Το αποτυχημένο πείραμα της Ρεάλ

Την Κυριακή 8 Ιουλίου 2001 το ιδιωτικό τζετ του προέδρου της Ρεάλ Μαδρίτης Φλορεντίνο Πέρεθ προσγειώθηκε υπό άκρα μυστικότητα στο στρατιωτικό αεροδρόμιο Τορεχόν, λίγα χιλιόμετρα έξω από την ισπανική πρωτεύουσα. Εκεί περίμενε υπομονετικά ο τότε αθλητικός διευθυντής της Βασίλισσας, Χόρχε Βαλντάνο, για να υποδεχτεί το πολυτιμότερο διαμάντι του στέμματος που μόλις είχε κλέψει ο Πέρεθ από το αφεντικό της Γιουβέντους, Τζιάνι Ανιέλι: τον Ζινεντίν Ζιντάν.

Η άφιξη του Ζιζού στη Μαδρίτη στην επέτειο του ενός χρόνου του Πέρεθ στην προεδρία της Ρεάλ προκάλεσε ρίγη ανατριχίλας στη σπονδυλική στήλη του παγκόσμιου ποδοσφαίρου.

Την επομένη της άφιξης του σπουδαίου γάλλου ποδοσφαιριστή ο επίτιμος πρόεδρος της Ρεάλ, Αλφρέδο ντι Στέφανο, του παρέδωσε τη λευκή φανέλα με το νούμερο 5 παρουσία εκατοντάδων δημοσιογράφων και φωτορεπόρτερ που κρέμονταν από τα χείλη του ακριβότερου παίκτη του κόσμου.

Σύμφωνα με «ΤΑ ΝΕΑ» της εποχής η μεταγραφή του Ζιντάν στοίχισε στη Ρεάλ 26,4 δισ. δραχμές. Κατά τους Ιταλούς, που δεν μπορούσαν να χωνέψουν πώς το αφεντικό της Γιουβέντους Τζάνι Ανιέλι έχασε μέσα από τα χέρια του τον καλύτερό του παίκτη, η μεταγραφή κόστισε 150 δισ. λιρέτες. Σε σημερινές τιμές το ποσό αγγίζει τα 78 εκατ. ευρώ και παραμένει μεταξύ των υψηλότερων που έχουν δοθεί ποτέ για μεταγραφή.

Ο Ζιντάν ήταν το δεύτερο μέλος των περίφημων Γκαλάκτικος μετά τον Λουίς Φίγκο. Εναν χρόνο νωρίτερα ο Πορτογάλος χρησιμοποιήθηκε από τον Πέρεθ ως δούρειος ίππος για να καταλάβει τον προεδρικό θώκο. Ο Φίγκο τότε συγκαταλεγόταν μεταξύ των κορυφαίων παικτών του κόσμου και αποτελούσε τη σημαία της Μπαρτσελόνα. Ο Πέρεθ υποσχέθηκε πως αν εκλεγόταν πρόεδρος θα τον έφερνε στο Σαντιάγκο Μπερναμπέου. Οι socios τον προκάλεσαν με την ψήφο τους και αυτός ανταποκρίθηκε κάνοντας πράξη την υπόσχεσή του.

Η πολιτική του Πέρεθ να ντύνει κάθε χρόνο έναν σπουδαίο άσο στα λευκά είχε ως αποτέλεσμα να μετακομίσουν στη Μαδρίτη τα επόμενα χρόνια ο Ρονάλντο το Φαινόμενο, ο Ντέιβιντ Μπέκαμ και ο Μάικλ Οουεν, ενώ υπήρχαν ήδη στην ομάδα οι Ραούλ και Ρομπέρτο Κάρλος.

Η ιδέα του Πέρεθ ήταν επαναστατική για το μάρκετινγκ. Ελεγε τότε στον Βαλντάνο πως «έχουμε Ρολς Ρόις στο γκαράζ που είναι γεμάτη σκόνη».

Η εμμονή του Πέρεθ
Ντοκιμαντέρ του ESPN υπό τον τίτλο Galacticos αποκαλύπτει την αθέατη πλευρά εκείνης της εποχής, τις έριδες, τα πάρτι και την ανεκτικότητα των προπονητών απέναντι στα μεγάλα αστέρια.

