Οχι μόνο για παιδιά

Στο καλό θέατρο δεν χωράνε ταμπέλες ούτε περιορισμοί. Και αν «Ο γάτος που έμαθε σε έναν γλάρο να πετάει», η παράσταση του Βαγγέλη Θεοδωρόπουλου στο Φεστιβάλ Αθηνών που βασίζεται στο μυθιστόρημα του Λουίς Σεπούλβεδα, απευθύνεται σε παιδιά, αυτό δεν σημαίνει ότι δεν αφορά όλες τις ηλικίες. Εύκολα μπορεί να πει κανείς ότι οι αξίες και οι έννοιες που πραγματεύεται αυτή η ιστορία-αλληγορία παραπέμπουν στο κλισέ πως «η θέληση, η πίστη και η αγάπη μπορούν να κάνουν τα πάντα δυνατά». Και παράλληλα να κλείνει το μάτι στους, πάσης φύσεως, κοινωνικούς αποκλεισμούς…

Κι όμως. Η ιδέα του χιλιανού συγγραφέα, ο τρόπος που τη διαχειρίζεται αλλά και ο θεατρικός τρόπος με τον οποίο αποδίδεται από τον Βαγγέλη Θεοδωρόπουλο και όλη την ομάδα ανατρέπουν τα στερεότυπα.

Ο «γάτος και ο γλάρος» δεν λειτουργούν παρά σαν μια διπλή αφορμή: Η πρώτη αφορά την ουσία και την κεντρική ιδέα, τη λογοτεχνική υπόσταση και την ποιητική γλώσσα. Η δεύτερη έχει να κάνει με τη θεατρικότητα του εγχειρήματος. Και αυτή η θεατρικότητα είναι που κάνει την παράσταση να σπάει το ηλικιακό φράγμα και να γίνεται γοητευτική στους θεατές, με αδιάφορη την ημερομηνία γέννησης.

Το θέατρο για παιδιά – όταν γίνεται με όρους επαγγελματικούς και αντίστοιχες συνθήκες, χωρίς εκπτώσεις και προχειρότητα – παρέχει σπάνιες απολαύσεις. Γιατί τότε ο αυτοσχεδιασμός, η φαντασία, η δημιουργικότητα παίρνουν το προβάδισμα, μαζί με τις εικόνες, τις ερμηνείες, τα βλέμματα, τις λεπτομέρειες, την κίνηση, τους ήχους. Και όλα μαζί ζωντανεύουν ένα ολόκληρο σύμπαν.

Στην αυλή του Μορφωτικού Ιδρύματος της Εθνικής Τραπέζης ο Βαγγέλης Θεοδωρόπουλος έστησε αυτόν τον μικρόκοσμο από γάτες και γλάρους, κρατώντας μια ισορροπία ανάμεσα στο γέλιο και στη συγκίνηση. Εξαιρετική η ομάδα των ερμηνευτών – από την Ανδρη Θεοδότου στον ρόλο των γλάρων, μάνας και κόρης (που υπογράφει και τη διασκευή), και τον σκηνικά έμπειρο Στράτο Χρήστου, ως τους νεότερους, Λυδία Τζανουδάκη και Απόστολο Ψυχράμη, καθώς και των συντελεστών (Φοίβος Δεληβοριάς, Μαγδαληνή Αυγερινού, Σοφία Πάσχου, Γιάννης Σιδέρης).
Και ο Θάνος Λέκκας, στον ρόλο του Ζορμπά, του καθοριστικού για τον γλάρο γάτου, προσθέτει με την ερμηνεία του την ουσιαστική λάμψη που έχει ένας ηθοποιός όταν διαθέτει ταλέντο.

* Παραστάσεις: 3-4/7 στο ΜΙΕΤ, 19.00 και 20.15