Ο Μπένετ, «κλειδί» για την κυβέρνηση αντι-Νετανιάχου

Δεν υπάρχει ταύτιση απόψεων για την οικονομική πολιτική. Ούτε ενιαία θέση για τους εβραϊκούς οικισμούς. Και προφανώς, δεν είναι κοινή η στάση τους στο Παλαιστινιακό. Το στοιχείο που ενώνει τους ηγέτες των επτά κομμάτων τα οποία είναι έτοιμα να σχηματίσουν τη νέα κυβέρνηση του Ισραήλ και να εκθρονίσουν τον Μπενιαμίν Νετανιάχου από τη θέση που κατέχει τα 12 τελευταία χρόνια (όπως και την περίοδο 1996-1999) είναι ακριβώς αυτό: να φύγει ο «Βασιλιάς Μπίμπι», ο οποίος, αν και υπόδικος για σοβαρές κατηγορίες, κατάφερνε επί χρόνια με τους χειρισμούς του να παραμένει ακλόνητος.

Αυτή η στιγμή μοιάζει να είναι πιο κοντά παρά ποτέ, μέσα από το πιο ετερόκλητο πολιτικό μείγμα που θα έχει σχηματιστεί ποτέ στη χώρα. Εναν συνασπισμό ανάμεσα σε κεντρώα, αριστερά (για τα δεδομένα του Ισραήλ) και ακροδεξιά κόμματα, ενδεχομένως και κάποιους Αραβες, που δεν έχουν ουσιαστικά άλλο σημείο αναφοράς πέρα από αυτό που προαναφέρθηκε. Είναι και ο λόγος άλλωστε που αρκετοί προβλέπουν από τώρα ότι η νέα κυβέρνηση – εφόσον τελικώς σχηματιστεί πριν από τα μεσάνυχτα της Τετάρτης, οπότε και εκπνέει η συνταγματική προθεσμία, κάτι για το οποίο πιθανότατα χρειάζεται και η στήριξη του αραβικού Ra’am – είναι θνησιγενής και θα καταρρεύσει στην πρώτη σοβαρή κρίση. Σε αυτό, όπως είναι λογικό και αναμενόμενο, ελπίζει και ο Νετανιάχου, ο οποίος διατηρεί μια πολύ συμπαγή βάση και ισχυρή επιρροή.

Αναμφίβολα, «κλειδί» σε αυτή την εξέλιξη είναι ένας πρώην σύμμαχος του Νετανιάχου: ο ηγέτης του θρησκευτικού και εθνικιστικού  κόμματος Γιαμίνα, Νάφταλι Μπένετ, ο οποίος πιθανότατα θα αναλάβει και πρώτος τον ρόλο του πρωθυπουργού. Αυτό τουλάχιστον φαίνεται να προβλέπει η καταρχήν συμφωνία του με τον Γιάιρ Λαπίντ, επικεφαλής του μεγαλύτερου κόμματος του νέου κυβερνητικού συνασπισμού, Γιες Ατίντ, ύστερα από μαραθώνιες διαπραγματεύσεις που διακόπηκαν τα ξημερώματα της Δευτέρας και συνεχίστηκαν χθες το πρωί.

Επιτυχημένος επιχειρηματίας στον κλάδο των νέων τεχνολογιών και εκατομμυριούχος, ο 49χρονος Μπένετ ανήκει στην επόμενη γενιά από τον 71χρονο Νετανιάχου, ο οποίος κατά κάποιον τρόπο μπορεί να θεωρηθεί μέντοράς του, παρά την κατά καιρούς ταραχώδη σχέση τους. Δεν είναι τυχαίο εξάλλου ότι έδωσε στον πρώτο του γιο το όνομα Γιόνι, τιμώντας τον αδελφό του απερχόμενου πρωθυπουργού ο οποίος σκοτώθηκε το 1976, σε επιχείρηση των Ισραηλινών για απελευθέρωση ομήρων στο αεροδρόμιο του Εντεμπε, στην Ουγκάντα.

Δεν είναι υπερβολή ότι στο Παλαιστινιακό, και ειδικά στο θέμα των εβραϊκών οικισμών στα κατεχόμενα εδάφη, είναι πιο σκληρός ακόμα και από τον Νετανιάχου – ανάμεσα στα άλλα, έχει χαρακτηρίσει «αυτοκτονία» τη δημιουργία ενός παλαιστινιακού κράτους. Σε επίπεδο οικονομίας, μπορεί να χαρακτηριστεί νεοφιλελεύθερος, καθώς υποστηρίζει συστηματικά το μικρότερο κράτος και τη μείωση της φορολογίας.

Ετσι, εφόσον δεν υπάρξει νέα ανατροπή (ποτέ μη λες ποτέ…), ο Νετανιάχου θα ανατραπεί από ένα δικό του «παιδί». Μαζί και από έναν φυσικό σύμμαχό του και πρώην υπουργό του: τον επίσης ακραίο Γκίντεον Σάαρ, ο οποίος παίρνει τώρα ρεβάνς για την ήττα που υπέστη το 2019, όταν διεκδίκησε την ηγεσία του Λικούντ.