Τα φαβορί, τα αουτσάιντερ και οι «δικοί» μας

Ενας πατέρας που οδηγείται σιγά-σιγά στην άνοια και δεν μπορεί να συνεννοηθεί με την κόρη του (Ο πατέρας).

Ενας ντράμερ που οδηγείται σιγά-σιγά στην κώφωση και δεν μπορεί να διαχειριστεί την κατάσταση (Sound of Metal).

Ενας παράξενος σεναριογράφος στη διαδικασία δημιουργίας μιας ταινίας που θα αλλάξει την πορεία του σινεμά (Mank).

Μια οικογένεια Κορεατών που έχει μεταναστεύσει στις ΗΠΑ για μια καλύτερη ζωή (Μινάρι).

Μια γυναίκα αποφασισμένη να εκδικείται όποιον άντρα την κοροϊδεύει (Promising Young woman).

Μια γυναίκα που προσπαθεί να αρχίσει τη ζωή της από το μηδέν σε μια Αμερική τσακισμένη από την οικονομική κρίση (Nomadland).

Μια πολιτική δίκη-παρωδία στην ταραγμένη Αμερική της δεκαετίας του 1960 (Η δίκη των Επτά του Σικάγο).

Μια προδοσία στους κύκλους των Μαύρων Πανθήρων (Judas and the Black Messiah).

Οι παραπάνω, σε γενικές γραμμές, είναι οι συνόψεις των εννέα ταινιών που απαρτίζουν τη σημαντικότερη κατηγορία των Οσκαρ 2021, εκείνη της καλύτερης ταινίας. Με τον έντονο κοινωνικοπολιτικό χαρακτήρα καθώς και τη θεματική ποικιλία των ταινιών αυτών, οφείλεις να επισημάνεις ότι για μια τόσο δύσκολη χρονιά, όπως ήταν το 2020, η επιλογή των κινηματογραφικών δημιουργιών για τα ανώτατα κινηματογραφικά βραβεία κεντρίζει αμέσως το ενδιαφέρον.

Αν ήταν όμως να επιλέξουμε μία ταινία, ο προσανατολισμός μας θα πήγαινε μάλλον προς την πλευρά του «Nomadland», που ούτως ή άλλως έχει φανεί να κερδίζει την πλειοψηφία του κόσμου κρίνοντας από τις μέχρι σήμερα βραβεύσεις από διάφορες ενώσεις.

ΦΡΕΣΚΕΣ ΦΩΝΕΣ. Ενα δεύτερο στοιχείο που κρατάς από τη φετινή επιλογή ταινιών στα Οσκαρ είναι οι φρέσκες φωνές. Κανείς, πλην των σκληροπυρηνικών σινεφίλ, δεν γνώριζε την κινέζα σκηνοθέτρια Κλόε Ζάο πριν από το «Nomadland». Και όμως η Ζάο φαίνεται να είναι το εφετινό φαβορί στην κατηγορία της σκηνοθεσίας (κέρδισε τη Χρυσή Σφαίρα), στην οποία το μόνο πραγματικά γνωστό πρόσωπο στον πολύ κόσμο είναι του Ντέιβιντ Φίντσερ, υποψήφιου για το «Μανκ». Ο Φίντσερ είναι επίσης ο μόνος από τους φετινούς υποψηφίους που έχει στο παρελθόν προταθεί για το Οσκαρ σκηνοθεσίας («Η απίστευτη ιστορία του Μπέντζαμιν Μπάτον», «The Social network»).

Ενας ακόμα σκηνοθέτης που είναι υποψήφιος και είχε προηγουμένως επαφή με αυτά τα βραβεία είναι ο Δανός Τόμας Βίντερμπεργκ του οποίου το «Κυνήγι» βρισκόταν στην πεντάδα για το καλύτερης διεθνούς ταινίας το 2013. Είναι όμως καθαρό αουτσάιντερ, όπως και ο κορεάτικης καταγωγής Αϊζακ Λι Τσουνγκ, υποψήφιος για το «Μινάρι», ή η Βρετανίδα Εμεραλντ Φενέλ για το «Promising Young woman». Πάντως, από τις εθνικότητες και μόνο των υποψήφιων σκηνοθετών, καταλαβαίνεις ότι η Ακαδημία Αμερικανικού Κινηματογράφου θέλει να «μεγαλώσει την πίτα», κοιτάζοντας όλο τον κόσμο, πόσω δε μάλλον μετά τον περυσινό θρίαμβο των «Παρασίτων» του Νοτιοκορεάτη Μπονγκ Τζουν Χο.

ΜΕΤΑ ΘΑΝΑΤΟΝ. Νέα πρόσωπα όμως θα βρούμε και στους ηθοποιούς που έχουν προταθεί για το Οσκαρ, τόσο στην κατηγορία του α’ όσο και του β’ ρόλου. Μένει να δούμε αν τα μέλη της Ακαδημίας ψηφίσουν τιμής ένεκεν τον Τσάντουικ Μπόουσμαν για τον ρόλο του στη «Θρυλική Μα Ρέινι». Ο Μπόουσμαν προτάθηκε για το βραβείο ενώ δεν βρισκόταν πλέον στη ζωή, καθότι πέθανε πέρυσι σε ηλικία μόλις 43 ετών από την επάρατη νόσο. Δεν θα πρέπει πάντως να περάσει απαρατήρητο το ότι κέρδισε τόσο τη Χρυσή Σφαίρα όσο και το βραβείο της Ενωσης Ηθοποιών (SAG). Είναι κάπως τραγικά ειρωνικό ότι έχει τώρα το μομέντουμ.

