«Είχαμε τα καλύτερα πρότυπα»
Οι αδελφοί Αντετοκούνμπο χρωστάνε τα πάντα στους γονείς τους
Η οικογένεια Αντετοκούνμπο κατά την άφιξή της στο Ελευθέριος Βενιζέλος. «Ολα έχουν να κάνουν για τους γονείς μας. Οταν τους βλέπουμε να παλεύουν και να συνεχίζουν να δουλεύουν χωρίς να διαμαρτύρονται, τότε αυτό το κάνουμε και εμείς και το έχουμε υιοθετήσει» είπε ο Θανάσης Αντετοκούνμπο (αριστερά)
Σε μια καλοκαιρινή Κυριακή, το αεροδρόμιο «Ελευθέριος Βενιζέλος» γέμισε αστέρια. Ο Γιάννης και ο Θανάσης Αντετοκούνμπο επέστρεψαν τροπαιούχοι από τις ΗΠΑ, ετοιμάζονται για την επιστροφή στα πάτρια εδάφη (Σεπόλια) και πρώτα απ’ όλα αποκάλυψαν το μυστικό της επιτυχίας τους:
«Οι γονείς μας δεν σταματούσαν ποτέ, δούλευαν κάθε μέρα. Για να μας μεγαλώσουν, για να μας ταΐσουν. Αυτό το μήνυμα μας πέρασαν και μάθαμε από αυτούς, ήταν το καλύτερο πρότυπο για μας.
Δεν σταματάμε ποτέ να δουλεύουμε. Ακόμα κι αν γίναμε MVP ή πρωταθλητές NBA. Ολα αυτά που έρχονται, τα καλά τα λεφτά, οι φίλοι, είναι θέμα δουλειάς. Αυτό που έχω καταλάβει είναι πως δεν ξέρω ποιο είναι το ταβάνι μου. Κι εγώ κι ο Θανάσης, κι ο Αλεξ και ο Κώστας πιέζουμε τον εαυτό μας να γίνουμε καλύτεροι.
Είναι μία απίστευτη διαδρομή. Ηταν άνθρωποι που μας βοήθησαν να γίνουμε καλύτεροι. Είναι εθιστικό το συναίσθημα να είσαι πρωταθλητής NBA. Αλλά το πιο όμορφο συναίσθημα είναι πως έγινα πατέρας. Είναι τρελή η διαδρομή. Αν μου έλεγε κάποιος ότι θα είχαμε εγώ και ο Θανάσης μαζί το τρόπαιο, θα τον έλεγα τρελό. Δεν έχουμε σταματήσει ποτέ», τόνισε ο MVP των τελικών, που δεν ξέχασε από πού ξεκίνησε και πώς έφτασε ως εδώ:
«Οταν τελείωσε η σεζόν, άνοιξα το κινητό μου και είδα κάποια πράγματα. Είναι τρελό. Αυτό που δεν έχουν καταλάβει οι περισσότεροι είναι ότι δεν έπρεπε να είμαι σε αυτή τη θέση. Είμαι ένα παιδί από τα Σεπόλια που γεννήθηκε από νιγηριανούς γονείς, χωρίς χαρτιά μέχρι τα 18 του. Δεν ήμουν καν ο πιο ταλαντούχος εδώ. Δούλεψα όμως. Οταν μου λένε “δεν μπορείς να βάλεις βολές στους τελικούς του ΝΒΑ”, για μένα είναι κομπλιμέντο, με βάση όσα πέρασα. Χαίρομαι γι’ αυτό που κέρδισα. Εκαναν συγκρίσεις με τον ΛεΜπρον και έλεγα “και μόνο που με συγκρίνετε μαζί του, δεν με νοιάζει κάτι άλλο”. Μόνο που παίζω μαζί τους, είναι κάτι για μένα. Είμαι χαρούμενος γιατί έχω κάνει πράγματα που δεν έχει πετύχει άλλος Ευρωπαίος. Δεν θα σταματήσω. Δεν τα βλέπω κιόλας.
Είμαι μόνο χαρούμενος που βρίσκομαι σε αυτή τη θέση. Ακόμη κι αν δεν ξαναπαίξω στο τοπ επίπεδο, δεν με ενδιαφέρει. Εχουμε καταφέρει πράγματα, έχουμε βάλει τα αδέλφια μας σε καλά σχολεία. Εχουμε κάνει πράγματα που είναι πολύ μεγαλύτερα από το μπάσκετ. Το αν δεν μπορώ να βάλω μια βολή δεν έχει καμία απολύτως σημασία. Θα συνεχίσουμε όμως να δουλεύουμε γιατί τα καλύτερα έρχονται», υποστήριξε ο έλληνας σούπερ σταρ
«Να δουλεύω σκληρά»
Ακόμη, ο Γιάννης παραδέχτηκε ότι θα προτιμούσε να μην είναι τώρα στο αεροδρόμιο, αλλά στο Τόκιο!
«Μακάρι να παίζαμε στους Ολυμπιακούς Αγώνες τώρα, να μην ήμασταν εδώ. Πρόσωπο του ΝΒΑ δεν θέλω να είμαι. Μπορεί να είναι ο Ντουράντ ή ο Χάρντεν. Θέλω να είμαι με τα παιδιά και την οικογένειά μου. Θέλω να κερδίζω και να περνάω καλά. Θέλω να είμαι ο Γιάννης που δουλεύει σκληρά. Για την Εθνική, μακάρι να είχαμε προκριθεί. Το ήθελα πολύ να βρίσκομαι εκεί. Θέλουμε να βοηθήσουμε την Εθνική με οποιονδήποτε τρόπο», τόνισε χαρακτηριστικά.
Στάθηκε δε ιδιαίτερα και στην εμπιστοσύνη που του είχε δείξει από την πρώτη στιγμή ο αείμνηστος Κόμπι Μπράιαντ.
«Ο Θανάσης είναι αυτός που μου βάζει το επόμενο challenge. Η οικογένειά μου. Ο Κόμπι με βοήθησε πολύ, με έκανε να πιστεύω ότι μπορώ να φτάσω τα όνειρά μου. Αν με πιστεύει αυτός, δεν χρειάζεται να με πιστέψει κανείς άλλος. Τώρα που έχουμε γίνει πρωταθλητές, θέλω να συνεχίσω να βελτιώνομαι. Κι όποιο challenge έρθει, θα είμαστε εκεί για να το πάρουμε. Ολη η οικογένειά μου με βοηθάει και μου βάζει προκλήσεις. Αλλά και ο ίδιος ο εαυτός μου. Προσπαθώ να δουλεύω και να εξελίσσομαι, όσο καλύτερα μπορώ» τόνισε χαρακτηριστικά.
Από την πλευρά του ο Θανάσης Αντετοκούνμπο υπενθύμισε:
«Ολα έχουν να κάνουν με τη μητέρα μας. Οταν βλέπεις τους γονείς σου να παλεύουν κι είναι πάντα με ένα χαμόγελο, το αποκτάς αυτό ως νοοτροπία. Αν δεν έχεις να φας και μετά δεν μπορείς να βάλεις μια βολή, δεν είναι τίποτα. Λες θα τη βάλω αύριο, θα τη βάλω όταν πρέπει. Είναι μες στη φύση μας.
Ολα έχουν να κάνουν για τους γονείς μας. Οταν τους βλέπουμε να παλεύουν και να συνεχίζουν να δουλεύουν χωρίς να διαμαρτύρονται, τότε αυτό το κάνουμε και εμείς και το έχουμε υιοθετήσει».














