«Αλλο η φιλία, άλλο η πρόκριση»

Γυρίζοντας πίσω, στην πιο ενδιαφέρουσα ιστορία που έτυχε ποτέ σε έλληνα ποδοσφαιριστή; Είναι σχεδόν βέβαιο ότι ελάχιστα πράγματα απομένουν στο ράφι του Σωκράτη Παπασταθόπουλου με την ένδειξη «για πρώτη φορά». Ευλογημένος ο 32χρονος κεντρικός αμυντικός. Προικισμένος με αναμνήσεις που μοιάζουν ασύμβατες με το επίπεδο του εγχώριου επαγγελματικού ποδοσφαίρου. Serie A, Bundesliga, Premier League, Μουντιάλ, Euro, Τζένοα, Μίλαν, Βέρντερ, Ντόρτμουντ, Αρσεναλ, 90 παρουσίες με το εθνόσημο στο στήθος, ένα δωμάτιο τρόπαια. Η ΑΕΚ πριν από όλα αυτά. Ο Ολυμπιακός τώρα. Λες και πρόλαβε στα 32 του να κάνει όχι μία αλλά δέκα καριέρες. Πόσα λοιπόν να λείπουν ακόμη από την ακριβή συλλογή του;

Και όμως την περασμένη Παρασκευή, πάνω από τα σύννεφα, στην πτήση της επιστροφής από την Ολλανδία στην Ελλάδα, είναι σίγουρο πως για μια στιγμή θα έπιασε τον εαυτό του σχεδόν απορημένο. Την ίδια στιγμή που ο πιλότος του αεροπλάνου ανακοίνωνε από τα μεγάφωνα την επόμενη αντίπαλο του Ολυμπιακού σε αυτό το Europa League ταξίδι. Την – συνήθη ύποπτο – Αρσεναλ που με τη σειρά της, την Πέμπτη (11/3), έρχεται ξανά στο Γ. Καραϊσκάκης για να ανοίξει έναν ακόμη λογαριασμό μάχης με τους νταμπλούχους. Εκτη ευρωπαϊκή κλήρωση για τις δύο ομάδες τα τελευταία 12 χρόνια. Τόσο συνηθισμένη πια, που μοιάζει με… ορισμό. Μόλις το περασμένο Σάββατο άλλωστε, συμπληρώθηκε ένας χρόνος από την περσινή «μονομαχία». Εκείνη του Emirates (27/2) που άφησε σημάδι ανεξίτηλο. Οχι μόνο για τον Ολυμπιακό, αλλά συνολικά για το ελληνικό ποδόσφαιρο. Μια μικρή ραψωδία…

Από το… thank you Papa
Εκεί ήταν και ο Σωκράτης. Στην απέναντι… όχθη όμως. Mε εκείνους που το γκολ του Γιουσέφ Ελ Αραμπί στο 119′, τους έστειλε την ψυχή στα πόδια. Ποδοσφαιριστής της Αρσεναλ. Δυόμισι ολόκληρα χρόνια στο Λονδίνο για τους Gunners: 69 συμμετοχές, 6 γκολ, 2 ασίστ. Ενα Κύπελλο Αγγλίας (2020), μια παρουσία σε τελικό Europa League (2019). Κύκλος που έκλεισε μόλις πριν από σαράντα ημέρες. Κομμάτι της ζωής του. Και της δικής τους, όπως θα καταλάβει κανείς διαβάζοντας όσα γράφονται στο Νησί από την ημέρα της κλήρωσης. Πώς να πιστέψει λοιπόν ότι από το «thank you Papa» της 20ής Ιανουαρίου θα προέκυπτε πόλεμος για την πρόκριση στους προημιτελικούς του Europa League έπειτα από μόλις μερικές εβδομάδες. Σε τελική ανάλυση, στην Ελλάδα επέστρεψε ο Σωκράτης. Τα ερυθρόλευκα του Ολυμπιακού φόρεσε με τη φιλοδοξία να είναι αυτή η τελευταία στάση της ένδοξης καριέρας του. Στατιστικά δεν ήταν και τόσο πιθανό να προκύψει τόσο σύντομα μια τέτοια «καραμπόλα». Ελα όμως που η τύχη είχε άλλα σχέδια. «Η αλήθεια ήταν πως ένιωσα περίεργα. Εναν μήνα πριν ήμουν εκεί. Και τώρα είμαστε αντίπαλοι. Σίγουρα δεν πρόκειται για την πιο συνηθισμένη εξέλιξη» παραδέχτηκε χαμογελώντας στα «ΝΕΑ». Και κάπου εκεί ξεκίνησε μια σύντομη αλλά πραγματικά ενδιαφέρουσα συζήτηση. Με έναν ταξιδευτή του ποδοσφαίρου. Με κάποιον που η Ευρώπη φωνάζει χρόνια ολόκληρα με το μικρό του: Sokratis.

