Κάμερα

Λένε ότι η κάμερα είναι αδιάψευστος μάρτυρας. Βλέπεις, καταλαβαίνεις, κρίνεις.

Και η κάμερα χθες προσέφερε ένα ασυνήθιστο στιγμιότυπο. Ενα πραγματικό ντιμπέιτ on camera μεταξύ Τσαβούσογλου και Δένδια στην Αγκυρα.

Για πρώτη (νομίζω) φορά οι ελληνοτουρκικές διαφωνίες τέθηκαν με τόση σαφήνεια από δύο υπουργούς Εξωτερικών και μάλιστα μπροστά στο κοινό.

Δεν θα πω ότι ήταν αναμενόμενο διότι δεν συνηθίζεται. Αλλά φοβάμαι ότι ήταν αναπόφευκτο.

Οσα συνέβησαν τους τελευταίους μήνες μεταξύ των δύο χωρών δεν ήταν μια «κακιά στιγμή» και «πάμε παρακάτω». Δεν γίναμε ξαφνικά μέλι-γάλα.

Το «πάμε παρακάτω» προϋποθέτει την αποσαφήνιση όσων συνέβησαν. Και την εκατέρωθεν κατανόηση όσων έχουν συμβεί. Οχι για να πλακωθούμε αλλά για να συμφωνήσουμε αν και πώς μπορούμε να τα ξεπεράσουμε.

Η τουρκική πλευρά φαίνεται να πιστεύει ότι έχουμε μια αντιδικία μεταξύ δύο κρατών που κατά τα άλλα μπορούν να συμπεριφέρονται όπως γουστάρουν.

Η ελληνική πλευρά έχει θέσει από την αρχή τα γεγονότα σε ένα πλαίσιο. Το οποίο προσδιορίζεται από το διεθνές δίκαιο, από συνθήκες, από τη διεθνή κοινότητα και (τελευταίο αλλά όχι έσχατο) από κάποιους κανόνες καλής γειτονίας.

Η διαφορά δεν είναι αν έχουμε ή δεν έχουμε διαφωνίες με την Τουρκία. Ασφαλώς έχουμε.

Η διαφορά είναι ότι αυτές οι διαφωνίες δεν εκδηλώνονται στο κενό, ούτε προκύπτουν από την ευγενική ή αγενή διάθεση του ενός ή του άλλου συνομιλητή.

Αν κάτι λοιπόν σηματοδοτείται από μια απρόσμενη δημόσια αντιπαράθεση είναι ακριβώς αυτό. Και κάτι ακόμη: πως αν θέλουμε να επιλυθούν οι διαφωνίες πρέπει να συμφωνήσουμε στο πλαίσιο, στους κανόνες και στον σεβασμό του πλαισίου και των κανόνων.

Δεν είμαστε δύο συμμορίες που πλακώνονται στην πλατεία.

Είμαστε δύο χώρες, υποθέτω πολιτισμένες, μέρος ενός διεθνούς συστήματος που λύνει τις διαφορές του με έναν συγκεκριμένο τρόπο.

Θέλω να ελπίζω ότι αυτό έγινε χθες σαφές με τον πιο καθαρό τρόπο.

Φυσικά ο καθένας μπορεί να αξιολογήσει όπως θέλει τη δημόσια αντιπαράθεση των δύο υπουργών.

Αλλά δεν γίνεται να προσποιηθεί ότι δεν υπάρχουν διαφωνίες κι ότι δεν έγιναν σαφείς. Αν δεχτούμε ότι η κάμερα λέει την αλήθεια, τότε κανείς δεν μπορεί να κάνει πως δεν ξέρει.

Κυρίως όμως κανείς δεν μπορεί να προσποιείται πως το «πάμε παρακάτω» είναι εύκολο και ξεχασιάρικο.

Δεν είναι. Κι όσο περισσότερο το συνειδητοποιήσουν οι συνομιλητές μας, τόσο ευκολότερα θα υπηρετήσουν το «πάμε παρακάτω». Το οποίο είμαι βέβαιος ότι κάθε σοβαρός και νουνεχής άνθρωπος εδώ κι εκεί προσδοκά.

Στο κάτω κάτω χίλιες φορές οι κάμερες από τα αντιτορπιλικά στο Αιγαίο.