Δύο θεωρίες για δύο μύθους

Σε ό,τι αφορά ανθρώπους που η ζωή και ο θάνατος τους ανέδειξαν σε τραγικές εξαιρέσεις, όπως είναι οι περιπτώσεις της Μέριλιν Μονρόε και του Ελβις Πρίσλεϊ, υπάρχει ένα όριο μεταξύ της ρεαλιστικής θεώρησης των γεγονότων και της συλλογικής φαντασίας που διαρκώς αναθερμαίνει το ενδιαφέρον για τις υπάρξεις τους.

Παρά τις δεκαετίες που έχουν περάσει από τον θάνατό τους (η Μέριλιν σαν χθες το 1962, ο Ελβις στις 16 Αυγούστου του 1977) η βία με την οποία χάθηκαν από το στερέωμα της δόξας τους δίνει νέες αφορμές ώστε η επίσκεψη στα γεγονότα που οδήγησαν στον θάνατό τους να προκαλεί αίσθηση ακόμη και σήμερα. Ετσι, για το καθιερωμένο αυγουστιάτικο  μνημόσυνο των δύο θεοτήτων της ποπ κουλτούρας δύο νέα βιβλία προστίθενται στην ήδη εκτενή βιβλιογραφία που αναφέρεται σε αυτούς. Πρόθεση των συγγραφέων τους η ανατροπή των όσων φέρονταν ως αιτίες θανάτου τους. Για τον Ελβις Πρίσλεϊ ο «ένοχος» εντοπίζεται σε μια σειρά κληρονομικών ασθενειών που τον οδήγησαν στην υπερβολική χρήση αναλγητικών και ναρκωτικών ουσιών. Και η αυτοκτονία της Μέριλιν Μονρόε – σύμφωνα με υψηλής διαβάθμισης απόρρητους φακέλους – φαίνεται ως  δολοφονία. Μάλιστα τα αστυνομικά αρχεία του Λος Αντζελες δείχνουν ότι ήταν ο γερουσιαστής Ρόμπερτ Κένεντι, αδελφός του προέδρου JFK, εκείνος που τη δηλητηρίασε.

Ο Κένεντι δηλητηρίασε τη Μέριλιν

Σε μια ζωντανή τηλεοπτική μετάδοση τον Μάιο του 1962, όταν η Μέριλιν Μονρόε έριξε από τους ώμους της μια γούνινη ετόλ δίνοντάς τη στον ηθοποιό Πίτερ Λόφορντ, δημιούργησε μία αξέχαστη εμπειρία στους θεατές αλλά και στους παρευρισκομένους στο Madison Square Garden. Μπροστά στο μικρόφωνο η 35ετών σταρ, ντυμένη άντυτη τραγούδησε με ξέπνοη ερωτική φωνή για τα γενέθλια του αμερικανού προέδρου Τζον Φιτζέραλντ Κένεντι. Σε λιγότερο από τρεις μήνες μετά από αυτό το ευχετήριο τραγούδι της θα ήταν νεκρή στο διαμέρισμά της. Το πόρισμα από μια έρευνα έδειχνε ότι πιθανότατα αυτοκτόνησε από υπερβολική δόση ναρκωτικών. Ομως για σχεδόν 60 χρόνια πολλοί άνθρωποι – ανάμεσά τους και ο Φρανκ Σινάτρα – υποπτεύονταν ότι το αστέρι του Χόλιγουντ δολοφονήθηκε.

Τον περασμένο μήνα ένας πρώην αστυνόμος ντεντέκτιβ της αστυνομίας του Λος Αντζελες, ο Μάικ Ροθμίλερ, ο οποίος είχε πρόσβαση στα απόρρητα αρχεία του αστυνομικού τμήματος του LA, ισχυρίστηκε με το βιβλίο του ότι έχει στοιχεία που αποκαλύπτουν μία άλλη αλήθεια: ότι η Μονρόε δολοφονήθηκε για να προστατευτεί η δυναστεία των Κένεντι. Ο Μάικ Ροθμίλερ, συγγραφέας μαζί με τον Ντάγκλας Τόμπσον του βιβλίου «Bombshell: The Night Bobby Kennedy Killed Marilyn Monroe», περιγράφει σε αυτό πώς ανακάλυψε ότι ο Ρόμπερτ Κένεντι ήταν ο δολοφόνος της Μονρόε.