«Εχουν αγαπήσει το Γ. Καραϊσκάκης»
«Εχω πολλές και καλές αναμνήσεις από την παραμονή μου στο Λονδίνο. Και με την ομάδα φυσικά. Και με πρώην συμπαίκτες μου. Εχω καλούς φίλους εκεί, όπως ο Ομπαμεγιάνγκ, ο Τζάκα, ο Νταβίντ Λουίς, ο Μπεγερίν, ο Λακαζέτ. Με κάποιους ήδη επικοινωνήσαμε. Εγώ όμως θέλω να νικήσω. Πέρυσι στενοχωρηθήκαμε όλοι μαζί. Φέτος ας… στενοχωρηθούν μόνοι τους (γέλια). Θέλω να πάρουμε την πρόκριση. Να συνεχίσουμε αυτό το ταξίδι με τον Ολυμπιακό. Καταλαβαίνεις λοιπόν ότι άλλο η φιλία και άλλο η πρόκριση. Αλλο η διπλή αναμέτρηση που μας περιμένει» ξεκαθάρισε. Τι του είπαν άραγε οι πρώην συμπαίκτες του; «Κυρίως ότι έχουν αγαπήσει την Αθήνα και το γήπεδό μας από τις τόσες φορές που έχουν έρθει. Και για αυτούς είναι παράξενο». Και τώρα που ξανάρχονται στο Γ. Καραϊσκάκης, εδώ που απέκλεισαν πριν από λίγα βράδια σαν γηπεδούχοι την Μπενφίκα; Δεν το λες εύκολα και καλό νέο. Οχι, δεν λες πως η τύχη ήταν σύμμαχος του Ολυμπιακού σε αυτή την κλήρωση. Δεύτερη φορά σε έναν χρόνο, ένα από τα σημαντικότερα κλαμπ της Ευρώπης στο απέναντι μισό του γηπέδου. «Κοίταξε, προφανώς η κλήρωση είναι δύσκολη. Με βάση τις ομάδες που έχουμε φτάσει εδώ, σίγουρα στα χαρτιά μπορούσε να προκύψει απέναντί μας κάποιος όχι τόσο επώνυμος αντίπαλος. Στην πραγματικότητα όμως δεν αλλάζει πολλά για εμάς. Στην καριέρα μου ξέρω πως όταν φτάνεις σε αυτό το σημείο στα Κύπελλα Ευρώπης, όλα δύσκολα είναι. Θα πρέπει να είμαστε στο 100% έτοιμοι. Μέσα στο γήπεδο κοιτάς να κάνεις μόνο τη δουλειά σου. Πρέπει να ακολουθήσεις το πλάνο του προπονητή. Και αναλόγως τη μέρα που θα βρεθεί και η δική σου η ομάδα αλλά και η άλλη να προκύψουν όλα τα υπόλοιπα».

Αυτό είναι το μυστικό
Ναι, λιτά και κατανοητά. Ψύχραιμα. Και στην κανονική τους διάσταση. Το εφόδιο της μεγάλης εμπειρίας. Τα παράσημα από τις μάχες κάποιου που σύντομα σπάει το φράγμα των 600 αναμετρήσεων στο επαγγελματικό ποδόσφαιρο. Που φόρεσε το περιβραχιόνιο της Ντόρτμουντ αλλά και της Εθνικής Ελλάδας. Που συνεργάστηκε με κορυφαίους προπονητές (Γιούργκεν Κλοπ, Τόμας Τούχελ, Μασιμιλιάνο Αλέγκρι, Τόμας Σάαφ, Ουνάι Εμερι, Φερνάντο Σάντος κ.λπ.). Που έχει πετύχει πράγματα που τα κοιτάζεις από μακριά και σου φαίνονται απίθανα. Που έδωσε άλλη «βαρύτητα» στην έκφραση «έλληνας ποδοσφαιριστής» στην Ευρώπη. «Για να πετύχεις πράγματα και στη ζωή και στο ποδόσφαιρο χρειάζεται ικανότητα και σκληρή δουλειά. Σαφώς παίζει ρόλο και η τύχη. Για αυτή όμως δεν αποφασίζεις» λέει κάποια στιγμή ο Σωκράτης στην κουβέντα μας. Το επιβεβαιώνει στην αμέσως επόμενη ατάκα του, κατεβάζοντας την… μπάλα στο χορτάρι: «Εχουμε μέρες μπροστά ως τα παιχνίδια με την Αρσεναλ. Και έχουμε σοβαρές αγωνιστικές υποχρεώσεις. Πρέπει να πηγαίνουμε βήμα βήμα. Να δουλεύουμε και να σκεφτόμαστε μόνο το επόμενο ματς. Ακούγεται κλισέ, αλλά αυτό είναι το μυστικό. Να είσαι συγκεντρωμένος. Συνεπής. Να ακολουθείς το κατάλληλο πλάνο. Το πρόγραμμά μας είναι απαιτητικό και επίπονο. Είμαστε σε τρεις διαφορετικές διοργανώσεις. Μέχρι να φτάσουμε στην Αρσεναλ, πρέπει να κάνουμε όλα τα βήματα σωστά».