Ερχεται «βροχή» από διάττοντες αστέρες

Είναι η μεγαλύτερη «βροχή» διαττόντων αστεριών της άνοιξης. Ενα εντυπωσιακό θέαμα στον νυχτερινό ουρανό που επιμένει να μας θυμίζει πως, παρά τις ανατροπές στη Γη, το Σύμπαν συνεχίζει να κινείται αταλάντευτο. Η «βροχή» των Λυρίδων ετοιμάζεται να χαρίσει λάμψη στη νύχτα καθώς το αστρονομικό φαινόμενο που ξεκίνησε την περασμένη Παρασκευή οδεύει προς την κορύφωσή του: αργά το βράδυ της Πέμπτης θα έχουμε τη δυνατότητα να  βλέπουμε στον ουρανό τουλάχιστον 18 μετεωρίτες την ώρα. Σύμφωνα με τους ειδικούς, κατά το αποκορύφωμα του φαινομένου, στη γήινη ατμόσφαιρα εισέρχονται και πυρακτώνονται μέχρι και 20 μετέωρα ανά ώρα, με ταχύτητα έως 50 χιλιομέτρων, που σχηματίζουν φωτεινές τροχιές στον ουρανό.

Εξηγώντας τον σχηματισμό της «βροχής» διαττόντων, ο αστροφυσικός Διονύσης Σιμόπουλος επισημαίνει: «Κατά τη διέλευσή τους από τη Γη οι κομήτες αφήνουν πίσω τους διάφορα μικρά σωματίδια σκόνης μαζεμένα σε ομάδες που τέμνουν πολλές φορές την τροχιά του πλανήτη μας. Οταν η Γη, κατά την περιφορά της γύρω από τον Ηλιο, συναντά μια τέτοια ομάδα σωματιδίων, συγκρούεται μαζί τους και τότε αυτά εισέρχονται στην ατμόσφαιρά μας με ρυθμό μερικών δεκάδων αντικειμένων την ώρα. Τα μικροσκοπικά αυτά σωματίδια, τα περισσότερα με βάρος ενός γραμμαρίου, χτυπάνε την ατμόσφαιρά μας σε ύψος 100 περίπου χιλιομέτρων και αναφλέγονται. Η ανάφλεξη αυτή σχηματίζει μια φωτεινή σφαίρα δύο – τριών μέτρων που κινείται με ταχύτητα 30-60 χιλιομέτρων το δευτερόλεπτο. Αυτή τη φωτεινή σφαίρα, λοιπόν, βλέπουμε από τη Γη και ονομάζουμε διάττοντα, μετέωρο ή πεφταστέρι».

ΜΙΑ ΦΟΡΑ ΤΟΝ ΧΡΟΝΟ. Οι Λυρίδες, η γνωστότερη ανοιξιάτικη βροχή διαττόντων, εντοπίζονται στον νυχτερινό ουρανό μία φορά τον χρόνο, όταν η τροχιά της Γης διασταυρώνεται με τα σωματίδια που άφησε πίσω του ο κομήτης Θάτσερ, όταν πέρασε για τελευταία φορά από τη «γειτονιά» μας, το 1861. Τα σωματίδιά του βρίσκονται σε σταθερό σημείο, γίνονται όμως ορατά στους ανθρώπους όταν η Γη περνά από εκεί. Οι αστρονόμοι κατατάσσουν τις Λυρίδες στις «βροχές» μέσης έντασης, όμως επισημαίνουν πως κάθε δύο ή τρεις δεκαετίες αυτές μετατρέπονται σε καταιγίδα διαττόντων. Αυτό συμβαίνει, όπως εξηγούν, επειδή σε ορισμένα σημεία εντοπίζονται μεγαλύτερες συγκεντρώσεις σωματιδίων, τα οποία, ανάλογα με την τροχιά της Γης, είναι ορισμένες φορές πολύ ορατά. Μία από αυτές τις χρονιές, που θεωρήθηκε πως είχαμε έξαρση του φαινομένου, ήταν το 1803, όταν τα μετέωρα έπεφταν με ρυθμό 500 την ώρα. Ο κομήτης Θάτσερ υπολογίζεται ότι θα ξαναπεράσει από τη Γη το έτος 2276. Το φαινόμενο των Λυρίδων καταγράφηκε για πρώτη φορά στην αρχαία Κίνα το 687 π.Χ.