Ο Μάικ Ροθμίλερ αποκαλύπτει λοιπόν ότι ο ίδιος ο υπουργός Δικαιοσύνης, Μπόμπι Κένεντι, ήταν που έριξε δηλητήριο στο ποτό της και τη σκότωσε μπροστά στα μάτια του γαμπρού του, ηθοποιού Πίτερ Λόφορντ, παντρεμένου με τη μεγαλύτερη αδελφή των Κένεντι, Πατρίσια.

ΤΟ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ ΤΗΣ. Το 1978 ο Ροθμίλερ στα 27 του χρόνια ως μέλος του Τμήματος Πληροφοριών για το Οργανωμένο Εγκλημα της αστυνομίας του Λος Αντζελες είχε πρόσβαση σε εκατοντάδες απόρρητους φακέλους. Τότε ανακάλυψε στοιχεία για όσα συνέβησαν στο σπίτι της Μονρόε στην Καλιφόρνια τη μέρα του θανάτου της, αλλά και το αντίγραφο ενός εγγράφου με τον τίτλο «Το ημερολόγιο της Μέριλιν Μονρόε». Ο νεαρός ντετέκτιβ διάβασε τις τελευταίες σημειώσεις της. Στις 3 Αυγούστου 1962, ένα 24ωρο πριν από τον θάνατό της, η Μέριλιν έγραφε: «Ο Πίτερ [Λόφορντ] μου είπε ότι ο Ρόμπερτ [Κένεντι] θα έλθει αύριο. Δεν ξέρω αν θα το κάνει». Ξεφυλλίζοντας τις σελίδες ο Ροθμίλερ διαπίστωσε ότι η Μέριλιν θεωρούσε τον Μπόμπι κάτι παραπάνω από φίλο. Ο αδελφός του JFK ήταν παντρεμένος με επτά παιδιά αλλά η σταρ του Χόλιγουντ πίστευε ότι ο Μπόμπι θα εγκατέλειπε τη γυναίκα του Εθελ για να την παντρευτεί.

Μία εβδομάδα πριν από τον θάνατό της η Μέριλιν έγραψε στο ημερολόγιό της: «Ο Φρανκ [Σινάτρα] με κάλεσε στον ξενώνα. Μου είπε ότι θα διασκεδάσουμε και να μην αναφέρω ποτέ τον Σαμ [Τζιανκάνα, επικεφαλής της μαφίας του Σικάγο] στον ξενώνα. Είναι μαφιόζος». Η επόμενη καταχώρισή της υποδηλώνει τη σύγχυσή της: «Ο Φρανκ, ο Πίτερ κι άλλοι ήταν εκεί. Ο Φρανκ είπε ότι δεν μπορώ να κρατήσω κλειστό το γ@..ένο στόμα μου. Μου είπε να βγω έξω. Δεν ξέρω γιατί μου φέρεται έτσι. Τι μου συνέβη; Μέθυσα. Δεν θυμάμαι. Εκανα σεξ;».

Η οργή της ξεχείλισε τις μέρες που ακολούθησαν: «Δεν απαντούν στα τηλεφωνήματά μου. Ο Μπομπ και ο Τζον με χρησιμοποίησαν. Είπα στον Πίτερ ότι με αγνοούν. Δεν θα το ανεχθώ αυτό. Θα μιλήσω σε όλους για μας». Προσπαθώντας να καταλάβει τι είχε συμβεί, ο Ροθμίλερ έψαξε στα αρχεία για στοιχεία και ανακάλυψε φήμες ότι η Μέριλιν είχε κάνει κατ’ εντολή του Μπόμπι έκτρωση στα μέσα Ιουλίου του 1962.

Στο βιβλίο του, που κυκλοφόρησε 43 χρόνια μετά από την ανακάλυψη των απόρρητων αρχείων, ο Ροθμίλερ εξηγεί ότι δεν το έγραψε νωρίτερα επειδή φοβόταν για τη ζωή του. Στο μεταξύ είχαν περάσει τέσσερα χρόνια από τότε που βρήκε το ημερολόγιο της Μονρόε θαμμένο στα αστυνομικά αρχεία του Λος Αντζελες. Και σε ένα ρεπό του σε μία τυχαία ξενάγησή του στην έπαυλη Playboy του Χιου Χέφνερ στο Χόλμπι Χιλς του Λος Αντζελες, είδε τον Πίτερ Λόφορντ μεθυσμένο να χαζεύει μπροστά σε μια τηλεόραση. Ο Ροθμίλερ ήθελε να ρωτήσει το τελευταίο άτομο που σύμφωνα με τα αρχεία της αστυνομίας είχε δει τη Μέριλιν πριν από τον θάνατό της, αλλά και τον Ρόμπερτ Κένεντι εκείνο το μοιραίο βράδι. Μετά από μέρες ο αστυνομικός κατάφερε να συναντηθεί με τον Λόφορντ και τον έπεισε να του εκμυστηρευτεί ό,τι γνώριζε για τα γεγονότα που οδήγησαν στη δολοφονία της σταρ.

