Ενας γκολτζής που θέλει… αλλαγές

Τον αποκαλούν «Μητρογκόλ». Ή «Πιστολέρο», για τον τρόπο που πανηγυρίζει όταν σκοράρει, κάνοντας με τα χέρια του ότι κρατά πιστόλια και πυροβολεί. Οπως και να έχει, η καριέρα ολόκληρη του Κώστα Μήτρογλου είναι απόλυτα συνυφασμένη με την πεμπτουσία του ποδοσφαίρου: το γκολ. Γι’ αυτό άλλωστε ήρθε στον Αρη. Για να σκοράρει και να λύσει το επιθετικό πρόβλημα της ομάδας. Και για να ξαναβρεί τον εαυτό του.

Το γκολ εκτός από ικανότητες και ένστικτο, απαιτεί και τύχη. Ρέντα. Να είσαι στη μέρα σου, να σε θέλει η μπάλα. Γι’ αυτό η πορεία ενός σκόρερ στη διάρκεια μίας σεζόν ή και όλου του αθλητικού βίου του είναι γεμάτη μικρά ή μεγάλα σκαμπανεβάσματα. Γεμάτη διαστήματα όπου… γεννούν και τα κοκόρια του, αλλά και περιόδους παρατεταμένης αφλογιστίας. Αυτά τα σκαμπανεβάσματα καθορίζουν την καριέρα του και ο 33χρονος επιθετικός δεν θα μπορούσε να αποτελεί εξαίρεση του κανόνα. Οποτε έβαζε γκολ, έβγαινε στον αφρό και όλος ο κόσμος μιλούσε γι’ αυτόν. Οποτε έχανε την επαφή με τα αντίπαλα δίχτυα, τον έτρωγε το σκοτάδι.

Για να καταλάβει κανείς ποιος είναι και τι ακριβώς μπορεί να κάνει στο χορτάρι ο Κώστας Μήτρογλου, αρκεί να ανατρέξει στη σεζόν 2013-14. Με προπονητή τον Ισπανό Μίτσελ κέρδισε θέση βασικού στην επίθεση του Ολυμπιακού και… εκτοξεύτηκε. Εγινε ο πρώτος παίκτης στην ιστορία του ελληνικού πρωταθλήματος που πέτυχε χατ τρικ σε δύο συνεχόμενους αγώνες, εναντίον του Λεβαδειακού και της Ξάνθης. Εγινε ο πρώτος έλληνας ποδοσφαιριστής που σημείωσε χατ τρικ στο Τσάμπιονς Λιγκ, σε έναν αγώνα με την Αντερλεχτ στις Βρυξέλλες. Σκόραρε ασταμάτητα, μέσα σε μόλις τρεις μήνες και 19 παιχνίδια είχε σημειώσει 17 γκολ και έπεισε τη Φούλαμ να πληρώσει 13,5 εκατομμύρια ευρώ για να τον αποκτήσει και να του δώσει τη δυνατότητα να ανοίξει τα φτερά του για διεθνή καριέρα.

Η διετία στη Μαρσέιγ

Στον αντίποδα βρίσκεται η τελευταία διετία. Αν και η πρώτη του σεζόν στη Μαρσέιγ δεν ήταν κακή, καθώς σκόραρε 13 γκολ σε 30 αγώνες και έπαιξε ως αλλαγή στον τελικό του Europa League με την Ατλέτικο Μαδρίτης, όπου μάλιστα είχε και μια κεφαλιά στο δοκάρι, για κάποιον ανεξήγητο λόγο έχασε στη συνέχεια την εμπιστοσύνη των προπονητών του. Πρώτα του Ρούντι Γκαρσία και μετά του Αντρέ Βίλας Μπόας. Για να μην κάθεται στον πάγκο ή την εξέδρα, η Μαρσέιγ τον παραχώρησε ως δανεικό, τη σεζόν 2018-19 στη Γαλατασαράι και την περσινή σεζόν στην Αϊντχόφεν.

Ομως ούτε στην Τουρκία ούτε στην Ολλανδία μπόρεσε να αποκαταστήσει την επαφή του με τα αντίπαλα δίχτυα. Αποτέλεσμα; Τις τελευταίες δυόμισι σεζόν (περιλαμβάνεται και η μισή φετινή, όπου δεν έχει αγωνιστεί καθόλου) έχει όλες κι όλες 27 συμμετοχές σε επίσημους αγώνες και μόλις 5 γκολ. Πέρυσι δεν έπαιξε ούτε ένα ολόκληρο 90λεπτο στο ολλανδικό πρωτάθλημα. Συμμετείχε σε 18 αγώνες της Αϊντχόφεν παίζοντας από 5 έως 45 λεπτά σε καθέναν εξ αυτών. Η τελευταία εμφάνισή του σε επίσημο αγώνα τοποθετείται χρονικά στις 8 Μαρτίου 2020, όταν έπαιξε για 10 λεπτά ως αλλαγή στον αγώνα της PSV με την Γκρόνινγκεν. Και η τελευταία φορά που αγωνίστηκε και στα 90 λεπτά ενός παιχνιδιού ήταν στις 24 Φεβρουαρίου 2019 όταν η Γαλατασαράι αντιμετώπισε την Ακχίσασπορ. Πριν από δύο ολόκληρα χρόνια δηλαδή!

