Απόδημοι ψηφοφόροι

Το άνοιγμα της πλατφόρμας για την ψήφο των αποδήμων άνοιξε μια συζήτηση στα κόμματα της αντιπολίτευσης. Η μια άποψη λέει πως με αυτόν τον τρόπο η κυβέρνηση επιχειρεί να αλλοιώσει το εκλογικό σώμα που θα ψηφίσει στις επόμενες εκλογές – ένα επιχείρημα ταιριαστό με το αντίστοιχο που υιοθέτησε ο Ντόναλντ Τραμπ, καθώς στις ΗΠΑ η επιστολική ψήφος χρησιμοποιείται κατά κόρον (και πριν από την πανδημία) από τους Αμερικανούς που διαμένουν στο εξωτερικό. Η άλλη άποψη, όμως, κυρίως στα κόμματα της ελάσσονος, θεωρεί πως μπορεί να αξιοποιήσει την ευκαιρία. Υπενθυμίζω πως το 2017 για τις εσωκομματικές εκλογές ίδρυσης του ΚΙΝΑΛ είχαν στηθεί κάποιες κάλπες στο εξωτερικό, στις μεγάλες πόλεις της Ευρώπης, στις ΗΠΑ και στην Αυστραλία.

Copy-paste

Ο ΣΥΡΙΖΑ έστησε τη χθεσινή τηλεσυζήτηση για την Παιδεία ως βίντατζ Αριστερά, πάνω στα ανθρώπινα δικαιώματα και την αστυνομοκρατία. Στο Κίνημα Αλλαγής προβάλλοντας τη σημερινή κατάσταση των πανεπιστημίων, προσδιορίζοντας το είδος της αστυνόμευσης. Οι διαφορές ενόχλησαν περισσότερο εκείνη τη συριζαϊκή εσωκομματική τάση που «καλοβλέπει» τη στάση του ΚΙΝΑΛ. Στα περί πανδημίας, ειδικά, θεωρούν πως ζητήματα όπως τα εμβόλια, για παράδειγμα, δεν μπορούν να είναι πεδίο αντιπαράθεσης με το Μέγαρο Μαξίμου. Τα στελέχη αυτά, μάλιστα, ενθαρρύνουν τον Αλέξη Τσίπρα να «κοπιάρει» την κεντροαριστερή πρακτική, γιατί αυτό που κάνει μέχρι τώρα δεν έχει πιάσει.

Δεξιότητες

Οι πρόσφυγες, είπε η Σοφία Βούλτεψη στη συνάντηση που είχε με τον Γιώργο Πατούλη για τον σχεδιασμό ένταξής τους, θα αποκτήσουν «δεξιότητες χρήσιμες και όταν γυρίσουν στις πατρίδες τους». Η αρμόδια υφυπουργός, πάντως, θα έπρεπε να γνωρίζει πως σπανίως οι πρόσφυγες επιστρέφουν στο μέρος από το οποίο έφυγαν διωκώμενοι. Στην πράξη, μόνο το 2020, ο αριθμός των προσφύγων των οποίων η αίτηση για άσυλο έλαβε θετική απάντηση ήταν τετραψήφιος.

Φίλος από παλιά

Ο άνθρωπος που έσωσε το ευρώ ανέλαβε τώρα να σώσει την Ιταλία. Ο Μάριο Ντράγκι, τον οποίο πολύ εκτιμούν όσοι έλληνες πολιτικοί συνεργάστηκαν  μαζί του («μακάρι να ήταν στην ΕΚΤ από το 2009», λένε), κρίθηκε ως ο καταλληλότερος να ηγηθεί της κυβέρνησης της γείτονος χώρας. Μια παράμετρος της τοποθέτησής του, άλλωστε, είναι το ιταλικό χρέος, που πλέον έχει ξεπεράσει το 160%.