Στο πρώτο επεισόδιο περιγράφεται ο τρόπος που ο Πέρεθ κατάφερε να κλέψει τον Φίγκο από την Μπάρτσα, σε μια περίοδο που ο πορτογάλος σταρ ορκιζόταν πως δεν πρόκειται να πάει ποτέ στη Ρεάλ. Η στρατηγική του ισπανού παράγοντα ήταν απλή: σαγήνευσε τον μάνατζερ του παίκτη. Πώς; Με χρήματα. Τον έβαλε να υπογράψει συμβόλαιο σύμφωνα με το οποίο αν ο Φίγκο δεν πήγαινε στη Ρεάλ θα έπρεπε να του πληρώσει 500 εκατ. πεσέτες.

Ο Ζιντάν αποτελούσε για τον Πέρεθ τη μεγαλύτερη εμμονή του. Λέγεται πως χρησιμοποίησε το όπλο «Βερονίκ». Είναι η γυναίκα του Ζιζού, η οποία έχει ισπανικές ρίζες και επιθυμούσε να μετακομίσει σε θερμότερο κλίμα σε σχέση με αυτό του Τορίνο.

Ο Ζιντάν μόλις είχε υπογράψει νέο πενταετές συμβόλαιο με τη Γιούβε, γεγονός που εξόργισε ακόμα περισσότερο τον Ανιέλι.

«Το λέω από καρδιάς, πάντοτε θα είμαι ευγνώμων στον πρόεδρο που με έφερε στη Ρεάλ Μαδρίτης» ανέφερε ο Ζιζού στην τελευταία ανοιχτή επιστολή αποχαιρετισμού στη Ρεάλ, λίγες ημέρες μετά την αποχώρησή του για τρίτη φορά από το κλαμπ.

Στην πρώτη του σεζόν ο Ζιντάν κατέκτησε το Τσάμπιονς Λιγκ, παρά την πολύ κακή χρονιά που είχε η Ρεάλ στις εγχώριες διοργανώσεις. Το γκολ που πέτυχε στον τελικό της Γλασκώβης απέναντι στη Λεβερκούζεν με βολέ έχει συμπεριληφθεί μεταξύ των κορυφαίων όλων των εποχών.

Ρωγμές
Οι πρώτες ρωγμές στους Γκαλάκτικος άρχισαν να εμφανίζονται όταν αποκτήθηκε ο Ρονάλντο, στην τελευταία ημέρα των μεταγραφών του 2002. Αιτία, έπρεπε να παραγκωνιστεί το αγαπημένο παιδί των αποδυτηρίων και της εξέδρας, ο Φερνάντο Μοριέντες, για να κάνει χώρο στον Βραζιλιάνο. Του ζήτησαν να φύγει άμεσα αλλά αυτός παρέμεινε για μία ακόμα σεζόν. Ο αρχηγός Φερνάντο Ιέρο συγκρούστηκε με τον Πέρεθ στον οποίον είπε πως οι παίκτες δεν είναι εμπόρευμα. Στο ποδόσφαιρο υπάρχουν συναισθήματα. «Υπερασπίστηκα την οικογένεια» λέει στο ESPN. Κάτι ανάλογο του είπε δημόσια και ο Ζιντάν στις αρχές της εβδομάδας. «Οι ανθρώπινες σχέσεις είναι πιο σημαντικές από τα χρήματα και από τη φήμη».

Ιδιαίτερα δυσαρεστημένος με εκείνες τις εξελίξεις ήταν και ο Ραούλ, κυρίως γιατί έβλεπε τον Ρονάλντο να λουφάρει στις προπονήσεις. Μότο του Βραζιλιάνου ήταν «Το πολύ νερό χαλάει τα λουλούδια», αναφερόμενος φυσικά στις πολλές προπονήσεις.

Ο τότε προπονητής Βιθέντε ντελ Μπόσκε είχε προσαρμοστεί σε εκείνη την πραγματικότητα. Ο Ελγκέρα θυμάται: «Πολλές φορές έδινε ρεπό. Ηξερε πως κάποιοι χρειάζονταν δύο επιπλέον μέρες διακοπών σε σχέση με άλλους και τους τις έδινε. Μπορούσαν να κάνουν τα πάρτι τους χωρίς προβλήματα. Είναι αλήθεια πως υπήρχαν πολύ περισσότερες γυναίκες απ’ όσες φαντάζεστε. Μια μέρα πήγα με τη γυναίκα μου και αμέσως μου ζήτησε να φύγουμε». Ο τότε υπεύθυνος επικοινωνίας της Ρεάλ, Χοακίν Μαρότο, αποκαλύπτει πως κάποιοι παίκτες έκαναν και δύο πάρτι γενεθλίων. Ο Γάλλος Κλοντ Μακελελέ λέει γελώντας πως «ευχαριστώ τον Θεό που δεν υπήρχαν τότε το Facebook ή το Instagram».