Πρωτοεμφανιζόμενοι στα Οσκαρ είναι τόσο ο πακιστανός-βρετανός ηθοποιός Ριζ Αχμέντ για τον ρόλο του ντράμερ που χάνει την ακοή του στο «Sound of Metal», όσο και ο Αμερικανός κορεάτικης καταγωγής Στίβεν Γέουν για τον ρόλο του πατέρα που προσπαθεί να οργανώσει τη νέα ζωή του στο Αρκάνσας, στην καρδιά των ΗΠΑ, όπου έχει μεταναστεύσει από τη Νότιο Κορέα.

Οι δύο τελευταίοι μάλλον δεν έχουν τύχη και το ερώτημα είναι αν το βαρύ πυροβολικό της πεντάδας, ο Αντονι Χόπκινς («Ο πατέρας») και ο Γκάρι Ολντμαν («Μανκ»), θα κερδίσουν τις προτιμήσεις. Και οι δύο πάντως έχουν ήδη βραβευτεί με Οσκαρ α’ ρόλου, αν αυτό σημαίνει κάτι.

ΓΥΝΑΙΚΕΙΑ ΜΟΝΟΜΑΧΙΑ. Στις γυναίκες θα βρούμε επίσης νέα «οσκαρικά» πρόσωπα. Στα 37 της και παρότι έχει ήδη κάνει όνομα στον καλλιτεχνικό χώρο και κυρίως στο τραγούδι, η Αντρα Ντέι δοκιμάστηκε για πρώτη φορά στα σοβαρά ως ηθοποιός με τον εξαιρετικά δύσκολο ρόλο της θεάς των μπλουζ Μπίλι Χάλιντεϊ στην ταινία «The United States vs Billie Hoiliday». Ωστόσο, η φόρα που φάνηκε να έχει στις Χρυσές Σφαίρες, όπου κέρδισε το βραβείο ερμηνείας σε δραματική ταινία, κόπασε στην πορεία, ιδίως μετά τις βραβεύσεις της Βαϊόλα Ντέιβις για την ταινία «Η θρυλική Μα Ρέινι», όπου συμπρωταγωνιστεί με τον Μπόουσμαν κρατώντας η ίδια τον ρόλο της τραγουδίστριας του τίτλου. Η μεγάλη οσκαρική μονομαχία αναμένεται να γίνει ανάμεσα στην Ντέιβις και την Κάρεϊ Μάλιγκαν, τη βρετανίδα ηθοποιό που πρωταγωνιστεί στο «Promising Young woman», ταινία με ιδιαίτερη επικαιρότητα, αν κρίνει κανείς από τη σαρωτική επέλαση φεμινιστικών κινημάτων όπως το #MeToo.

Την πεντάδα συμπληρώνει η Βανέσα Κίρμπι της ταινίας «Θραύσματα μιας γυναίκας» του ούγγρου σκηνοθέτη Κορνέλ Μουντρούζο (γνωστού από την καλλιτεχνική επιτυχία «Λευκός θεός»). Στην ταινία βλέπουμε την Οδύσσεια μιας νεαρής γυναίκας από τη στιγμή που κάτι πηγαίνει λάθος ενώ ξεγεννά (ειδικά η σκηνή της γέννας είναι τόσο δυνατή σε όλες τις λεπτομέρειές της, που γι’ αυτήν και μόνο η Κίρμπι ίσως να κέρδισε την υποψηφιότητά της!).

Στους β’ ρόλους φαβορί είναι ο Ντάνιελ Καλιούα της ταινίας «Judas and the black Messiah» μετά τη βράβευσή του από την Ενωση Ηθοποιών και η βετεράνος κορεάτισσα ηθοποιός Γιου Τζουνγκ Γουν όπου υποδύεται μια πολύ παράξενη γιαγιά στο «Μινάρι».

ΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ. Σοβαρές πιθανότητες για το Οσκαρ σεναρίου γραμμένου κατευθείαν για τη μεγάλη οθόνη έχει η «Δίκη των επτά του Σικάγου» (για την οποία υποψήφιος για το Οσκαρ φωτογραφίας είναι ο «δικός» μας Φαίδων Παπαμιχαήλ), ενώ στην κατηγορία καλύτερου διασκευασμένου σεναρίου, αν δεν δοθεί στο «Nomadland», την έκπληξη ίσως κάνει ο «Πατέρας» (που κάτι θα πρέπει να πάρει), για τον οποίο υποψήφιος στην κατηγορία του καλύτερου μοντάζ είναι ένας άλλος «δικός» μας, ο Γιώργος Λαμπρινός.