Αντί για καταστροφή,θρίαμβος του Brexit

Αν και όλα τα βλέμματα βρέθηκαν πάνω της, αυτός ο τίτλος δεν αναφέρεται στα όσα πέτυχε η αγγλική εθνική ομάδα στο Euro. Δεν αφορά τις ποδοσφαιρικές επιδόσεις μιας χώρας που θα κατέρρεε και ίσως θα διαλυόταν. Που την απειλούσε «με βεβαιότητα» οικονομική και κοινωνική καταστροφή και απομόνωση μετά το Brexit. Αφορά τα στοιχεία που ανακοίνωσε η αρμόδια βρετανική Αρχή: μέχρι τις 30 Ιουνίου είχαν γίνει περισσότερες από 6 εκατομμύρια αιτήσεις για άδειες παραμονής στη χώρα από πολίτες χωρών της ΕΕ! Δηλαδή περίπου το ένα δέκατο του συνολικού πληθυσμού του Ηνωμένου Βασιλείου! Οχι μόνο δεν… έφυγαν οι Αγγλοι, όπως πολύ σοβαρά πολλοί διαρκώς υποστήριζαν, αλλά, αντιθέτως, 6 εκατομμύρια άλλοι Ευρωπαίοι που τέθηκαν μπροστά στο δίλημμα να παραμείνουν ή να επιστρέψουν στην ΕΕ επέλεξαν Brexit! Και αυτός είναι ο θριαμβευτικός επίλογος μιας τεράστιας περιπέτειας που ταλάνισε τη χώρα τόσα χρόνια, από την πρώτη στιγμή της αναγγελίας του δημοψηφίσματος για την έξοδό της από την ΕΕ. Είναι θρίαμβος, ειδικά αν θυμηθεί κανείς τι λεγόταν και γραφόταν τόσον καιρό, αλλά και τι πρωτοφανείς προσπάθειες καταβλήθηκαν να τιναχθεί στον αέρα το δημοψήφισμα. Αυτά τα 6 εκατομμύρια πολιτών της ΕΕ που επέλεξαν τώρα να παραμείνουν στη Βρετανία δείχνουν πιο καθαρά από κάθε στοιχείο την εμπιστοσύνη τους στη χώρα στη μετά ΕΕ εποχή. Αλλωστε γενικά τα στοιχεία πάνε καλά για τους Βρετανούς, που δήθεν θα έπρεπε να τρέμουν για την απόφασή τους.

Φυσικά, από όλους όσοι έσπερναν κατά σύστημα τον πανικό διεθνώς, με «επιχειρήματα» που δεν ήταν τίποτε άλλο παρά προπαγάνδα τρόμου γεμάτη αυθαίρετες ασυναρτησίες, ουδείς επιστρέφει τώρα στον «τόπο του εγκλήματος» για να ζητήσει έστω μια συγγνώμη. Τέτοια επιχείρηση τρομοκράτησης και άμεσης χειραγώγησης ενός εκλογικού σώματος για επιρροή του αποτελέσματος δεν είχε υπάρξει ξανά στη, σύγχρονη τουλάχιστον, ιστορία του δυτικού κόσμου. Θυμίζει άλλα καθεστώτα και άλλες εποχές. Οπως δεν έχουν προηγούμενο και όσα συνέβησαν στη συνέχεια μέσα στην ίδια τη Βρετανία, με την «ανακάλυψη» απίστευτων μεθόδων για να ακυρωθεί ουσιαστικά εκείνο το αποτέλεσμα. Ούτε φυσικά έχουν προηγούμενο και οι πιέσεις που ασκήθηκαν από τις Βρυξέλλες ώστε να κάμψουν την κυβέρνηση της χώρας και να την οδηγήσουν σε πλήρες αδιέξοδο κατά τις διαπραγματεύσεις. Ολα αυτά όχι μόνο δεν πτόησαν τους Βρετανούς, αλλά, τελικά, μάλλον τους ενίσχυσαν: ήδη αυτή την ώρα η ΕΕ είναι για εκείνους μια μακρινή ανάμνηση. Και η ζωή τους έχει μπει στην τροχιά που οι ίδιοι επέλεξαν. Αλλά το να την επιλέξουν και τόσα εκατομμύρια Ευρωπαίων, αυτό είναι η μεγαλύτερη ήττα εκείνης της τρομολαγνικής, παρασκηνιακής και μη, ευρωπαϊκής πολιτικής. Ηττα της «κοινής» Ευρώπης.

Ομως οι Βρυξέλλες παραμένουν αδιόρθωτες: ακόμα και πριν από λίγες ημέρες, στη σύνοδο του G7, εξαπέλυαν επιθέσεις και απειλές κατά της Βρετανίας επί του θέματος, υποστηρίζοντας, για μυριοστή φορά, ότι θα την τιμωρήσουν αν… δεν είναι καλό παιδί και δεν κάνει αυτά που ακόμα και σήμερα επιχειρούν να επιβάλλουν. Ολα αυτά που κάποτε ίσως είχαν φοβίσει μερικούς τώρα προκαλούν γέλια. Οσο όμως οι Βρυξέλλες εξακολουθούν να απειλούν ότι θα… δαγκώσουν, η γερμανίδα καγκελάριος Μέρκελ, με την παραδοσιακή διπλή πολιτική της, σε μια από τις τελευταίες πράξεις της πριν αποχωρήσει από το αξίωμά της έκανε κάτι που η σημασία του δεν έχει κατανοηθεί επαρκώς: επισκέφτηκε τον βρετανό πρωθυπουργό Μπόρις Τζόνσον (αυτόν τον δήθεν λαϊκιστή που δήθεν θα κατέστρεφε τη χώρα του) στη θερινή κατοικία του έξω από το Λονδίνο. Εκεί ετοίμασαν διμερή σύμφωνα συνεργασίας. Στις συζητήσεις αυτές, τις διμερείς πλέον, έκλεισε ουσιαστικά αυτό το μεγάλο κεφάλαιο. Οχι με νίκη, αλλά με θρίαμβο του Brexit.