Η… τρελή συμμορία
Ο Ρομπέρτο Κάρλος περιγράφει τους συμπαίκτες του ως μια τρελή συμμορία. «Ο Ντελ Μπόσκε το αντιλαμβανόταν τέλεια και έβαζε τις προπονήσεις το απόγευμα. Οι προπονήσεις τη Δευτέρα και ίσως την Τρίτη ήταν στις πέντε το απόγευμα. Ποτέ δεν τις έβαζε στις 11 το πρωί γιατί κανείς δεν θα πήγαινε».

Παλαιότερα ο βραζιλιάνος πρώην άσος, ένας από τους καλύτερους ακραίους μπακ της σύγχρονης ιστορίας του ποδοσφαίρου, είχε αποκαλύψει στην τηλεοπτική εκπομπή Camisola 11 την τεράστια δύναμη που είχαν οι Γκαλάκτικος.

Θυμάται πως όταν ανέλαβε ο Καμάτσο προσπάθησε να τους αλλάξει συνήθειες. «Στην εποχή των Γκαλάκτικος υπήρχαν επτά από εμάς. Φανταστείτε πόσο επικίνδυνα ήταν τα αποδυτήρια. Πάντα τα ελέγχαμε καλά, είχαμε καλές φιλίες, με εξαίρεση τον Καμάτσο που διήρκεσε δέκα ημέρες». Και εξήγησε το γιατί. «Ηρθε στα αποδυτήρια, μας χαιρέτησε όλους με μεγάλη σοβαρότητα. Τον παρακολουθούσα να δω τι θα πει. «Σας θέλω όλους αύριο το πρωί στις 7». Του μιλήσαμε, προσπαθήσαμε να του αλλάξουμε τη γνώμη, του είπαμε πως είχαμε άλλες συνήθειες». Η επίσημη εκδοχή είναι πως ο Καμάτσο έφυγε γιατί αποκτήθηκε ο Μάικλ Οουεν χωρίς τη συγκατάθεσή του.

Ιδια τύχη είχε και ο Βραζιλιάνος Βαντερλέι Λουξεμπούργκο εναντίον του οποίου ξεσηκώθηκαν οι συμπατριώτες του γιατί δεν ανεχόταν τα τερτίπια των βεντετών. Ο Ρομπέρτο Κάρλος είχε πει πως οι παίκτες «έφαγαν» τον Λουξεμπούργκο γιατί τους απαγόρευσε να έχουν μπίρες και κρασί στο τραπέζι στη διάρκεια του δείπνου.

«Ο κόσμος του ποδοσφαίρου είναι μικρός, τα νέα έφτασαν στη διοίκηση γρήγορα και… μπάι». Ο Βραζιλιάνος θυμάται ακόμα πως μετά τα παιχνίδια της Ρεάλ κάθε μέλος των Γκαλάκτικος έπαιρνε και μια ιδιωτική πτήση και πήγαινε όπου ήθελε και επέστρεφε μετά από δύο ημέρες. Ο ίδιος ευχόταν να παίζουν Σάββατο για να μπορεί τις Κυριακές να πηγαίνει στα γκραν πρι της φόρμουλα 1.

Τη σεζόν 2004/05 τα έσοδα της Ρεάλ Μαδρίτης από το πείραμα των Γκαλάκτικος εκτινάχτηκαν στα 336 εκατ. δολάρια, επίδοση που την κατέστησε την πλουσιότερη ομάδα στον κόσμο, ξεπερνώντας τη Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ. Αγωνιστικά ωστόσο οι Γκαλάκτικος απέτυχαν παταγωδώς. Τα επόμενα δύο χρόνια η Ρεάλ δεν κατέκτησε ούτε έναν τίτλο και το 2006, πρώτα ο Βαλντάνο και στη συνέχεια ο Πέρεθ, παραιτήθηκαν. «Εκπαίδευσα πολύ άσχημα τους παίκτες» θα παραδεχτεί τότε.

Κατά τη δεύτερη επάνοδό του στην προεδρία, ο Πέρεθ εγκατέλειψε το πείραμα των Γκαλάκτικος. Δεν έγινε όμως περισσότερο ευαίσθητος με τους ανθρώπους που έχει γύρω του, όπως περιέγραψε ο Ζιντάν στην ανοιχτή επιστολή του. «Δεν έχει γίνει κατανοητό πως έτσι διατηρείται η δυναμική ενός μεγάλου συλλόγου» γράφει ο Ζιζού. Οι τεχνοκράτες όμως ξέρουν μόνο από αριθμούς.