«Δεν περιγράφεται με λόγια»

^«Το συναίσθημα είναι απίστευτο, νιώθω να ξαναγεννήθηκα αθλητικά και αυτό που πετύχαμε με την Αριάδνη δεν περιγράφεται με λόγια».

Στα 48 της χρόνια και μετά τη γέννηση τριών κοριτσιών, η Αιμιλία Τσουλφά, εκ των κορυφαίων ιστιοπλόων του κόσμου στην ιστορία των 470 (με το αχτύπητο δίδυμο που είχαν κάνει με τη Σοφία Μπεκατώρου), ύστερα από 17 χρόνια (αγωνιστικής) απραξίας επιστρέφει όχι μόνο στο νερό αλλά και στους Ολυμπιακούς Αγώνες – από το 2004 στο 2021.

Με την (θα μπορούσε να είναι και κόρη της) 20χρονη ταλαντούχα Αριάδνη-Παρασκευή Σπανάκη εξασφάλισαν την πρόκριση για το Τόκιο!

Και όλα αυτά όπως περιγράφει στα «ΝΕΑ» :

«Από μια ιδέα του προπονητή της Αριάδνης και πλέον και δικού μου, του Ανδρέα Παπαδόπουλου, που βλέποντάς με να πηγαίνω τις κόρες μου για ιστιοπλοΐα, μου λέει: “Πώς το βλέπεις να τρέξεις και πάλι καμιά κούρσα, να ξαναβραχείς;”.

Στην αρχή χαμογέλασα αλλά μου άρεσε η ιδέα αφού μου έλειπε η ιστιοπλοΐα. Οταν μπήκα ξανά στο σκάφος για πρώτη φορά… τρομρτό το συναίσθημα να μπαίνεις πάλι στη θάλασσα αλλά και από την άλλη αγωνία για το πώς θα ανταποκριθεί το σώμα σου. Τότε στο μυαλό δεν είχα ούτε προκρίσεις ούτε διακρίσεις, απλά να ξανατρέξω και να που τώρα είμαστε στους Ολυμπιακούς» λέει η «Μίλι» που πρώτη φορά έτρεξε με τη νέα συναθλήτριά της σε αγώνα «στο Γιούρολιμπ του 2019 και μετά κορωνοϊός και επόμενος ουσιαστικά αγώνας ήταν το Παγκόσμιο τώρα στην Πορτογαλία που παίχτηκε και η πρόκριση.

Η ιστιοπλοΐα δεν ξεχνιέται, απλά ομολογώ ότι στην αρχή απογοητεύτηκα λίγο γιατί φοβήθηκα και τις οικογενειακές υποχρεώσεις αλλά και το πώς θα είμαι αγωνιστικά. Ομως είμαι πεισματάρα και όταν βάλω κάτι στο μυαλό μου το κάνω. Πείσμωσα και είπα “θα το κάνεις”».

Η στήριξη, οι συμβουλές και η εντολή

Ο σύζυγός της ο Σαλβαδόρ, ελέω πανδημίας, έμενε πλέον περισσότερο σπίτι και την ενθάρρυνε να δοκιμάσει βοηθώντας στις οικογενειακές υποχρεώσεις. Οπως και οι κόρες που άλλωστε κάνουν ιστιοπλοΐα (όπτιμιστ).

«Ναι, ο σύζυγος και οι κόρες μου ήταν το στήριγμά μου σε αυτή την απόφαση ενώ τα κορίτσια ανέλαβαν δράση και στον κρίσιμο αγώνα!

Εβλεπαν live όλες τις ιστιοδρομίες και μάλιστα επειδή έχουν κάποιες γνώσεις μού έκαναν και παρατηρήσεις πάνω στον αγώνα μας! Με ρωτάγανε γιατί κάνατε αυτό, να προσέξετε περισσότερο εκεί και ήταν κάτι μοναδικό για μένα αυτή η επαφή και η επικοινωνία με τα παιδιά.

Ακριβώς αυτό είναι σαν ένα ακόμα μετάλλιο για μένα, γιατί μεταφέρει και στις δύο πλευρές απίστευτα συναισθήματα.

