40 χρόνια στη ρέγκε μυθολογία

Θα μπορούσε να μείνει στην ιστορία της παγκόσμιας μουσικής για ένα και μόνο τραγούδι που κυκλοφόρησε το 1975. Τίτλος; «No woman, no cry». Αλλά δεν έμεινε μόνο για αυτό. Ο Τζαμαϊκανός Ρόμπερτ Νέστα Μάρλεϊ, 40 χρόνια μετά το φευγιό του σε ηλικία 36 ετών (11 Μαΐου 1981), συνεχίζει να εμπνέει.

Ο Μπομπ Μάρλεϊ, συνθέτης, στιχουργός και ερμηνευτής, ο άνθρωπος που έκανε παγκοσμίως γνωστή τη reggae, δεν είχε την ευκαιρία να τη δει να συμπεριλαμβάνεται στον κατάλογο της Αϋλης Πολιτιστικής Κληρονομιάς της Ανθρωπότητας (UNESCO, 2018), κάτι που ενδεχομένως δεν θα το έβλεπε με καλό μάτι. Αλλωστε η reggae γεννήθηκε πριν από έξι – επτά δεκαετίες στις φτωχογειτονιές της Τζαμάικας, για να συμβάλει στην αφύπνιση των συνειδήσεων σε θέματα αντίστασης και αδικίας, αλλά αγάπης και ανθρωπισμού και όχι για να λαμβάνει τιμές.

Εγραψε και ερμήνευσε κομμάτια όπως τα «Ι Shot the Sheriff», «No Woman, No Cry», «Three Little Birds», «Exodus», «Could You Be Loved», «Jamming», «Redemption Song» και «One Love», τα οποία περιλαμβάνονται στη μεταθανάτια συλλογή του Legend (1984), πούλησε τα περισσότερα αντίτυπα στην ιστορία της reggae μουσικής – περισσότερα από 12 εκατομμύρια. Στο Κίνγκστον όπου μεγάλωσε αναγκάστηκε να μάθει πολεμικές τέχνες για να αντιμετωπίζει ρατσιστικές επιθέσεις. Ολη του η ζωή πέρασε στο έργο του, για αυτό και ακούγεται σε κοινωνικά / πολιτικά φεστιβάλ ανά τον κόσμο.

Ο Μάρλεϊ εντάχθηκε στο Rock and Roll Hall of Fame το 1994, ενώ το περιοδικό «Time» επέλεξε το άλμπουμ «Exodus» ως το καλύτερο άλμπουμ του 20ού αιώνα. Κάποτε είχε δηλώσει: «Γελάτε μαζί μου επειδή είμαι διαφορετικός, γελώ μαζί σας επειδή είστε όλοι το ίδιο». Και ότι «η μουσική μου είναι αιώνια, μπορεί να με θεωρείτε τρελό, όμως η μουσική μου είναι αιώνια». Μόνο τρελός δεν ήταν.