Ο αμερικανός φίλος

Ο Μπομπ Μενέντεζ ευχαριστήθηκε πολύ την επίσκεψή του στην Ελλάδα και δεν το κρύβει. Σε μια προσωπική επιστολή που έστειλε στον Κώστα Τασούλα είχε τα καλύτερα να πει, τόσο για τις μεταξύ τους συζητήσεις όσο και για τη φιλοξενία που επιφύλαξαν στον ίδιο και τη σύζυγό του Ναντίν. Οπως αποκαλύπτεται από την επιστολή, η συζήτησή τους αφορούσε τις διμερείς σχέσεις Ελλάδας – ΗΠΑ και, φυσικά, την ασφάλεια και τον ρόλο της Τουρκίας, θέμα που, όπως γνωρίζουμε, ενδιαφέρει τον Μενέντεζ. Οπως γράφει ο ίδιος, ο Πρόεδρος της Βουλής τού έδωσε και την «ιστορική διάσταση» των θεμάτων και μοιράστηκαν τις κοινές ανησυχίες τους. Τι απομένει; «Πιστεύω ότι πρέπει να επισπεύσουμε την εμβάθυνση της αμυντικής συνεργασίας των χωρών μας», τόνισε ξανά στο γράμμα του ο Μενέντεζ, μεταφέροντας στον Τασούλα την επιθυμία του να ολοκληρωθεί άμεσα η σχετική διμερής συμφωνία ώστε να κυρωθεί από το ελληνικό κοινοβούλιο.

Απ’ τη Μασσαλία
στο Κολυμπάρι

Το πρώτο τετ α τετ του Σεπτεμβρίου είχαν την Παρασκευή ο Κυριάκος Μητσοτάκης με τον Εμανουέλ Μακρόν στη Μασσαλία, που είχε και μια νότα Χόλιγουντ αφού τους είδαμε να τα λένε και με τον Χάρισον Φορντ. Η επόμενη συνάντηση θα είναι στα μέσα του μήνα, στη σύνοδο των Med9. Για την οποία μαθαίνω ότι, ενώ ήταν να πραγματοποιηθεί στα Χανιά κι είχαν γίνει ήδη προετοιμασίες για τη διαμονή των καλεσμένων στο Κολυμπάρι και την ασφάλειά τους, το πιθανότερο είναι ότι θα γίνει τελικά στην Αθήνα για τεχνικούς λόγους. Εκτός από τον γάλλο πρόεδρο αναμένονται ο κύπριος πρόεδρος Νίκος Αναστασιάδης, ο ισπανός πρωθυπουργός Πέδρο Σάντσεθ, ο Ιταλός Μάριο Ντράγκι, ο πρωθυπουργός της Μάλτας Ρόμπερτ Αμπέλα, ο Πορτογάλος Αντόνιο Κόστα και οι πρωθυπουργοί της Σλοβενίας και της Κροατίας Γιάνετς Γιάνζα και Αντρέι Πλένκοβιτς.

Ενας Ρηγάς
από την Κύπρο

Για πολλούς ο Χρήστος Στυλιανίδης, που ακούγεται ότι θα ανακοινωθεί ως νέος υπουργός Πολιτικής Προστασίας, είναι μια άγνωστη νέα προσθήκη στο εγχώριο πολιτικό σκηνικό. Να σας αναφέρω μόνο μερικές κρίσιμες λεπτομέρειες. Οπως, π.χ., το πώς συνδέθηκε με έναν άλλο Κύπριο που είχε κυβερνητικό αξίωμα, τον αείμνηστο Γιάννο Κρανιδιώτη. Ο Στυλιανίδης ως κυβερνητικός εκπρόσωπος στην κυβέρνηση του Γλαύκου Κληρίδη είχε συνεργαστεί με τον Κρανιδιώτη σε κρίσιμες στιγμές και στη μακρά προσπάθεια που οδήγησε στην ένταξη της Κύπρου στην ΕΕ, μια υπόθεση που έδεσε όσους συμμετείχαν από μέσα σε αυτήν και με προσωπική φιλία – ο Κρανιδιώτης, δυστυχώς, δεν πρόλαβε να πανηγυρίσει τη μέρα της επισημοποίησης της ένταξης μαζί τους. Αργότερα, ο Στυλιανίδης ήταν εκ των βασικών υποστηρικτών του Σχεδίου Ανάν. Οι φιλίες του με πολλούς Ελληνες πάντως, που βρέθηκαν αργότερα και αυτοί στην πολιτική, ξεκίνησαν στα φοιτητικά χρόνια, στη Θεσσαλονίκη, όπου ήταν μέλος της ΕΚΟΝ Ρήγας Φεραίος.

Η υπόσχεση

Το εξαιρετικά δυσάρεστο θέμα της ταφής του Μίκη Θεοδωράκη, ευτυχώς, λύθηκε. Και με αυτή την αφορμή έγιναν γνωστές και οι κινήσεις που έκανε ο ίδιος όταν κατάλαβε πως το τέλος πλησίαζε. Η επιστολή στον Δημήτρη Κουτσούμπα ήταν μόνο μία από αυτές, αφού ο γ.γ. του ΚΚΕ τού είχε και προφορικά υποσχεθεί ότι θα φροντίσει για τις τελευταίες του επιθυμίες. Οπως επιβεβαίωσε, είχαν συναντηθεί πριν από 2-3 χρόνια στο σπίτι του Θεοδωράκη και συζήτησαν για πολλές ώρες με φαγητό και ρακές κι εκεί δόθηκε η υπόσχεση.

Η άγνωστη
νομοθετική ρύθμιση

Δεν ήταν αυτή η μοναδική επικοινωνία του για το θέμα αυτό όμως. Είχαν προνοήσει να επικοινωνήσουν και με τον Νίκο Βούτση η γραμματέας του Ρένα Παρμενίδου κι ένας δικηγόρος, με το αίτημα να βοηθήσουν να διασφαλιστεί ότι θα γίνει σεβαστή η τελευταία επιθυμία του. Πολύ διακριτικά, λοιπόν, η τότε κυβέρνηση πέρασε σε ένα άσχετο νομοσχέδιο ένα άρθρο που προέβλεπε πως με κατάθεση της βούλησης του ενδιαφερομένου σε έναν συμβολαιογράφο θα γίνεται αυτομάτως απαιτητή η θέλησή του να ταφεί εκεί όπου θέλει ο ίδιος, ανεξαρτήτως του αν συμφωνούν οι συγγενείς. Αργότερα, στον νόμο για την αποτέφρωση που πέρασε η πρώην κυβέρνηση η πρόβλεψη άλλαξε ξανά ώστε να μη χρειάζεται καν συμβολαιογραφική πράξη. Οφείλω να σημειώσω, ειδικά για την πρώτη ρύθμιση, που έγινε καθαρά με αφορμή το αίτημα του Μίκη Θεοδωράκη, ότι ποτέ δεν είχε διαρρεύσει ως σήμερα το περιστατικό αυτό.