Αρωμα γυναίκας, γαλλική υπεροχή και… «Brexit»
Με 24 ταινίες από 16 χώρες, αλλά χωρίς καμία αγγλική συμμετοχή στο διαγωνιστικό πρόγραμμα, το Φεστιβάλ των Καννών πατάει γκάζι και δίνει χώρο σε γυναίκες δημιουργούς
Ο Ανταμ Ντράιβερ και η Μαριόν Κοτιγιάρ στο «Αnnette» του Λεό Καράξ που θα ανοίξει επίσημα το 74ο Φεστιβάλ Καννών
Σε έναν μήνα από σήμερα, την Τρίτη 6 Ιουλίου, η αμερικανίδα ηθοποιός, σκηνοθέτρια και παραγωγός Τζόντι Φόστερ, της οποίας η καριέρα έχει άμεση σχέση με τις Κάννες, αφού εκεί προβλήθηκε και βραβεύθηκε μια από τις πρώτες ταινίες της, ο «Ταξιτζής», θα σημάνει την έναρξη της 74ης έκδοσης του Φεστιβάλ των Καννών. Η καλύτερη άμυνα είναι η επίθεση λέει η γνωστή ρήση, και στην περίπτωση του εν λόγω φεστιβάλ που θα ολοκληρωθεί το Σάββατο 17 του ιδίου μηνός δεν θα μπορούσε η ρήση αυτή να ισχύσει περισσότερο. Θαρρείς και στόχος των διοργανωτών ήταν όχι μόνο να αναπληρώσουν τον χαμένο χρόνο (το φεστιβάλ δεν πραγματοποιήθηκε στον φυσικό του χώρο πέρυσι λόγω COVID-19), αλλά να πατήσουν ακόμη περισσότερο το γκάζι.
Το πρόγραμμα του φεστιβάλ ανακοινώθηκε στο σύνολό του από τον πρόεδρο του θεσμού Πιερ Λεσκούρ και τον καλλιτεχνικό διευθυντή του, Τιερί Φρεμό, που είναι η ψυχή της διοργάνωσης. Η αύξηση των ταινιών του διαγωνιστικού τμήματος σε 24 δηλώνει αμέσως την «επιθετική» πολιτική της εφετινής διοργάνωσης, κάτι που φάνηκε και στη γενικότερη παρουσία του Τιερί Φρεμό, ο οποίος δήλωσε επίσης – χωρίς να αποκαλύψει τον τίτλο – ότι στο φεστιβάλ «θα κάνει πρεμιέρα και μια πάρα-πάρα πολύ μεγάλη ταινία» (απέκλεισε το «No time to die»).
ΓΑΛΛΙΑ ΚΑΙ ΗΠΑ. Οι 24 ταινίες που θα διαγωνιστούν για τον Χρυσό Φοίνικα υπό το βλέμμα του εφετινού προέδρου της κριτικής επιτροπής, του αμερικανού σκηνοθέτη Σπάικ Λι και των υπολοίπων μελών, προέρχονται από 16 διαφορετικές χώρες του πλανήτη και μόνον δύο από αυτές, η Γαλλία και οι Ηνωμένες Πολιτείες, παρουσιάζουν παραπάνω από μια ταινία σε αυτό το τμήμα. Με τις επτά συμμετοχές της η Γαλλία σηκώνει επίσης την αυλαία: ταινία έναρξης θα είναι η «Ανέτ» του Λεός Καράξ, με πρωταγωνιστές τη Μαριόν Κοτιγιάρ και τον Ανταμ Ντράιβερ.
Ενα άλλο χαρακτηριστικό των επτά αυτών συμμετοχών της Γαλλίας είναι το μοίρασμα του φύλου σε ό,τι αφορά τη σκηνοθεσία. Τέσσερις ταινίες έχουν σκηνοθετηθεί από άντρες (εκτός του Καράξ είναι οι Ζακ Οντιάρ «Paris 13th district», Φρανσουά Οζόν – «Tout s’ est bien passe» και Μπρουνό Ντιμόν – «France») και τρεις έχουν σκηνοθετηθεί από γυναίκες: η Μία Χάνσεν-Λαβ παρουσιάζει το «Bergman Island», η Κατρίν Κορσινί το «La fracture» και η Τζουλιά Λουκουρνό το «Titane».
Οι τρεις αμερικανικές ταινίες είναι οι «The French dispatch» του Γουές Αντερσον, «Fad day» του Σον Πεν και «Red rocket» του Σον Μπέικερ και εδώ θα πρέπει να επισημανθεί η μάλλον κραυγαλέα απουσία της Αγγλίας από το διαγωνιστικό πρόγραμμα.
