«Τους έδεναν, τους χτυπούσαν και τους έδιναν φάρμακα για να είναι σαν φυτά»

Εμβρόντητη είναι η κοινωνία στην Κρήτη μετά την αποκάλυψη των 73 θανάτων ηλικιωμένων σε ιδιωτική μονάδα φροντίδας στα Τσικαλαριά Χανίων – όλοι με την ίδια αιτία, την ανακοπή καρδιάς. Οι ανατριχιαστικές καταγγελίες από υπαλλήλους του γηροκομείου και συγγενείς φιλοξενουμένων που κάνουν λόγο για κακοποίηση έρχονται σε ευθεία σύγκρουση με τους ισχυρισμούς της ιδιοκτήτριας και των συνηγόρων της που μιλούν για πλεκτάνη.

«Η ιδιοκτήτρια βρίσκεται σε άθλια ψυχολογική κατάσταση. Ακουσα από καταγγέλλοντα ότι έβγαζαν τα χρυσά δόντια λες και είναι στο Αουσβιτς. Οι άνθρωποι έχουν ξεφύγει από τα πλαίσια της λογικής. Από Δευτέρα ξεκινάμε διαδικασίες εναντίον όσων έχουν προβεί σε καταγγελίες και καταθέτουμε υπόμνημα, τόσο στον Αρειο Πάγο όσο και στην Εισαγγελία Εφετών Χανίων, όπου προτείνουμε 20-30 μάρτυρες υπερασπίσεως, συγγενείς τροφίμων που είχαν φιλοξενηθεί στη μονάδα, για να πουν και αυτοί την άποψή τους» σημειώνει στα «ΝΕΑ» ο συνήγορος της ιδιοκτήτριας της δομής, Νίκος Ρουσόπουλος.

«Μια κατάσταση αισχρή». Οι καταγγελίες, όμως, που φτάνουν στις Αρχές και περιγράφουν ένα γηροκομείο «κολαστήριο» δεν έχουν τέλος. Την περασμένη Τρίτη, συγγενής τροφίμου που πέθανε σε αυτό κατέθεσε στις αρχές τι είδε στις δύο επισκέψεις της στον χώρο: «Είδα μια κατάσταση αισχρή. Με το που μπήκα, μου ήρθε μια μυρωδιά άκρως αποτρεπτική. Η ιδιοκτήτρια μου επετέθη με βρωμόλογα ότι δήθεν δεν ενδιαφερόμουν. Για όση ώρα κάθισα δίπλα στο συγγενικό μου πρόσωπο, η ιδιοκτήτρια ήταν δίπλα μου. Με προβλημάτισε ότι όλοι οι τρόφιμοι ήταν σε αναπηρικά καρεκλάκια με καθετήρα και αμίλητοι. Σαν πεθαμένοι. Τη δεύτερη φορά τάισα γλυκά ένα-ένα τα γεροντάκια. Με το βλέμμα τους μου έκαναν νόημα ότι ήθελαν και δεύτερο. Εκεί κατάλαβα ότι πεινάνε. Το άτομο αυτό έμεινε εκεί μέχρι που έφυγε από τη ζωή. Είχε ένα ακίνητο σε θέση-φιλέτο όπου υπήρχαν λίρες και κοσμήματα. Δεν είχε παντρευτεί, δεν είχε παιδιά. Μια μέρα περνώντας είδα να γίνονται οικοδομικές εργασίες. Τι σκέφτηκα; Οτι εκμεταλλεύτηκαν την άνοια κάποιοι επιτήδειοι. Ολοι αυτοί είναι μια ομάδα που δρουν και κινούνται μέσα στο σκοτάδι» περιγράφει στα «ΝΕΑ» ζητώντας να διατηρήσει την ανωνυμία της.

«Με απείλησαν». Μια σύντομη περιγραφή του τι έζησε στους έξι μήνες που εργάστηκε στη δομή δίνει από την πλευρά του ο 27χρονος Δημήτρης Μαυρακάκης που, όπως αναφέρει, δέχεται απειλές για τη ζωή του: «Φροντίζαμε 55 άτομα. Μέσα σε μια βδομάδα πέθαναν 14. Ο γιατρός δήλωνε καρδιακή ανακοπή, εξ αποστάσεως. Κατάλαβα ότι κάτι δεν πάει καλά όταν είδα ότι τους έδεναν, τους χτυπούσαν, τους σκούπιζαν με την ίδια πετσέτα, τους έβαζαν ουροκαθετήρες αντί για πάνες ακράτειας, είχαν ένα ξυραφάκι για 10 άτομα, τους έδιναν φάρμακα για να τους έχουν σαν φυτά. Νιώθω ακόμα τύψεις. Επειδή αντιδρούσα με απέλυσαν. Οι άλλοι υπάλληλοι ήταν πιόνια της διοίκησης, τους ανάγκασαν να υπογράψουν όταν έφυγα κάτι περί απορρήτου. Μιλάμε για εγκληματική οργάνωση, για ένα συγκεκριμένο γραφείο τελετών που κάλυπτε τα σημάδια από τους συγγενείς. Ολα γίνονταν για το χρήμα. Για αυτό και η οικονομία στα πάντα, η έλλειψη φαγητού. Στις αρχές είχα δεχθεί τηλεφώνημα από έναν άνδρα ο οποίος με απείλησε ότι αν δεν βγω από την υπόθεση θα με σκοτώσει, αλλά δεν πτοήθηκα και συνέχισα, παρά και το δεύτερο τηλεφώνημα που μου έλεγε ότι είναι η τελευταία μου ευκαιρία. Αν νομίζουν ότι με το να βγάλουν εμένα από τη μέση εκείνοι θα βγουν καθαροί είναι γελασμένοι».