«Και όμως, η Ελλάδα βοήθησε τον Ρονάλντο»

Ο δακρυσμένος το 2004 Κριστιάνο Ρονάλντο (ηττημένος τότε δις από την Εθνική Ελλάδας) εξελίχθηκε προϊόντος του χρόνου σε συλλέκτη ατομικών, συλλογικών και εθνικών διακρίσεων καταρρίπτοντας και αλλεπάλληλα ρεκόρ.

«Νομίζω ότι κατά κάποιον τρόπο τον βοηθήσαμε. Τον πεισμώσαμε και πέτυχε τα πάντα. Η πορεία του δίνει μεγαλύτερη αξία στη δική μας επιτυχία» τονίζει στα «ΝΕΑ» ο Αγγελος Χαριστέας.

Από κει και πέρα σημειώνει πως σε προσωπικό επίπεδο αισθάνεται τυχερός, επειδή δεν αποτέλεσε μέρος οπαδικής αντιπαράθεσης, ενώ για την πτωτική πορεία της Εθνικής μετά το 2014 αναφέρει πως προϋπόθεση για την επιτυχία είναι να βρεθεί ξανά η κατάλληλη φουρνιά ποδοσφαιριστών.

Θα είχες θεοποιηθεί περισσότερο αν είχες παίξει σε οµάδα του τέως ΠΟΚ;

«Δεν νομίζω. Βλέποντάς το πιο καθαρά ύστερα από τόσα χρόνια θεωρώ ότι ήμουν τυχερός σε αυτό το κομμάτι. Ανήκα στη Βέρντερ, είχα κερδίσει και νταμπλ, οπότε δεν χωρούσε κάτι οπαδικό στη δική μου κλήση το 2004. Ο κόσμος με έβαλε στην καρδιά του ως παίκτη της Εθνικής. Σε τελική ανάλυση ήταν καλό για μένα. Εμεινα εκτός οπαδικών αντιπαραθέσεων».

Γενικότερα πιστεύεις στα θαύµατα;

«Και βέβαια πιστεύω. Αν δεν πιστεύω εγώ ποιος να πιστέψει; Εχω βιώσει πολλά θαύματα σε ατομικό, συλλογικό και εθνικό επίπεδο. Πέτυχα γκολ σε τελικό Euro, είδα 120.000 κόσμο να υποδέχεται την Εθνική στο Παναθηναϊκό Στάδιο. Νομίζω ότι όλη μου η ζωή είναι γραμμένη με τρόπο που θυμίζει θαύμα. Ενα παιδί από το πουθενά, από μία φτωχή οικογένεια ξεκίνησε μία διαδρομή και έγινε κάποιος από το μηδέν. Εχω ζήσει και άλλα εκτός ποδοσφαίρου που δεν είναι της παρούσης».

Ποιο θεωρείς ότι ήταν το µεγαλύτερο πλεονέκτηµα της Εθνικής του 2004 και ποιο το βασικό ατού του Ρεχάγκελ;

«Το μεγαλύτερο πλεονέκτημα ήταν ότι πιστεύαμε στον διπλανό μας με κλειστά μάτια. Δεν περνούσε η σκέψη ότι δεν θα καταφέρει να πασάρει ή να κόψει. Ο Ρεχάγκελ κατόρθωσε να μας κάνει να δούμε την Εθνική σαν την πρώτη μας ομάδα και μετά να κοιτάξουμε τους συλλόγους μας».

Ο δακρυσµένος το 2004 Κριστιάνο Ρονάλντο πέτυχε ρεκόρ µετέχοντας και σκοράροντας σε πέντε Euro…

«Οταν είδαμε το 2004 τον Κριστιάνο να παίζει, όλοι προβλέπαμε ότι θα αφήσει εποχή. Φαινόταν από τότε ότι ήταν φαινόμενο. Εχω την εντύπωση ότι εντέλει του κάναμε καλό. Τον βοηθήσαμε κατά κάποιο τρόπο. Τον πεισμώσαμε και κατάφερε τα πάντα. Κατόρθωσε και να οδηγήσει την Πορτογαλία σε κατάκτηση του Euro το 2016. Ο,τι και να πω για τον Ρονάλντο είναι λίγο. Νομίζω ότι η πορεία του δίνει μεγαλύτερη αξία στη δική μας επιτυχία. Δύο φορές τον νικήσαμε το 2004».

Σε τι βαθµό αξιοποιήθηκε το έπος του 2004;

«Μόνο σε ατομικό επίπεδο. Μεμονωμένα για τους παίκτες άλλαξε η ζωή. Συνολικά το ελληνικό ποδόσφαιρο δεν αξιοποίησε το έπος του 2004. Δεν άλλαξε κάτι ουσιαστικό στην οργάνωση».

Γιατί δεν µπορεί να σηκώσει κεφάλι η Εθνική Ελλάδας τα τελευταία χρόνια;

«Είναι μία κουβέντα που είχα με τον Οτο Ρεχάγκελ. Νομίζω ότι εμείς είχαμε πιο δυνατή φουρνιά παικτών με ταλέντο και προσωπικότητα. Και τώρα έχει καλούς παίκτες η Εθνική. Δεν μπορώ να πω για παράδειγμα ότι δεν είναι καλός ο Φορτούνης. Συνολικά, όμως, κρίνεται πιο αδύναμη η τωρινή φουρνιά. Κάποια στιγμή θα ξαναβρεθεί η κατάλληλη. Εχει να κάνει με τις φουρνιές. Δεν είναι τυχαίο ότι άρχισε η κάτω βόλτα μετά το Μουντιάλ του 2014 κι αφότου αποσύρθηκαν οι τελευταίοι συνδετικοί κρίκοι του 2004, ο Κατσουράνης και ο Καραγκούνης».

Θα προκριθεί η Εθνική στο Μουντιάλ του Κατάρ;

«Εδειξε στα δύο τελευταία φιλικά (με Βέλγιο, Νορβηγία) ότι ξέρει να παίρνει αποτελέσματα. Πρέπει να το μάθει αυτό. Η Εθνική δεν είναι ομάδα που προπονείται καθημερινά. Εμείς κοιτούσαμε πάντα την ουσία. Πρέπει να την επιδιώξουν και τα παιδιά τώρα για να έχουν προοπτική».