Η τελευταία πράξη άρχισε με τον βιασμό της Μέριλιν στο πάρτι που ο Φρανκ Σινάτρα έκανε στον ξενώνα του σε ένα θέρετρο – καζίνο ιδιοκτησίας του Σινάτρα και της μαφίας στα σύνορα της Νεβάδα με την Καλιφόρνια, στη λίμνη Ταχόε. Στο πάρτι ήταν παρών και ο Λόφορντ και είδε τον τραγουδιστή να ποτίζει αλκοόλ τη Μέριλιν και μάντεψε τι θα ακολουθούσε. Τη μετέφεραν ημιαναίσθητη σε ένα πίσω δωμάτιο, όπου τη βίασε ο Τζιανκάνα. Στη συνέχεια την κακοποίησε μια ομάδα ανδρών και γυναικών και τράβηξαν φωτογραφίες της πιθανώς για να μπορούν να την εκβιάσουν.

«ΔΕΝ ΑΝΑΠΝΕΕΙ». Σύμφωνα με όσα φέρεται να είπε ο Λόφορντ στον Ροθμίλερ, ο Μπόμπι Κένεντι έφθασε αεροπορικώς στο Λος Αντζελες το Σάββατο 4 Αυγούστου του 1962, όπου τον συνάντησε ο γαμπρός του. Μαζί έφθασαν στο σπίτι της Μονρόε και ο Μπόμπι της ζήτησε το ημερολόγιό της, αλλά εκείνη αρνήθηκε. Ακολούθησε έντονος καβγάς και ο Κένεντι πήγε στην κουζίνα ετοιμάζοντας ένα ποτό ρίχνοντας κάτι μέσα στο ποτήρι. Ο Λόφορντ υποθέτοντας ότι το ποτήρι περιείχε και κάποιο ηρεμιστικό την παρότρυνε να το πιει. Εκείνη άδειασε το ποτήρι κι έγειρε πίσω. «Τι της έδωσες;» ρώτησε ο Λόφορντ. Ο Κένεντι την κοίταζε, γύρισε προς το μέρος του, αλλά δεν είπε τίποτε. «Δεν αναπνέει» είπε ο Λόφορντ. «Ασ’ την» του απάντησε ο Κένεντι. Στην πόρτα συνάντησαν δύο άνδρες. Ο Λόφορντ μετά κατάλαβε ότι ήταν μάλλον αστυνομικοί με πολιτικά ή μυστικοί πράκτορες που βρήκαν το ημερολόγιο και εξαφάνισαν το ποτήρι με τα αποτυπώματα του Μπόμπι. Ο Μπόμπι Κένεντι αρνιόταν μέχρι το τέλος της ζωής του ότι ήταν στο Λος Αντζελες τη μέρα του θανάτου της Μέριλιν. Ο Ροθμίλερ όμως βρήκε την αναφορά ενός αστυνομικού της τροχαίας που είχε καταγράψει το όχημα με την υπερβολική ταχύτητα αναγνωρίζοντας τον Κένεντι ανάμεσα στους επιβαίνοντες.

Ο Πίτερ Λόφορντ πέθανε αλκοολικός το 1984, αλλά ο Ροθμίλερ ουδέποτε αμφισβήτησε την αλήθεια όσων του είχε εκμυστηρευθεί. «Ολα τα χρόνια που έπαιρνα καταθέσεις από θύματα και ανέκρινα υπόπτους λίγες φορές είχα δει αυτή την αντίδραση. Ηταν σαφές ότι [ο Λόφορντ] κουβαλούσε επί χρόνια το βάρος της ενοχής, που κατέστρεψε την καριέρα του και δυστυχώς τον ίδιο. Αλλά τώρα έδειχνε ανακουφισμένος και γαλήνιος, απελευθερωμένος από το τρομερό φορτίο που κουβαλούσε»…

