Ενας Τσόρτσιλ από {LF}τη «Χριστίνα» στο σφυρί

Μια ελαιογραφία την οποία ο Oυίνστον Τσόρτσιλ είχε ζωγραφίσει το 1921 και εδώ και καιρό θεωρούνταν χαμένη πρόκειται να βγει σε δημοπρασία στη Νέα Υόρκη. Ο πίνακας αυτός ήταν το δώρο που ο άγγλος πολιτικός είχε χαρίσει πριν από πέντε δεκαετίες στον Αριστοτέλη Ωνάση. Ο έλληνας μεγιστάνας της ναυτιλίας κρατούσε τον πίνακα – με τίτλο «The Moat, Breccles» – στη θαλαμηγό του «Χριστίνα», στον χώρο του καθιστικού, δίπλα σε έργα Ελ Γκρέκο, Πισαρό, Γκογκέν και Βερμέερ. Σύμφωνα με πληροφορίες των barrons.com και artnews.com οι κληρονόμοι του Ωνάση – πιθανολογείται το όνομα της εγγονής του, Αθηνάς Ωνάση – θα αποχωριστούν το έργο όταν στις 23 Ιουνίου ξεκινήσει η δημοπρασία έργων σύγχρονης τέχνης στον οίκο Phillips, όπου αναμένεται να φτάσει το 1,5-2 εκατ. δολάρια. Για να προωθήσει την πώληση, ο οίκος δημοπρασιών δημιούργησε και το κατάλληλο σκηνικό υπόβαθρο: ένα αντίγραφο του μπαρ που είχε σχεδιαστεί ειδικά για το γιοτ του Ωνάση. Σε αυτό σύχναζαν οι υψηλοί επισκέπτες της «Χριστίνας», όπως οι Τζον Ντι Ροκφέλερ, Εβα Περόν, Ρίτσαρντ Μπάρτον, Ελίζαμπεθ Τέιλορ και Μέριλιν Μονρόε.

ΑΛΛΟΙ ΠΙΝΑΚΕΣ. Ο Τσόρτσιλ και ο Ωνάσης συναντήθηκαν μέσω του γιου του πολιτικού, Ράντολφ, και έχτισαν μια μακρόχρονη φιλία. Ο Ωνάσης υπήρξε ένας από τους αποδέκτες των έργων που ζωγράφιζε ο πολιτικός, τα οποία τελευταία έχουν προκαλέσει ιδιαίτερο αγοραστικό ενδιαφέρον σε δημοπρασίες. Σε εκείνη του οίκου Christie’s για τη σύγχρονη τέχνη που πραγματοποιήθηκε στο Λονδίνο τον περασμένο Μάρτιο, ένας συλλέκτης αγόρασε τρεις πίνακες που είχε ζωγραφίσει ο πρώην πρωθυπουργός προσφέροντας συνολικά 16 εκατ. δολάρια. Μεταξύ άλλων έργων και έναν πίνακα που απεικόνιζε ένα τζαμί στη Βόρεια Αφρική και τον οποίο πουλούσε η Αντζελίνα Τζολί. Το έργο πουλήθηκε σε τριπλάσια τιμή από την αρχικά εκτιμώμενη αξία των 11,6 εκατ. δολαρίων, δημιουργώντας ρεκόρ. Το προηγούμενο ρεκόρ του Τσόρτσιλ ήταν τα 2,7 εκατ. δολάρια που καταβλήθηκαν το 2014 στο Sotheby’s του Λονδίνου για το έργο του «The Goldfish Pool in Chartwell» (1932).

Ο Τσόρτσιλ ανέφερε για πρώτη φορά τον πίνακά του «Moat, Breccles» στο βιβλίο του «Η ζωγραφική ως χόμπι», όπου είναι συγκεντρωμένα τα κείμενά του για τη ζωγραφική που είχαν δημοσιευθεί στο περιοδικό «Strand» τον Δεκέμβριο του 1921. «Χαρούμενοι είναι οι ζωγράφοι γιατί δεν θα είναι μοναχικοί. Το φως και το χρώμα, η ειρήνη και η ελπίδα, θα τους κρατήσουν συντροφιά στο τέλος της ημέρας… Το να φτάσετε στην ηλικία των σαράντα χωρίς να έχετε ποτέ σας χειριστεί ένα πινέλο ή να ζωγραφίσετε με ένα μολύβι, το να έχετε δει με ώριμη ματιά οποιεσδήποτε ζωγραφισμένες εικόνες σαν κάτι μυστήριο, να εκπλήσσεσθε μπροστά στην κιμωλία του καλλιτέχνη πεζοδρομίων και μετά ξαφνικά το να βρεις τον εαυτό σου να βυθίζεται στη μέση μιας νέας και έντονης μορφής ενδιαφέροντος και δράσης με χρώματα και παλέτες και καμβάδες – και να μην αποθαρρύνεσαι από τα αποτελέσματα -, είναι μια εκπληκτική και εμπλουτισμένη εμπειρία» έγραφε.