Οι υπόλοιπες 14 χώρες που συμμετέχουν στην κούρσα για τον Χρυσό Φοίνικα είναι η Ιταλία («Tre piani» – Νάνι Μορέτι), το Ιράν («Ηρωαs» – Ασγκαρ Φαραντί), η Ολλανδία («Benedetta» – Πολ Βερχόφεν), η Ιαπωνία («Drive my Car» – Ριουσούκε Χαμαγκούτσι), το Ισραήλ («Ahed’ s knee» – Ναβάντ Λαπίντ), το Μαρόκο («Casabanca beats» – Ναμπί Αγιούχ), η Νορβηγία («The worst person in the World» – Γιοακίμ Τρίερ), το Βέλγιο («The restless» – Γιοακίμ Λαφός), το Τσαντ («Lingui» – Μαχαμάτ – Σαέχ Χαρούν), η Αυστραλία («Nitram» – Τζάστιν Κερζέλ), η Φινλανδία («Compartment n. 6» – Τζούχο Κουοσμάνεν), η Ρωσία («Petrov’ s fly» – Κίριλ Σερεμπρένικοφ), η Ταϊλάνδη («Memoria» – Απιτσατπόνγκ Βεερθεσακούλ) και η Ουγγαρία («The story of my wife» – Ιλντικο Ενιέντι).
ΕΝΑ ΚΑΠΟΙΟ ΒΛΕΜΜΑ. Αν στο διαγωνιστικό πρόγραμμα η γυναικεία παρουσία είναι ηχηρή περισσότερο ίσως από κάθε άλλη φορά, στο τμήμα τού Un Certain Regard (Ενα κάποιο βλέμμα), από το οποίο, θυμίζουμε, ξεκίνησε ουσιαστικά η διεθνής καριέρα του Γιώργου Λάνθιμoυ, το γυναικείο στοιχείο εφέτος είναι απολύτως κυρίαρχο. Ενδεικτικά αναφέρουμε τη συμμετοχή της Ρωσίδας Κίρα Κοβαλένκο («Unclenching the fists»), των Βουλγάρων Μίνα Μίλεβα και Βανέσα Καζάκοβα («Women do cry»), της Αϊτινής Τζέσικα Τζένεους («Freda») και της Μεξικάνας Τατιάνα Χουέζο («Noche de fuego»).
Γυναικείες φωνές θα βρούμε και στο εκτός συναγωνισμού πρόγραμμα, στο οποίο μάλιστα από εφέτος θεσπίζεται ένα νέο τμήμα, το «Cannes Premiere». Εκεί θα βρούμε την τελευταία ταινία της Αντρέα Αρνολντ «Cow», αλλά και το «Jane par Charlotte», ένα ντοκιμαντέρ που η ηθοποιός Σαρλότ Γκενσμπούρ γύρισε για την μητέρα της, ηθοποιό και τραγουδίστρια Τζέιν Μπίρκιν. Μία ακόμη Γαλλίδα, η Εβά Ισόν, εμφανίζεται με το «Mothering Sunday», ενώ στους άντρες σκηνοθέτες θα βρούμε τον Ούγγρο Κορνέλ Μουντρούτζο με το «Evolution», τον Γάλλο Ματιέ Αμαλρίκ με το «Hold me tight» και τον προκλητικό Αμερικανό Ολιβερ Στόουν που επιστρέφει στο μυστήριο της δολοφονίας του Τζον Φιτζέραλντ Κένεντι με το ντοκιμαντέρ «JFK revisited: Through the looking glass».
Στη θεωρία η 74η έκδοση του φεστιβάλ των Καννών αναμένεται να προσφέρει κέφι, ήλιο, ταινίες και μεγάλα ονόματα. Στην πράξη, βέβαια, τα πράγματα ίσως είναι κάπως διαφορετικά. Γιατί τα μέτρα προστασίας εφέτος θα είναι δρακόντεια, κάτι στο οποίο οι επισκέπτες του φεστιβάλ είναι ούτως ή άλλως συνηθισμένοι. Πόσω μάλλον εφέτος, καθότι σύμφωνα με τις διατάξεις της γαλλικής κυβέρνησης, προκειμένου να διασφαλιστούν η υγεία και η ασφάλεια όλων των συμμετεχόντων, η είσοδος στο Φεστιβάλ θα υπόκειται σε καθημερινούς ελέγχους υγείας.














