Ατιτλο
Ο Νίκος Καρύδης ήταν ο τρίτος «συνέταιρος» που ίδρυσε τον εκδοτικό οίκο «Iκαρου» με τους Αλέκο Πατσιφά και Μάριο Πλωρίτη το 1943. Εναν χρόνο αργότερα εκδόθηκε το πρώτο βιβλίο: «Στο άστρο του φθινοπώρου» του Κνουτ Χάμσουν (μετάφραση: Βάσου Δασκαλάκη). Υπήρξε επίσης ιδρυτικό μέλος του Θεάτρου Τέχνης του Κάρολου Κουν. Στη λογοτεχνία πρωτοεμφανίστηκε με δημοσιεύσεις στα περιοδικά Νέα Εστία και Ελεύθερα Γράμματα. Το 1944 εκδόθηκε η ποιητική συλλογή του «Λιοπύρι»
Το ποίημα προέρχεται από την έκδοση «Νίκος Καρύδης, Ποιήματα», 1998 (από τη συλλογή «Ανέκδοτα οριστικά»)
Κανένας θάνατος
δεν είναι οριστικός
κανένας θάνατος δεν κλείνει
η στιγμή του Θεού ζει
όπως το φως
και όταν έρχεται και όταν φεύγει
αυτό που λένε έρωτας
ή τραγούδι ή θάλασσα
Όλες οι απουσίες είναι προσωρινές
οι αναχωρήσεις έχουν πάντα
την επιστροφή τους
άνυδρη γη δεν υπάρχει
η αφή στα χέρια μας
ο ήχος στ’ αυτιά μας
ένας παλιός φακός φωνάζει.












