NON PAPER

Γιαξεμπόρε

Για να είμαι ειλικρινής, δεν γνωρίζω καλά τα χαρακτηριστικά του αντιεμβολιαστικού κινήματος σε άλλες χώρες. Φαντάζομαι όμως ότι, ως γνήσιο τέκνο του λαϊκισμού, τα σουσούμια του είναι λίγο – πολύ τα ίδια. Απότοκα της συνωμοσιολογίας, της παραπληροφόρησης, των εμμονών, της διαστρέβλωσης. Ωστόσο, στη χώρα μας, σε αυτήν τη χώρα όπου έχουμε τη μοναδική ικανότητα ό,τι σοβαρό αγγίζουμε να το γελοιοποιούμε, οι αντιεμβολιαστές, τσαλαβουτώντας σε κάτι απόνερα δικαιωματισμού και μπουρδουκλωμένοι σε ρετάλια φαντασιακής αντίστασης στο κατεστημένο, το πήγαν λίγο παραπέρα. Κάπου ανάμεσα στην αθάνατη αθηναϊκή επιθεώρηση και σε ρεπερτόριο μπουλουκιού (στην πραγματικότητα, πολύ σοβαρά και τα δύο). «Πώς μ’ αρέσουν – Γιαξεμπόρε, τα κορίτσια – Γιαξεμπόρε».

Ας κάνει κάποιος μια ιντερνετική βόλτα στη νεοσύστατη ομάδα «Μαγαζιά χωρίς μπόλι», που τα μέλη της αυξάνονται από μέρα σε μέρα με εντυπωσιακό ρυθμό, και μετά ας έρθει να μας πει αν είναι δυνατόν αυτά τα άτομα να πεισθούν με μια καμπάνια. Αισθάνονται εξαιρετικοί και πολύ χιουμορίστες στην τοποθεσία «Οπου του φανεί του Λωλοστεφανή». Οπως η ιδιοκτήτρια ταβέρνας στη Φολέγανδρο που γράφει έμπλεος εθνικής υπερηφάνειας: «Η ταβέρνα μου. Είμαστε χωρίς μπόλια. Δεκτοί όλοι σας με τα κατοικίδιά σας χωρίς φίμωτρο. Ούτε εσείς ούτε τα σκυλιά σας!!!!!» (τα πέντε θαυμαστικά της «συγγραφέως», όχι δικά μου).

Εδώ Νυρεμβέργη

Είναι και κάποιοι μαγαζάτορες της Θεσσαλονίκης που κάνουν ειδικές εκπτώσεις στους ανεμβολίαστους και κάποιοι άλλοι που απαγορεύουν την είσοδο στους εμβολιασμένους. Κι εκείνη η γλυκούλα που καταγγέλλει ότι το «μπόλι» γονιμοποίησε το ωάριο μιας φίλης της και η φίλη της έμεινε έγκυος στα καλά καθούμενα και θα το κρατούσε το παιδί αλλά είναι που δεν θέλει ακόμη οικογένεια, μωρέ. Και ο άλλος που είναι και θα μείνει «…ανέπαφος και από τεστ και από μπόλια» αλλά ανησυχεί διότι είναι «πελάτης καφενείου όπου συχνάζουν και τα δύο είδη» και φοβάται μήπως οι μπολιασμένοι που «…πλέον γνωρίζουμε ότι είναι και φορείς και μεταδότες» τον μολύνουν μέσω των ποτηριών και ενώ θέλει να πιει τσίπουρο και μπίρα, πίνει μόνο φραπέ, ο χρυσός μου (τον οποίο φραπέ πού τον πίνει; Στις χούφτες του;). Και κάποιος άλλος που απορεί και εξανίσταται και θέλει εδώ και τώρα (αυτός μπορεί και να έχει ξεμείνει κάπου από τις εκλογές του 1985) μια απάντηση γιατί αυτό το εμβόλιο γίνεται σε δύο δόσεις, ενώ όλα τα άλλα σε μία. Και κορυφαίος όλων, αυτός που κήρυξε από μόνος του, μια 11η πρωινή, την έναρξη της δίκης της Νυρεμβέργης περί εξαναγκασμού σε ιατρικές πράξεις. Μας βαράνε ντέφια, μήπως δεν σ’ αρέσει; Δεν μας αρέσει διότι οι κωμικές εκτροπές δεν εξωραΐζουν τον κίνδυνο, αλλά και τι να περιμένουμε από ένα «κίνημα» του οποίου ηγούνται ο Γρηγόρης Πετράκος, η Αντζυ Σαμίου και ο Χρήστος Δάντης;

Covid free παραστάσεις  

Δεν βλέπω όμως και τους μη γραφικούς καλλιτέχνες μας να κρατάνε τα μπόσικα της άλλης πλευράς. Δεν άκουσα σε κάποια συναυλία να προτρέπουν τους θεατές να εμβολιαστούν. Ας πούμε, οι (συριζαίες) φίλες μου που κατασυγκινήθηκαν στη συναυλία της Τάνιας Τσανακλίδου και της Λίνας Νικολακοπούλου στο Θέατρο Βράχων και μου είπαν ότι οι δυο τους άστραψαν και βρόντηξαν επί σκηνής εναντίον της προοπτικής να περάσει ο χώρος σε χέρια ιδιωτών, δεν θυμάμαι να μου ανέφεραν κάτι για έκκληση περί εμβολιασμού.

Στον αντίποδα, ο Πάνος Κατσαρίδης, ο διευθύνων σύμβουλος των Θεατρικών Σκηνών, που χθες άνοιξε την πρώτη προπώληση της χειμερινής σεζόν. Πρόκειται βέβαια για το «Τρίτο στεφάνι», το εμβληματικό έργο του Κώστα Ταχτσή, σε σκηνοθεσία Κωνσταντίνου Μαρκουλάκη, με τη Μαρία Καβογιάννη και τη Μαρία Κίτσου, που πέρυσι πρόλαβε να κάνει 13 παραστάσεις, όλες sold out. Από 8 Οκτωβρίου επιστρέφει στη σκηνή του Παλλάς, μόνο όμως για όσους έχουν κάνει και τις δύο δόσεις του εμβολίου ή έχουν νοσήσει τους τελευταίους έξι μήνες. Τέτοιες πρωτοβουλίες αξίζουν συγχαρητήρια.