Κραυγή αγωνίας από τις γυναίκες της Ιαπωνίας

Ο κορωνοϊός δεν είχε αρχίσει καλά καλά την επέλασή του στον πλανήτη, όταν η Αγιάκο Σάτο έμαθε ότι το νοσηλευτικό κέντρο στο οποίο εργαζόταν θα έκλεινε προσωρινά, στο πλαίσιο της προσπάθειας της Ιαπωνίας να ελέγξει τη διάδοση του ιού. Μητέρα δύο ανήλικων παιδιών, περίμενε επί δύο εβδομάδες σφίγγοντας το ζωνάρι της, πιστεύοντας ότι δεν θα περνούσε πολύς καιρός προτού να ξαναπιάσει δουλειά.

Μήνες μετά την απόλυσή της, τον Μάρτιο, η Σάτο δεν έτρωγε η ίδια για να διασφαλίσει τακτικά γεύματα στα παιδιά της, ενώ την έπνιγε το άγχος ότι δεν μπορούσε να τους τα διασφαλίσει και παράλληλα δεν είχε τη δυνατότητα να αποταμιεύει ένα μικρό ποσό κάθε μήνα για να πάνε στο πανεπιστήμιο.

«Το γραφείο εύρεσης εργασίας μού έλεγε πως δεν υπάρχει κάτι για εμένα» δήλωσε στην «Guardian». Εκανε ό,τι καλύτερο μπορούσε για να διαχειριστεί τα κοινωνικά επιδόματα που λάμβανε και τα 100.000 γεν που διέθεσε σε κάθε νοικοκυριό η κυβέρνηση της Ιαπωνίας, ελπίζοντας ότι έτσι θα τα βοηθούσε να αντέξουν στο πρώτο κύμα της πανδημίας της COVID-19. Μέχρι το καλοκαίρι, ωστόσο, τα οικονομικά της επιδεινώθηκαν – όπως άλλωστε και η ψυχολογική και πνευματική της υγεία.

Η Σάτο, που πλησιάζει τα 50, δεν αποτελεί εξαίρεση. Μέχρι το τέλος του έτους, πάνω από 80.000 άνθρωποι είχαν απολυθεί στην Ιαπωνία εξαιτίας της πανδημίας, ενώ οι μισοί σχεδόν από αυτούς εργάζονταν περιστασιακά. Τα λουκέτα στις επιχειρήσεις έπληξαν ιδιαιτέρως σφοδρά τις γυναίκες. Αν και ο αριθμός όσων εργάζονταν είχε αυξηθεί σημαντικά τα τελευταία χρόνια, πολλές από αυτές απασχολούνταν σε κλάδους όπως η εστίαση, η ψυχαγωγία, το λιανεμπόριο, ο τουρισμός και σε θέσεις χαμηλά αμειβόμενες και μη μόνιμες, οι οποίες αντιπροσωπεύουν σήμερα το 40% της αγοράς εργασίας στην Ιαπωνία.

Είναι ενδεικτικό ότι 60% των μονογονεϊκών νοικοκυριών ανέφεραν επιδείνωση των συνθηκών διαβίωσής τους τον Νοέμβριο, στο πλαίσιο έρευνας που διενήργησε το Institute of Labour Policy and Training, ενώ πάνω από το ένα τρίτο δήλωσε πως δεν μπορούσε να ανταποκριθεί ούτε καν στο κόστος της διατροφής.

Οι μαζικές απώλειες θέσεων εργασίας πυροδότησαν την έκρηξη της ζήτησης για τράπεζες τροφίμων, ανάγκασαν την κυβέρνηση να διαθέσει τα αποθέματα ρυζιού για πρώτη φορά τον περασμένο μήνα, ενώ οι επιχειρήσεις δημόσιας ωφέλειας ανέφεραν μεγάλη αύξηση στις αιτήσεις για αναστολή πληρωμών λογαριασμών.

Την ίδια στιγμή, ένα στοιχείο που γεννά έντονη ανησυχία για τις επιπτώσεις στην πνευματική και ψυχική υγεία εξαιτίας της πανδημίας έγινε γνωστό πρόσφατα, δείχνοντας πως τα ποσοστά αυτοκτονιών ανάμεσα στις γυναίκες της Ιαπωνίας έχουν αυξηθεί δραματικά στη διάρκεια της πανδημίας, παρόλο που έχουν μειωθεί ανάμεσα στους άνδρες. Το ποσοστό, μάλιστα, αυξήθηκε αξιοσημείωτα από τον Ιούλιο του 2020, όταν οι επιπτώσεις της πανδημίας άρχισαν να επεκτείνονται: Ενώ οι αυτοκτονίες ανάμεσα στους άνδρες υποχώρησαν κατά 1% στη διάρκεια του 2020, στις γυναίκες αυξήθηκαν κατά 14,5%, σύμφωνα με το υπουργείο Υγείας.

Η Σάτο πάντως, η οποία χώρισε από τον σύζυγό της πριν από τρία χρόνια, ισχυρίστηκε πως τώρα αισθάνεται πιο αισιόδοξη για το μέλλον, καθώς έχει διασφαλίσει μια θέση μερικής απασχόλησης στον χώρο της διοίκησης επιχειρήσεων, αφότου παρακολούθησε ένα σεμινάριο επικοινωνιών νέων τεχνολογιών.

«Ο χωρισμός ήταν κάτι σκληρό, όμως ήταν επιλογή μου να κάνω μια νέα αρχή με τα παιδιά μου. Με τον ιό, όμως, όλα ήταν διαφορετικά. Οι κόρες μου μεγαλώνουν και γίνονται ανεξάρτητες, όμως ξέρω γυναίκες με μικρά παιδιά οι οποίες ζουν φρικτά. Με κάποιον τρόπο αισθάνομαι σαν να ανήκω στις τυχερές» είπε.