Επρεπε να υπάρχουν κωλύματα για καφετζήδες …

Παρά τις διάφορες καταστροφικές προβλέψεις η εκλογική επιτροπή της ΕΠΟ έκανε δεκτές όλες τις υποψηφιότητες που έχουν κατατεθεί ενόψει των επικείμενων εκλογών κρίνοντας ότι κανένα κώλυμα δεν έχουν ο Θοδωρής Ζαγοράκης κι ο Αγγελος Χαριστέας, οι υποψηφιότητες των οποίων έχουν τρομάξει διάφορους τσιφλικάδες του ελληνικού ποδοσφαίρου, μεγάλους και μικρότερους. Καλού κακού ο υφυπουργός Αθλητισμού Λευτέρης Αυγενάκης έφερε μια νομοθετική τροποποίηση που κατήργησε όλα τα κωλύματα των αθλητών. Καλά έκανε διότι αθλητές διεκδικούν την εκλογή τους και σε άλλες ομοσπονδίες – όχι μόνο σε αυτή του ποδοσφαίρου. Μόνο που αν όντως ήθελε να αλλάξει κομμάτι τον παραγοντικό χάρτη ο Αυγενάκης έπρεπε να δημιουργήσει κωλύματα και σε πολλούς που θέλουν να ασχοληθούν χωρίς να είναι αθλητές. Ενας μακροχρόνια άεργος π.χ. δεν μπορεί να κατεβαίνει για να διεκδικήσει θέση σε μια ομοσπονδία. Δεν μπορεί να ζητάς ως κράτος τα πόθεν έσχες των ιδιοκτητών των ΠΑΕ και να επιτρέπεις να διοικούν τις ομοσπονδίες επαγγελματίες τεμπέληδες.

Αμφιβάλλω

Ασχολούνται όλοι αυτές τις μέρες με τον Ζαγοράκη, τον Χαριστέα, τον Καφέ, τον Σεϊταρίδη και τον Δημήτρη Παπαδόπουλο που ζητούν μια θέση στην Εκτελεστική Επιτροπή της ομοσπονδίας. Κάποιοι λένε ότι «πιέστηκαν», κάποια αναρωτιούνται τι τους ήρθε, κάποιοι γράφουν ειρωνικά ότι πρόκειται για παλαίμαχους που δεν γνωρίζουν πού εδρεύουν οι Ενώσεις που τους πρότειναν κ.λπ. κ.λπ. Μόνο που όλους αυτούς τους γνωρίζουμε. Ξέρουμε ποιοι είναι, τι έχουν κάνει στη ζωή τους, από πού απέκτησαν το δικαίωμα να πιστεύουν πως μπορεί να βοηθήσουν την ομοσπονδία και το ποδόσφαιρό μας. Τους άλλους που κατεβαίνουν ως υποψήφιοι τους ξέρουμε; Γνωρίζουν στην κυβέρνηση τι δουλειές κάνουν και ποια είναι η επαγγελματική τους σταδιοδρομία; Πολύ αμφιβάλλω.

Κώλυμα

Μεταξύ των υπόλοιπων υποψήφιων διαβάζω ότι υπάρχουν δυο – τρεις που δεν δηλώνουν πως κάνουν κάποια δουλειά τα τελευταία χρόνια. Ενας δηλώνει γενικά και αόριστα «λογιστής» – ίσως με έδρα το καθιστικό του σπιτιού του. Εντυπωσιακό είναι, όμως, ότι τέσσερις τουλάχιστον δηλώνουν ότι ασχολούνται με καφέδες: ένας έχει καφετέρια, δυο έχουν καφενεία και ένας όταν δούλευε στην Παναχαϊκή τον καιρό που πρόεδρός της ήταν ο Αλέξης Κούγιας είχε τότε ως δουλειά του, κατά τον ποινικολόγο, «να φέρνει τους καφέδες». Με όλα αυτά νομίζω πως αν ο Αυγενάκης έβαζε στον νόμο ένα κώλυμα που να έχει να κάνει με «καφετζήδες», μάλλον καλό θα έκανε στο ελληνικό ποδόσφαιρο…

Πριμ

Προφανώς αστειεύομαι. Και οι καφετζήδες και οι ιδιοκτήτες καφετεριών και τα παιδιά που φέρνουν καφέδες έχουν δικαίωμα στο όνειρο της εκλογής. Το ότι μπορεί να εκλεγεί ένας καφετζής στη θέση του Χαριστέα που είναι πρεσβευτής της UEFA ωστόσο, θα ‘πρεπε να ενδιαφέρει, όχι τον Αυγενάκη, αλλά το Μαξίμου. Πόσο μάλλον όταν χθες ανακοινώθηκε ότι θα δοθούν στις ΠΑΕ της Σουπερλίγκ και της Σουπερλίγκ 2 τουλάχιστον 25 εκατομμύρια ευρώ από τους φόρους που πληρώνουν οι εταιρείες διαδικτυακού στοιχήματος.

