Αλλα λόγια ν’ αγαπιόμαστε

Η αντιφατική στάση της UEFA και της βρετανικής κυβέρνησης στο πολύ σοβαρό ζήτημα της παρουσίας των φιλάθλων στα γήπεδα μου θυμίζει την απάντηση που έδωσε από το νεκροκρέβατό της η βρετανίδα ποιήτρια Εντιθ Σίτγουελ όταν τη ρώτησαν πώς αισθάνεται: «Πεθαίνω. Κατά τα άλλα είμαι μια χαρά».

Η κυβέρνηση του Μπόρις Τζόνσον έχει δημιουργήσει ένα τριζωνικό σύστημα αξιολόγησης των χωρών με βάση τα επιδημιολογικά τους δεδομένα στην Covid-19 και ανάλογα τις κατατάσσει στην πράσινη, την πορτοκαλί και την κόκκινη ζώνη.

Η επιλογή είναι τόσο υποκειμενική ώστε έχει προκαλέσει την οργή ακόμα και των ίδιων των Βρετανών που νιώθουν εγκλωβισμένοι γιατί δεν μπορούν να πάνε διακοπές μακριά από τη χώρα τους.

Στην αυστηρή Βρετανία της καραντίνας παρατηρείται τελευταία μία αύξηση στα θετικά κρούσματα στα οποία κυριαρχεί η μετάλλαξη Δέλτα.

Η αντίφαση κορυφώνεται από την απόφαση της κυβέρνησης του Μπόρις Τζόνσον να αυξήσει στους 60.000 τον αριθμό των φιλάθλων που θα  παρακολουθήσουν τους δύο ημιτελικούς και τον τελικό στο Γουέμπλεϊ. Οι ξένοι δεν θα μπορέσουν βέβαια να περάσουν τα Στενά της Μάγχης εκτός κι αν ανήκουν στους τυχερούς 2.500 VIP που τους βλέπει ο κορωνοϊός και πηγαίνει στο απέναντι πεζοδρόμιο.

Στην αρχή της πανδημίας οι γεμάτες εξέδρες είχαν κατηγορηθεί ως πολλαπλασιαστής της μετάδοσης της Covid-19 με αποτέλεσμα τα γήπεδα να βάλουν λουκέτο.

Τώρα λοιπόν έρχεται ο σύμβουλος σε ιατρικά θέματα της ευρωπαϊκής ομοσπονδίας, ο Ελβετός Ντάνιελ Κοχ και μας λέει πως δεν έχει τόση σημασία αν στο γήπεδο βρίσκονται 20.000 ή 60.000 άνθρωποι όσο η κατάσταση σε τοπικό επίπεδο και τα μέτρα που έχουν ληφθεί εκεί.

Ο Κοχ επισήμανε επίσης πως το Euro είναι πολύ σημαντικό γιατί κάνει τον κόσμο χαρούμενο και γιατί είναι το πιο σημαντικό άθλημα μεταξύ των νέων.

Αλλα λόγια ν’ αγαπιόμαστε ή εγώ δεν καταλαβαίνω τι σχέση μπορεί να έχει η χαρά του κόσμου με τον κίνδυνο να μολυνθείς από τον κορωνοϊό;