Η μεγάλη, η 15χρονη Νάνσι, μου έκανε κάποιες παρατηρήσεις τι να προσέξουμε πριν το καβατζάρισμα της σημαδούρας και συμβουλευτικές: “Να προσέξετε πολύ εκεί να μη γίνει αυτό”.

Η μεσαία, η Νέλλυ, που κλείνει τα 13 τον Μάιο, μου είπε: “Για μας είσαι ήδη νικήτρια όποιο και αν είναι το αποτέλεσμα εκεί που έχεις φτάσει. Γιατί πέτυχες αυτό που ήθελες”. Οσο για τη μικρή τη Λυδία που θα κλείσει τα 11 το καλοκαίρι, δεν μου άφησε περιθώριο. “Το καλό που σου θέλω μην τυχόν και δεν πάτε καλά την τελευταία μέρα” ήταν η εντολή της!

Ομως το πιο όμορφο ήταν ότι διαπίστωσα ότι έχουν πάρει το μήνυμα ότι πρέπει να παλέψουν στη ζωή τους για αυτό που θέλουν και το κατάλαβα όταν μου είπαν με ένα στόμα: “Βλέπουμε πως ό,τι αποφασίζεις το διεκδικείς και το πετυχαίνεις”».

Η προετοιμασία της Αριάδνης

Στην Πορτογαλία είδε παλιές αντιπάλους που πλέον είναι προπονήτριες ή σε άλλες θέσεις και δεν έκρυβαν τον ενθουσιασμό τους.

«Εδώ έρχονταν προπονητές να βγάλουμε φωτογραφία και την έστελναν σε αθλήτριές τους στη χώρα τους λέγοντας: “Δες ποια τρέχει ξανά”, για να τους δώσουν έξτρα κίνητρο. Εισέπραξα πολλή αγάπη, ευχές και θετικά συναισθήματα για αυτό».

Τι λέει όμως για την ταλαντούχα (που σπουδάζει ναυπηγός) Αριάδνη Σπανάκη;

«Η Αριάδνη θα μπορούσε να είναι κόρη μου, εξαιρετική. Το λέει η καρδιά της και είναι ένα νέο και ταλαντούχο κορίτσι. Πρέπει να έχει εμπειρίες για να συνεχίσει να κάνει λαμπρή πορεία και έχει όλα τα φόντα. Χαίρομαι που βοήθησα και εγώ να έχει ώθηση στην αθλητική της καριέρα. Θεωρώ μεγάλη επιτυχία τη δική της πρόκριση και όχι τη δική μου.

Την έχω προετοιμάσει ότι θα είναι διαφορετική Ολυμπιάδα χωρίς φωτό, χαμό στο ολυμπιακό χωριό κ.λπ. Της λέω όμως: “Εχεις το μέλλον μπροστά σου να ζήσεις ακόμα καλύτερες εικόνες σε Ολυμπιακούς Αγώνες στο μέλλον και να τις χαρείς όπως πραγματικά είναι”».

Ο… παπάς αυτού του γάμου ήταν ο έμπειρος προπονητής Ανδρέας Παπαδόπουλος με την Αιμιλία Τσουλφά να επισημαίνει πως «ήταν ο ιδανικός συνδυασμός αλλά και η δική μας διαφορετικότητα με την Αριάδνη που έφερε αυτό το αποτέλεσμα.

Πιστεύω ότι οι δυνατοί συνδυασμοί είναι ακριβώς αυτοί όπου υπάρχει μια διαφορετικότητα. Αυτό συμβαίνει και σε επιχειρήσεις. Ο διαφορετικός χαρακτήρας, η διαφορετική προσέγγιση η διαφορά ηλικίας όταν υπάρχει η καλή διάθεση και ο καθένας χωρίς εγωισμούς και βλέψεις αντιλαμβάνεται την ομαδικότητα και βάζει ο καθένας το κομμάτι του παζλ που λείπει».

Η Αιμιλία δεν ξεχνάει ότι: «Σε μια δύσκολη στιγμή μάς στήριξε το Metropolitan Hospital και είμαι σίγουρη ότι τώρα που θα χρειαστούμε και ένα νέο σκάφος – καθώς στην Πορτογαλία τρέξαμε με το χειρότερο, ένα παλιό οκταετίας με αρκετά σπασίματα – θα είναι κοντά μας και η ΕΟΕ και ο πρόεδρος Σπύρος Καπράλος».