«Τόποι ελευθερίας» στο 7ο Φεστιβάλ Μολύβου

^«Φλόγα της γνώσης», «Εγκλεισμός», «Επανάσταση», «Ελευθερία», «Ανθρωπισμός». Μέσα από το περιεχόμενο των λέξεων αυτών ξετυλίχθηκε το 7ο Διεθνές Φεστιβάλ Μουσικής Μολύβου, το οποίο δίνει έναν νέο ρυθμό στην όμορφη πόλη της Λέσβου και υπενθυμίζει τον ιδανικό τρόπο για το πώς μπορεί ο κόσμος να συνεχίσει να ονειρεύεται και να υπάρχει.

Οι εκδηλώσεις, από την εισαγωγή αυτής της όμορφης γιορτής στις 10 και στις 11 Αυγούστου, την εναρκτήρια συναυλία και έως τον χθεσινό επίλογο στη Μήθυμνα (με έργα Φαζίλ Σάι, Σούμπερτ και Ενέσκου), μας υπενθύμισαν ότι η μουσική – όπως εύστοχα τονίζουν στο εισαγωγικό τους σημείωμα η καλλιτεχνικές διευθύντριες του Φεστιβάλ, Δανάη και Κυβέλη Ντέρκεν – «ήταν και είναι ο κατεξοχήν “τόπος” στον οποίο εκδηλώνεται το πνεύμα της Ελευθερίας και το τελευταίο οχυρό που πέφτει όταν αυτή κλονίζεται». Την πρώτη ημέρα στη συναυλία υπό τον τίτλο «Φλόγα της γνώσης» ακούστηκαν έργα των Βίλχελμ Φρίντμαν Μπαχ, Λούντβιχ βαν Μπετόβεν, Φρανσουά Ρενέ Γκεμπάουερ και Αντονιν Ντβόρζακ.

Ο «Εγκλεισμός» ήταν το θέμα της δεύτερης συναυλίας, στην οποία ακούστηκαν έργα των Φέλιξ Μέντελσον Μπαρτόλντι, Βόλφγκανγκ Αμαντέους Μότσαρτ, Ράινερ Σοτστάιντ και Φραντς Σούμπερτ, στο Δημοτικό Σχολείο του Μολύβου, που φωτίστηκε ιδανικά από τον σκηνοθέτη Δήμο Αβδελιώτη. Η επόμενη ημέρα του φεστιβάλ, στις 18 Αυγούστου, ξεκίνησε με τη συναυλία που είχε τίτλο «Επανάσταση», στο Συνεδριακό Κέντρο Μολύβου. Σε αυτή συνομίλησαν τα έργα «Τα ερείπια των Αθηνών» του Λούντβιχ βαν Μπετόβεν και  «Σονάτα για βιολί και βιολοντσέλο» του Μορίς Ραβέλ, αλλά και ένα άγνωστο έργο του Νικόλα Αστρινίδη, το «Επανάσταση» από τη «Συμφωνία 1821». Στη βραδινή συναυλία «Ελευθερία» ακούστηκαν τα έργα «Πέντε ελληνικές μελωδίες» του Μορίς Ραβέλ, «Φινλανδικά παραδοσιακά τραγούδια» έργο 27 του Φερούτσιο Μπουζόνι και «An die Leir» (Στη λύρα μου) του Φραντς Σούμπερτ.

Ιδιαίτερη στιγμή της βραδιάς ήταν η παγκόσμια πρεμιέρα του έργου της Κωνσταντίας Γουρζή, η οποία μελοποίησε ποιήματα του Βίλχεμ Μίλερ υπό τον τίτλο «Τραγούδια για την Ελλάδα». Οπως λέει η ίδια, «χρησιμοποιώντας θραύσματα κειμένων από όλο το έργο του Μίλερ δημιουργήθηκε ένα νέο κείμενο. Μερικά από αυτά τα μετέφρασα στα ελληνικά πιστεύοντας ότι η ροή των μηνυμάτων μέσω των δύο γλωσσών δημιουργεί νέο πεδίο ελευθερίας, που κινείται δυναμικά ανάμεσα στους ήχους που παράγονται στα γερμανικά και στα ελληνικά. Με αυτόν τον τρόπο μέσω της μουσικής ένα καινούργιο όλον γεννιέται».