Παρεμβάσεις

Ημουν πάντα εναντίον των παρεμβάσεων του κράτους στα αθλητικά μας. Ημουν πάντα κατά όποιου υφυπουργού έκανε το κομμάτι του πουλώντας αγριάδες – κυρίως γιατί ξέρω καλά ότι αυτό που ενδιαφέρει τους υφυπουργούς και τις κυβερνήσεις είναι οι εντυπώσεις κι όχι η ουσία του πράγματος. Το να σέβεσαι το αυτοδιοίκητο των ομοσπονδιών για μένα μαρτυρά τη σοβαρότητα του κράτους: τα έγραφα και στον Σταύρο Κοντονή αυτά και στον Γιώργο Ορφανό και στον Γιάννη Ιωαννίδη και σε όποιον ήθελε να κάνει παρεμβάσεις. Φυσικά ήμουν και είμαι και κατά της ασυδοσίας: η εκάστοτε κυβέρνηση οφείλει να παρεμβαίνει όταν κάποιοι ξεπερνούν τα όρια – όταν π.χ. οι καφετζήδες θέλουν να διοικούν το ποδόσφαιρο, αντί να φτιάξουν ένα μέτριο βραστό, οφείλεις να σκανδαλίζεσαι. Αλλά καταλαβαίνω κυρίως ότι όταν ως κυβέρνηση δεν χρηματοδοτείς, δεν μπορεί να παρεμβαίνεις και όταν δεν παρεμβαίνεις, δεν χρηματοδοτείς. Αλλά όταν χρηματοδοτείς και δεν παρεμβαίνεις είσαι ένα κορόιδο. Που οι γνωστοί μεγαλοτσιφλικάδες του ποδοσφαίρου σε κάνουν ό,τι θέλουν…

Μπάσκετ

Στο μεταξύ η ομοσπονδία του μπάσκετ αποφάσισε με το έτσι θέλω να ματαιώσει τις εκλογές της που ήταν προγραμματισμένο να γίνουν στο τέλος της εβδομάδας. Δεν μου κάνει και μεγάλη εντύπωση. Οποιοι τη διοικούν θα κάνουν ό,τι μπορούν για να παρατείνουν την παραμονή τους εκεί: ένας λόγος είναι και ότι αν φύγουν από την ομοσπονδία δεν ξέρουν πώς ακριβώς να περάσουν τις μέρες τους. Η απορία μου είναι τι θα κάνει το υφυπουργείο, αλλά και τι θα κάνουν  σωματεία που είναι κάθετα αντίθετα στην παράταση της παρουσίας του Γιώργου Βασιλακόπουλου και των συνοδοιπόρων του στην ΕΟΚ. Θα προσφύγουν στο πρωτοδικείο για να μπει διοίκηση πρωτοδικείου; Ή θα παρακολουθούν ατάραχοι όλη αυτή την επίδειξη ανυπακοής στους νόμους του κράτους; Η ερώτηση δεν αφορά την ΕΟΚ, αλλά την ίδια την κυβέρνηση. Διότι αν δεν μπορείς να επιβάλεις τον νόμο «στις ομοσπονδίες των δεινοσαύρων» είναι μάλλον απίθανο να πείσεις ότι μπορείς να επιβάλεις τον νόμο οπουδήποτε.

Καταγγελία

Στην ΕΟΚ μάλιστα τα κάνουν όλα αυτά όταν άνθρωπος της ομοσπονδίας εμπλέκεται σε σκάνδαλο καθώς έχει καταγγελθεί για βιασμό. Την περασμένη Παρασκευή, μια υπάλληλος της ΕΟΚ προχώρησε σε καταγγελία για απόπειρα βιασμού από παράγοντα της ομοσπονδίας μπάσκετ και μάλιστα δυο φορές: την πρώτη το 2014 και τη δεύτερη το 2018. Ο δικηγόρος της καταγγέλλουσας Απόστολος Λύτρας αποκάλυψε πως πρόκειται για υψηλόβαθμο και γνωστό παράγοντα της ΕΟΚ και ισχυρίστηκε πως τα στοιχεία που υπάρχουν επαρκούν για να πάει η υπόθεση στον αρμόδιο εισαγγελέα. Η ΕΟΚ αναστέλλοντας τις εκλογές δημιουργεί την υποψία ότι οι παράγοντες που τη διοικούν κάτι προσπαθούν να συγκαλύψουν και δεν θέλουν να φύγουν, μην τυχόν και συνεργαστεί με την καταγγέλλουσα (και τις διωκτικές αρχές) όποιος αναμένεται να τους διαδεχτεί. Η ομοσπονδία μπάσκετ εξέδωσε και μια ανακοίνωση για το σκάνδαλο, που όμως δεν είναι κατατοπιστική. Κρίμα.

Φασούλας

Φυσικά δεν γνωρίζω ποιος θα κέρδιζε τις εκλογές αν γίνονταν κανονικά το επόμενο Σάββατο, όπως δηλαδή έπρεπε με βάση την προκήρυξη. Ομολογώ ωστόσο πως σε όλη αυτή τη μακρά προεκλογική διαδικασία εκτίμησα πολύ την προσπάθεια του Παναγιώτη Φασούλα. Αλλος στη θέση του θα επικαλούταν τα γαλόνια του στην εθνική ομάδα και θα ζητούσε να διαδεχτεί τον Βασιλακόπουλο ως ένα είδος ιστορικής συνέχειάς του: κι ο ίδιος ο Βασιλακόπουλος υπήρξε παίκτης του μπάσκετ, αν όχι τόσο μεγάλος όσο ο «Πάνι». Ομως ο Φασούλας μπήκε στη μάχη χωρίς να διεκδικεί κανένα προνόμιο και παρά τις αντίθετες προβλέψεις έφτασε μέχρι τέλους. Δεν γνωρίζω αν θα κερδίσει (διότι ο κ. Βαγγέλης Λιόλιος είναι ικανότατος αντίπαλος), αλλά ο «ψηλός» το πάλεψε χωρίς να επικαλείται ιστορικά δικαιώματα, ενώ θα μπορούσε. Και μπράβο του…