Ας ξεχάσουμε την ακύρωση των πατεντών για τα εμβόλια

Η αύξηση των περιπτώσεων και θανάτων COVID-19 στην Ινδία δείχνει ότι η πανδημία δεν έχει τελειώσει. Απουσία ενός θαύματος – όπως μια μετάλλαξη που καθιστά τον ιό λιγότερο θανατηφόρο – μόνο ο καθολικός εμβολιασμός μπορεί να τερματίσει αυτόν τον κύκλο δυστυχίας.

Παραμένουν τρεις κρίσιμες προκλήσεις. Πρώτον, το κλείσιμο του κενού για την αγορά 350 εκατομμυρίων εμβολίων απαιτεί επιπλέον 4 δισεκατομμύρια δολάρια – ένα ασήμαντο κόστος σε σχέση με το πιθανό όφελος της επίτευξης παγκόσμιας ασυλίας. Η παροχή αυτής της υποστήριξης, είτε μέσω πρόσθετης χρηματοδότησης για τη διευκόλυνση της ομάδας του ΟΗΕ COVAX είτε μέσω αποστολής πλεονασματικών εμβολίων στις αναπτυσσόμενες χώρες το συντομότερο δυνατό, δεν θα πρέπει να είναι πολύ δύσκολη ή δαπανηρή για τη διαχείριση των χωρών υψηλού εισοδήματος. Δεύτερον, η Παγκόσμια Τράπεζα πρέπει να χαλαρώσει τις προϋποθέσεις της για δάνεια για προαγορές εμβολίων. Επί του παρόντος, τέτοια δάνεια μπορούν να χρησιμοποιηθούν μόνο για εμβόλια εγκεκριμένα από τρεις αυστηρές ρυθμιστικές Αρχές (SRA) σε τρεις διαφορετικές περιοχές. Μεταξύ αυτών είναι η Ιαπωνία και ορισμένες δυτικές χώρες, οι οποίες φυσικά δίνουν προτεραιότητα στην έγκριση εμβολίων που προορίζονται για τους δικούς τους πληθυσμούς. Εχουν λίγα κίνητρα για τη χορήγηση άδειας χρήσης έκτακτης ανάγκης σε εναλλακτικά εμβόλια που έχουν δείξει υψηλή αποτελεσματικότητα στις κλινικές δοκιμές Φάσης 3, όπως το Covaxin της Bharat Biotech (Ινδία) και το Sputnik V της Gamaleya (Ρωσία) και το CoronaVac της Κίνας της Sinovac Biotech (Κίνα). Η επέκταση του καταλόγου των εθνικών ρυθμιστικών Αρχών που ταξινομούνται ως SRA θα συμβάλει σημαντικά στην αύξηση του δανεισμού για αγορές εμβολίων. Τέλος, οι υφιστάμενοι κατασκευαστές εμβολίων δεν θα είναι σε θέση να επιτύχουν τους στόχους παραγωγής τους εάν ο εθνικισμός των εμβολίων συνεχίσει να προκαλεί περιορισμούς στις εξαγωγές. Είδαμε τέτοια συμπεριφορά στις αρχές της πανδημίας όσον αφορά τον εξοπλισμό ατομικής προστασίας, αλλά οι προκύπτοντες περιορισμοί στις εξαγωγές αποδείχθηκαν βραχύβιοι. Κάποιος ελπίζει ότι το ίδιο θα ισχύει και για τα εμβόλια.

Η διεθνής συνεργασία και συντονισμός θα είναι ζωτικής σημασίας τους επόμενους μήνες. Υπάρχουν πολλοί τρόποι για τις προηγμένες οικονομίες να βοηθήσουν τις φτωχότερες χώρες στον εμβολιασμό των πληθυσμών τους το συντομότερο δυνατό. Ωστόσο, η χαλάρωση των αδειών, πατεντών και διπλωμάτων ευρεσιτεχνίας – όσο ελκυστική η ιδέα μπορεί να είναι σε άλλα πλαίσια – δεν είναι μία από αυτές. Θα πρέπει να δοθεί έμφαση στην παροχή πρόσθετης χρηματοδότησης και λιγότερο περιοριστικού δανεισμού για προπαραγγελία εμβολίων, καθώς και σε πλεονάσματα διοχέτευσης από χώρες με υψηλό εισόδημα στον υπόλοιπο κόσμο

Η Πηνελόπη Κουγιανού Γκόλντμπεργκ είναι πρώην επικεφαλής οικονομολόγος της Παγκόσμιας Τράπεζας. Είναι καθηγήτρια των Οικονομικών στο Πανεπιστήμιο Γέιλ.