Οι 11 ασθένειες του Ελβις

Σύμφωνα με το «Elvis: Destined to Die Young», το βιβλίο της ιστορικού – και φαν του Ελβις – Σάλι Χέντελ, η πτωτική πορεία του Πρίσλεϊ που σημειώθηκε από τα προβλήματα υγείας του (και αποδίδονται ως συνέπειες του εθισμού του), θα μπορούσε να οφείλεται στην ενδογαμία, καθώς ο παππούς και η γιαγιά της μητέρας του ήταν πρώτα ξαδέλφια. Ενώ τρεις θείοι στην οικογένεια της μητέρας του έφυγαν πρόωρα από τη ζωή, λέει στο βιβλίο της η συγγραφέας. Επισημαίνει ότι η ενδογαμία δεν ήταν ασυνήθιστη εκείνη την εποχή στην κοινωνία. Οι πρόγονοι του Πρίσλεϊ μπορεί να έκαναν επιλογές γάμου λόγω της φτώχειας και της εγγύτητας, ωστόσο τα ξαδέλφια Φράνκλιν και Ελεονόρα Ρούσβελτ παντρεύτηκαν για να διατηρήσουν την περιουσία τους εντός του οικογενειακού τους κύκλου.

Η ίδια γράφει ότι ο Ελβις υπέφερε από 11 ασθένειες και πέντε από τις οποίες εμφανίστηκαν ήδη από την ημέρα της γέννησής του. Η εξέτασή τους, πιστεύει η Χέντελ, είναι ένας τρόπος για να «εξανθρωπιστεί» η μυθική φιγούρα του Πρίσλεϊ, ο οποίος στη μετέπειτα ζωή του ήταν γνωστός για την παχυσαρκία του και την ακόρεστη όρεξή του. Μεταξύ των παθήσεων του Πρίσλεϊ που αποδίδονται στα γονίδιά του ήταν η ανεπάρκεια άλφα-1-αντιτρυψίνης, η οποία μπορεί να προσβάλει τους πνεύμονες και το συκώτι, προκαλώντας προβλήματα στο παχύ έντερο, ανοσολογική ανεπάρκεια και διά βίου αϋπνία.

Μεγάλο μέρος της παραφιλολογίας για τον τραγουδιστή ξεκίνησε από τον Αλμπερτ Γκόλντμαν το 1981 έχοντας διαστρεβλώσει την εικόνα του. Τα προβλήματα υγείας του, που συχνά  περιγράφονται ως συνέπεια της κατάχρησης συνταγογραφημένων φαρμάκων που χορηγούσε ο διαβόητος γιατρός του, Γιώργος «Νικ» Νικόπουλος, θα μπορούσαν επομένως να αποδοθούν σε πρώτη φάση όχι σε υπερβολική φαρμακευτική αγωγή αλλά σε προβλήματα υγείας που προσπαθούσαν να θεραπεύσουν ο Πρίσλεϊ και οι γιατροί του.

Μία άλλη πτυχή που αλλάζει το βλέμμα στον τρόπο με τον οποίο η συγγραφέας καλεί να δούμε τον Ελβις έχει να κάνει με το ότι ο Πρίσλεϊ ένιωθε επίσης υπεύθυνος για την οικογένειά του (περίπου 10 μέλη ζούσαν μαζί του στην Γκρέισλαντ), το μουσικό του συγκρότημα και τη λεγόμενη Μαφία του Μέμφις αποτελούμενη από τον περίγυρο των  «αυλικών» του. «Είμαι άρρωστος, δεν αισθάνομαι καλά, αλλά δεν μπορώ να σταματήσω γιατί όλοι βασίζονται σ’ εμένα», δήλωνε τη δεκαετία του 1970 ο Βασιλιάς Ελβις όταν ξαναβγήκε σε περιοδεία.

Η Χέντελ πιστεύει ότι ο Πρίσλεϊ  δεν ήταν ο τοξικομανής που ήθελε να ξεφύγει από την πραγματικότητα. «Η ιστορία του Ελβις αντιμετωπίζεται ως ιστορία καταστροφής, αλλά είναι ένας μάταιος αγώνας για επιβίωση, μέσα από τη φτώχεια και στη συνέχεια αντιμετωπίζοντας θέματα υγείας», λέει. «Ηταν δύσκολο να είσαι ο Ελβις. Κανείς δεν είχε τη δική του φήμη. Προσπαθούσε να λειτουργήσει μέσα στην πραγματικότητα που ο ίδιος έφτιαξε για τον εαυτό του».