Ο Σιμόν και μια παλιά ιστορία

Πήγε να το κάνει ξανά η Ελβετία. Και παραλίγο η Ισπανία να μετατραπεί σε νέα… Γαλλία. Βλέποντας την παρέα του Σακίρι και του Σεφέροβιτς να την πηγαίνει στα όριά της, να της βάζει πίεση, άγχος, να στέλνει το ματς στην παράταση και εν συνεχεία στα πέναλτι. Βλέποντας τον Ζόμερ σε όλη τη διάρκεια του αγώνα να κατεβάζει ρολά. Βλέποντας τον Μπουσκέτς να στέλνει την μπάλα στο δοκάρι στο πρώτο πέναλτι και τον ελβετό τερματοφύλακα να σταματάει τον Ρόδρι στο τρίτο. Ομως ο Σιμόν κάτι χρωστούσε. Στη χώρα του, στους συμπαίκτες του, μα πάνω απ’ όλα στον ίδιο του τον εαυτό.

Ο ισπανός τερματοφύλακας στο παιχνίδι των «16» με την Κροατία είχε δεχτεί το πιο αστείο αυτογκόλ της διοργάνωσης, όταν του επέστρεψαν την μπάλα, δεν κατάφερε να κάνει κοντρόλ και την είδε να αναπαύεται στα δίχτυα του. Η Ισπανία είχε ξεπεράσει τελικά το εμπόδιο της Κροατίας, αλλά ο Σιμόν ήθελε μια εμφάνιση που να δείχνει στον κόσμο τον λόγο που εκείνος είναι ο βασικός τερματοφύλακας της Εθνικής Ισπανίας. Εβγαλε τα δύο από τα τέσσερα πέναλτι των Ελβετών, είδε τον Βάργκας να στέλνει την μπάλα πάνω απ’ τα δοκάρια του και δικαίως οι συμπαίκτες του έσπευσαν πάνω του για να πανηγυρίσουν όταν η διαδικασία ολοκληρώθηκε και η Ισπανία βρισκόταν στα ημιτελικά, εκεί που θα αντιμετωπίσει τη… φουριόζα Ιταλία.

Δικαίως η Ισπανία βρίσκεται εκεί και όχι οι Ελβετοί. Θα μπορούσε η ομάδα του Λουίς Ενρίκε να είχε… καθαρίσει πολύ νωρίτερα την υπόθεση πρόκριση και να μην είχε φτάσει στην ψυχοφθόρα διαδικασία των πέναλτι, εκεί που συνήθως δεν κερδίζει ο πιο ικανός αλλά ο πιο τυχερός. Το αυτογκόλ του Ζακάρια μόλις στο 5′ έφερε μπροστά την Ισπανία από πολύ νωρίς και της έδωσε το δικαίωμα να διαχειριστεί το αποτέλεσμα και τις συνθήκες που διαμορφώνονταν στο ματς πριν καλά – καλά προλάβουν να… ζεσταθούν οι δύο ομάδες. Κόντρα στη ροή του ματς και από ένα λάθος απ’ αυτά που δεν μας έχει συνηθίσει ο Λαπόρτ ήρθε η ισοφάριση του Σακίρι στο 68′. Ενα φτηνό γκολ για τη φούριας ρόχας, η οποία πήρε αριθμητικό πλεονέκτημα στο 77′ λόγω απευθείας κόκκινης κάρτας του Φρόιλερ και ανέβασε την πίεσή της, κλείνοντας τους Ελβετούς στα καρέ τους για περισσότερα από 40 λεπτά έως το φινάλε της παράτασης, αλλά δεν κατάφερε να βρει το πολυπόθητο 2-1, πέφτοντας πάνω σε έναν καταπληκτικό Ζόμερ. Ο οποίος… λύγισε μόνο στη διαδικασία των πέναλτι, όπως και όλοι οι συμπαίκτες του, που πέτυχαν μόλις ένα από τα τέσσερα που εκτέλεσαν (στο ματς με τη Γαλλία είχαν πέντε στα πέντε).

Εννιά χρόνια μετά

Η Ισπανία θα αντιμετωπίσει το βράδυ της Τρίτης στις 22:00 στο Γουέμπλεϊ την Ιταλία, εννιά χρόνια μετά τον τελικό του 2012 στον οποίο οι Ισπανοί είχαν διαλύσει τους αντιπάλους τους με το εντυπωσιακό 4-0. Προϊστορία δεν έχουν μόνο οι δύο χώρες, αλλά και ο Λουίς Ενρίκε απέναντι στην Ιταλία. Για μια ιστορία που είχε συμβεί πριν από πολλά χρόνια και συγκεκριμένα στο Μουντιάλ του 1994 στις Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής. Ο νυν προπονητής της Εθνικής Ισπανίας ήταν τότε βασικό στέλεχος των Ισπανών και στο ματς με την Ιταλία για την προημιτελική φάση είχε δεχτεί μια αγκωνιά εντός περιοχής από τον Τασότι με αποτέλεσμα να πέσει κάτω αιμόφυρτος. Ο διαιτητής δεν έδωσε το πέναλτι, η FIFA τιμώρησε τον Τασότι μέσω βίντεο με οκτώ αγωνιστικές, πλην όμως η… ζημιά είχε γίνει καθώς οι Ιταλοί επικράτησε με 2-1 και προκρίθηκαν στα ημιτελικά. Με τους Ισπανούς να θυμούνται ακόμα και σήμερα, 27 ολόκληρα χρόνια μετά, εκείνη την ιστορία. Και την αυριανή να είναι η πρώτη φορά που ο Λουίς Ενρίκε θα βρεθεί ξανά αντιμέτωπος με την ιταλική ομάδα.