«Η Εθνική χρειάζεται νέες υπερβάσεις»

Η πρώτη υπέρβαση των συντελεστών του έπους της Πορτογαλίας – πριν πατήσουν στον κολοφώνα της δόξας και αναγορευτούν «Legends 2004» – είχε καταγραφεί στα προκριματικά του Euro. Τότε που πιστώθηκαν τη μοναδική έως σήμερα νίκη της Εθνικής Ελλάδας επί ισπανικού εδάφους.

Απέναντι σε περιλάλητους αντιπάλους (Ραούλ, Μοριέντες, Ελγκέρα, Πουγιόλ, Κασίγιας) η Γαλανόλευκη άλλαξε τον ρου της ιστορίας του ομίλου της στις 7 Ιουνίου 2003 στο γήπεδο Λα Ρομαρέδα στη Σαραγόσα (0-1 με γκολ του Στέλιου Γιαννακόπουλου).

Υστερα από 18 χρόνια η Ελλάδα θα επισκεφτεί εκ νέου τη χώρα που στο μεσοδιάστημα… βάρυνε τη φανέλα της με στέψεις σε Euro (2008, 2012) και Μουντιάλ (2010), ενώ γενικότερα εισήγαγε νέο κυριαρχικό στυλ στο παγκόσμιο ποδόσφαιρο.

Αυτή τη φορά το αντιπροσωπευτικό μας συγκρότημα θα κοντραριστεί με την Ισπανία στην αφετηρία των προκριματικών του Μουντιάλ 2022. Ανήμερα την εθνική επέτειο (25 Μαρτίου, 21:45) στη Γρανάδα θα προσπαθήσει για μία νέα ποδοσφαιρική επανάσταση.

Ο εμβληματικός Τραϊανός Δέλλας (νυν τεχνικός του Παναιτωλικού), που κράτησε ψηλά το λάβαρο και στο παιχνίδι του 2003, ξετυλίγει στα «ΝΕΑ» το κουβάρι των αναμνήσεων και σημειώνει τα στοιχεία που χρειάζεται η Εθνική για νέες υπερβάσεις.

Τι θυμάσαι από το παιχνίδι στη Σαραγόσα;

«Στις συζητήσεις πριν από το ματς είχαμε την πίστη για θετικό αποτέλεσμα. Λέγαμε ότι αν θέλουμε να στοχεύουμε σε κάτι μεγάλο, θα πρέπει να κάνουμε υπέρβαση. Ηρθε η υπέρβαση στο συγκεκριμένο παιχνίδι, το οποίο επί της ουσίας μάς έδωσε και την πρόκριση στο Euro 2004. Τα υπόλοιπα είναι ιστορία. Είχαμε δεχτεί, πάντως, μεγάλη πίεση από τους Ισπανούς».

Ηταν το ματς που έδωσε το κάτι παραπάνω σε αυτοπεποίθηση για τη συνέχεια;

«Ηταν ένα κεκτημένο που έπρεπε να κρατήσουμε μέχρι τέλους. Από κει και πέρα άλλαξε ούτως ή άλλως η ψυχολογία. Μας βοήθησε υποσυνείδητα και όταν συναντήσαμε ξανά τους Ισπανούς στο Euro (1-1). Σκεφτόμασταν ότι τους έχουμε κερδίσει. Για να κάνω, πάντως, και αναγωγή στο σήμερα θα πω ότι τέτοια παιχνίδια παρέχουν τη δυνατότητα για υπερβάσεις. Και όταν θέλεις να πετύχεις κάτι μεγάλο, χρειάζονται υπερβάσεις. Με ένα θετικό αποτέλεσμα στην Ισπανία η τωρινή Εθνική θα βάλει αυτόματα βάσεις για καλύτερα πράγματα. Χωρίς να σημαίνει ότι θα σβήσουν οι ελπίδες αν ηττηθεί. Θυμίζω ότι η πρόκριση στο Euro 2004 επιτεύχθηκε παρότι χάσαμε εντός έδρας από Ισπανία και εκτός από Ουκρανία».

Τι πιθανότητες έχει η τωρινή Εθνική απέναντι σε μία Ισπανία που τον περασμένο Νοέμβριο νίκησε 6-0 τη Γερμανία στο Nations League;

«Είναι πολύ δύσκολο το έργο της Εθνικής. Η Ισπανία που αντιμετωπίσαμε εμείς αποτέλεσε τη βάση για την κατακόρυφη προς τα πάνω πορεία της Εθνικής τους με κατακτήσεις Euro και Μουντιάλ. Η Ισπανία φημίζεται πλέον για το στυλ παιχνιδιού σε εθνικό και συλλογικό επίπεδο».

