Τσουνάμι οργής μετά τον φόνο της Σάρα

Ισως ήταν ότι οι περιορισμοί λόγω της πανδημίας έχουν αφήσει ελάχιστο δημόσιο χώρο στις γυναίκες. Ισως επειδή, έπειτα από τρία χρόνια του κινήματος #MeToo στη Βρετανία, η αστυνομία και η κοινωνία λένε ακόμα στις γυναίκες να θυσιάσουν τις ελευθερίες τους για να κερδίσουν λίγη περισσότερη ασφάλεια.

Ολα αυτά βγαίνουν στην επιφάνεια με την υπόθεση της 33χρονης Σάρα Εβεραρντ, η οποία εξαφανίστηκε καθώς περπατούσε προς το σπίτι της στο Λονδίνο στις 3 Μαρτίου και βρέθηκε νεκρή μια εβδομάδα αργότερα. Ομως είχε κάνει όλα όσα λένε οι Αρχές ότι πρέπει να γίνονται: άλλαξε διαδρομή επιλέγοντας μια μεγαλύτερη, για να περάσει από κατοικημένες και καλοφωτισμένες γειτονιές. Φορούσε ανοιχτόχρωμα ρούχα και αθλητικά παπούτσια για να μπορεί να τρέξει. Ενημέρωσε τον φίλο της ότι ξεκινούσε να επιστρέψει σπίτι. Ούτε αυτά όμως ήταν αρκετά για να της σώσουν τη ζωή. Λίγο μετά η αστυνομία ανακοίνωσε ότι για τη δολοφονία της συνελήφθη και κατηγορείται ο Γουέιν Κάζενς, αξιωματικός της ομάδας προστασίας διπλωματών της Μητροπολιτικής Αστυνομίας.

Η αρχική αντίδραση της αστυνομίας ήταν να χτυπά πόρτες στην περιοχή του νοτίου Λονδίνου όπου είχε εξαφανισθεί η Σάρα και να ζητά από τις γυναίκες να μείνουν στο σπίτι για ασφάλεια – κάτι που ξεσήκωσε κύμα οργής. Ενα κύμα που ενισχύθηκε από τις χιλιάδες ιστορίες που πλημμύρισαν τα κοινωνικά μέσα δικτύωσης – ιστορίες γυναικών για τη βία που έχουν υποστεί και τον φόβο να κυκλοφορούν στους βρετανικούς δρόμους, εκεί όπου περισσότερες από το 70% των γυναικών έχουν δημόσια υποστεί σεξουαλική παρενόχληση, σύμφωνα με έρευνα του ΟΗΕ το 2019.

Το κύμα διαμαρτυριών έγινε ακόμα πιο έντονο όταν η αστυνομία απαγόρευσε τη συγκέντρωση που διοργάνωσε η ομάδα «Διεκδικούμε και πάλι τους δρόμους» ως μνημόσυνο για τη Σάρα, σε πάρκο του Κεντ όπου βρέθηκε το πτώμα της. Η αστυνομία μπορεί να είπε στις γυναίκες (για άλλη μια φορά) να μείνουν σπίτι τους, επικαλούμενη τα μέτρα λόγω πανδημίας, όμως παρότι οι διοργανωτές ακύρωσαν το κάλεσμα, χιλιάδες γυναίκες συγκεντρώθηκαν στο σημείο το βράδυ του Σαββάτου κρατώντας κεριά και λουλούδια για τη Σάρα. Οι γυναίκες ζητούσαν από την αστυνομία, την κυβέρνηση και τους άνδρες συλλογικά να είναι εκείνοι που θα σηκώσουν ένα μέρος του βάρους για τη δημόσια ασφάλεια.

Η αντίδραση των αστυνομικών ήταν βίαιη. Εριξαν κάποιες γυναίκες στο έδαφος, τους πέρασαν χειροπέδες, προσπάθησαν να αποκλείσουν κάποιες από αυτές στριμώχνοντάς τες σε ορισμένα σημεία – κάτι που σύμφωνα με τους ειδικούς, κατέλυσε κάθε έννοια των αποστάσεων που πρέπει να τηρούνται λόγω Covid. Η καταστολή ήταν τόσο βίαιη ώστε ο υπουργός Εσωτερικών της Βρετανίας Πρίτι Πατέλ ζήτησε από τον επιθεωρητή των δυνάμεων της αστυνομίας να προχωρήσει σε έρευνα για τις αστυνομικές ενέργειες. Δυσαρεστημένος από τις εξηγήσεις που έλαβε από την αστυνομία, εμφανίστηκε και ο δήμαρχος του Λονδίνου Σαντίκ Καν, ο οποίος επίσης ζήτησε τη διεξαγωγή ανεξάρτητης έρευνας για τη βίαιη καταστολή.

Υπέρ της έρευνας τάχθηκε και η  επικεφαλής της αστυνομίας του Λονδίνου Κρεσίντα Ντικ, η οποία δήλωσε ότι δεν προτίθεται να παραιτηθεί, παρότι, μετά τα επεισόδια, πολλοί το ζήτησαν. «Κανείς από μας δεν θα ήθελε να δει τα γεγονότα που αντιμετωπίσαμε», είπε προσθέτοντας ότι αν η συγκέντρωση στη μνήμη της Σάρα Εβεραρντ ήταν νόμιμη, «θα είχε πάει και η ίδια».