Η αλλαγή περιβάλλοντος, πάντως, φαίνεται πως αναζωογονεί τον Μήτρογλου και τον βοηθά να ξαναβρίσκει τον εαυτό του. Αυτό δείχνει η ιστορία. Τις δύο φορές που τον παραχώρησε με δανεισμό ο Ολυμπιακός στις αρχές της δεκαετίας του 2010 σε ελληνικές ομάδες, ήταν καλός και παραγωγικός. Τόσο στον Ατρόμητο όσο και στον Πανιώνιο, τον οποίο μάλιστα τον Γενάρη του 2011 βοήθησε καθοριστικά με τα δύο τέρματα που πέτυχε να νικήσει για πρώτη φορά μετά από 50 χρόνια στη Θεσσαλονίκη τον Αρη. Τη σημερινή του ομάδα δηλαδή!

Η Φούλαμ και ο τραυματισμός

Στη Φούλαμ δεν τα κατάφερε το 2014, αλλά γι’ αυτό ευθυνόταν ένας τραυματισμός που είχε υποστεί στο γόνατο νωρίτερα στη σεζόν και δεν τον είχε ξεπεράσει πλήρως. Οταν όμως το καλοκαίρι του 2015 και μετά από μία ακόμα σεζόν στον Ολυμπιακό με 34 συμμετοχές και 19 γκολ η Φούλαμ τον έδωσε δανεικό στην Μπενφίκα, έλαμψε ξανά. Εμεινε δύο χρόνια στο Ντα Λουζ και σε 88 αγώνες σκόραρε 52 γκολ στρέφοντας και πάλι τα βλέμματα των ευρωπαϊκών ομάδων πάνω του. Η Μπενφίκα πλήρωσε 7 εκατομμύρια ευρώ στη Φούλαμ για να αγοράσει τα δικαιώματά του και λίγο αργότερα αξιοποίησε την επένδυσή της βάζοντας στα ταμεία της 15 εκατομμύρια ευρώ από την πώληση του έλληνα διεθνούς επιθετικού στη Μαρσέιγ.

«Από την καριέρα μου στο εξωτερικό η Μπενφίκα μού ταίριαξε περισσότερο. Το αγωνιστικό πλάνο του συλλόγου, οι φίλαθλοι, ο τρόπος ζωής στη Λισαβόνα, τα πάντα. Ηταν ό,τι καλύτερο. Και θα μου μείνουν αξέχαστα αυτά τα χρόνια», παραδέχθηκε σε παλιότερη συνέντευξή του ο Μήτρογλου, που ελπίζει ότι κάτι ανάλογο θα του συμβεί και στη Θεσσαλονίκη.

Στον Αρη, πάντως, σταυρώνουν τα δάχτυλα και προσεύχονται να γίνει αυτό. Διότι ξέρουν πόσο μεγάλη ώθηση μπορεί να δώσει ο Μήτρογλου στην ομάδα τους, που αντιμετωπίζει ένα πρόβλημα στην επίθεση το οποίο τείνει να γίνει διαχρονικό. Εδώ και τρία χρόνια οι Κίτρινοι προσπαθούν να βρουν ένα σέντερ φορ με… μόνιμη σύνδεση με τα αντίπαλα δίχτυα, αλλά δεν τα καταφέρνουν. Σε αυτό το διάστημα οι μέσοι του Αρη σκοράρουν περισσότερο από τους επιθετικούς του. Το 2019 ο Ματέο Γκαρσία έβαζε περισσότερα γκολ από τον Χαμζά Γιουνές, πέρυσι ο Μπρούνο Γκάμα σκόραρε περισσότερο από τον Μπράουν Ιντέγε και φέτος, μέχρι στιγμής, ο Μπρούνο Γκάμα και ο Μπερτόλιο είναι πιο παραγωγικοί από τους Δημήτρη Μάνο και Κριστιάν Λόπεθ.

Ο Κώστας Μήτρογλου μπορεί να δώσει μόνιμη και αξιόπιστη λύση σε αυτό το πρόβλημα. Αρκεί να βγάλει τα «πιστόλια» από τις θήκες τους…