Τι στοιχεία χρειάζονται για να καλυφθεί η απόσταση που χωρίζει Ισπανία και Ελλάδα;

«Γενικότερα οι υπερβάσεις χρειάζονται αυτοθυσία και ομοιογένεια. Γι’ αυτό και η Εθνική θα πρέπει να καταλήξει σε κορμό παικτών. Στο ματς με την Ισπανία θα πρέπει να έχουμε τα πάντα στο μάξιμουμ. Αυτοσυγκέντρωση, τακτική προσέγγιση, να τρέξουμε περισσότερο, να μαρκάρουμε καλύτερα, να κλείσουμε χώρους, αλλά και συνάμα να απειλήσουμε. Πρέπει να κρατήσουμε μπάλα, να μην τρέχουμε συνέχεια πίσω από αυτή. Αν είσαι παθητικός απέναντι σε τόσο ποιοτικό αντίπαλο, θα τιμωρηθείς. Πρέπει να τα έχουμε όλα στο μάξιμουμ συν τον παράγοντα τύχη που παίζει ρόλο στο ποδόσφαιρο. Τότε θα αυξήσουμε τις πιθανότητες για θετικό αποτέλεσμα».

Μπορούμε να πούμε πόσο κοντά ή μακριά είναι το Μουντιάλ; Εχουμε ακόμη στον όμιλό μας Σουηδία, Γεωργία, Κόσοβο;

«Δεν μπορούμε να το πούμε. Κατ’ αρχάς τα παιχνίδια μεταξύ τους έχουν απόσταση. Στις Εθνικές μετράει σε τι κατάσταση βρίσκονται οι παίκτες και κατ’ επέκταση οι ομάδες τη δεδομένη χρονική στιγμή. Παράλληλα, χρειάζεται ομοιογένεια και συγκεκριμένο στυλ. Πρέπει να ξέρεις πώς συμπεριφέρεται αγωνιστικά ο διπλανός σου».

Τι λείπει από την Εθνική τα τελευταία χρόνια σε σύγκριση με τη χρυσή δεκαετία 2004 – 2014;

«Δύσκολο να το αναλύσουμε. Αν το συνοψίσουμε θα πω ότι κάπου χάσαμε τον δρόμο μας. Δεν μου αρέσουν οι συγκρίσεις. Αυτοί που βρίσκονται τώρα κοντά στην Εθνική θα πρέπει να αποκωδικοποιήσουν τα προβλήματα και να βρουν τις λύσεις».

Τι πιστεύεις για τη δουλειά για του προπονητή Τζον Φαν ‘τ Σιπ;

«Δεν είναι εύκολο να είσαι ομοσπονδιακός. Εχεις στη διάθεσή σου λίγες προπονήσεις και επί της ουσίας δίνεις περισσότερο κατευθύνσεις στους παίκτες. Θεωρώ ότι ο σημερινός κόουτς πρέπει να καταλήξει σε έναν κορμό για να μην αλλοιώνεται από παιχνίδι σε παιχνίδι ο χαρακτήρας της ομάδας. Ξέροντας εκ των προτέρων τις ειδικές συνθήκες των εθνικών ομάδων, είναι ζητούμενο η μεγαλύτερη δυνατή ομοιογένεια».

Εχει την πολυτέλεια η Ελλάδα να έχει εκτός Εθνικής Σωκράτη Παπασταθόπουλο και Κώστα Μανωλά;

«Δεν μπορώ να γνωρίζω τους λόγους για τους οποίους δεν βρίσκονται στην Εθνική. Δεν ξέρω αν είναι επιλογή της ομοσπονδίας ή δική τους. Γενικότερα στο ποδόσφαιρο ισχύει το ουδείς αναντικατάστατος και θα πρέπει τα πράγματα να πηγαίνουν παρακάτω. Για μένα και τα δύο παιδιά έχουν κάνει πολύ καλή καριέρα στο εξωτερικό και έχουν προσφέρει στην Εθνική».

Πώς προέκυψε {LF}το προσωνύμιο

Ηταν 25 Ιουνίου 2004. Τότε που οι Ελληνες άρχισαν να καταργούν την ουτοπία από τα λεξικά αποκλείοντας στα προημιτελικά του Euro (1-0) τη Γαλλία του Ζινεντίν Ζιντάν.
Πριν παραταχθούν οι παίκτες του Οτο Ρεχάγκελ στον αγωνιστικό χώρο του «Ζοσέ Αλβαλάδε» τελέστηκε η… βάπτιση του Τραϊανού Δέλλα. Και το όνομα αυτού «Κολοσσός»!

Πότε και πώς προέκυψε το προσωνύμιο «Κολοσσός»;

«Αν θυμάμαι καλά συνέβη πριν από τον προημιτελικό με τη Γαλλία στο Euro 2004. Ο Οτο Ρεχάγκελ ήταν παραστατικός και ευφάνταστος, όταν έδινε οδηγίες. Ηξερε να τονώνει το ηθικό των παικτών. Οχι απαραίτητα με ποδοσφαιρικούς όρους. Πριν από το ματς λοιπόν με τη Γαλλία ανέλυε κάποια στιγμή το τακτικό κομμάτι. Όταν έφτασε στη δική μου θέση λέει “θέλω να είσαι σαν τον Κολοσσό. Να τους βλέπεις όλους από ψηλά και να επεμβαίνεις”. Από τότε έμεινε. Πριν ήμουν απλά ο Τραϊανός Δέλλας».

Τι πιθανότητες υπάρχουν να δούμε έναν Legend του 2004 σε θέση προπονητή στην Εθνική;

«Δεν μπορούμε να συζητάμε θεωρητικά. Είναι, πάντως, μεγάλη τιμή να υπηρετείς την Εθνική είτε ως ποδοσφαιριστής είτε ως προπονητής».