Δεν έτυχε του Ανδρούτσου

Οι… πιστοί της «Ομάδας» ίσως το θυμούνται. Στα μέσα Απρίλη. Στην καρδιά του πρώτου lockdown, όταν η «ατζέντα» είχε υποχρεωτικά αλλάξει. Η καταγραφή μιας «γενικής» κουβέντας του Φρανσουά Μοντέστο και του Πέδρο Μαρτίνς για το μέλλον του Θανάση Ανδρούτσου.

Του ίδιου Ανδρούτσου που συστήνεται εκ νέου στο ποδοσφαιρικό κοινό την τελευταία εβδομάδα κάνοντας δύο σπουδαίες εμφανίσεις σε νέο ρόλο: εκείνον του δεξιού μπακ. Πάρα πολύ καλός την Τετάρτη στο Αγρίνιο με τον Παναιτωλικό για το Κύπελλο. Το ίδιο και χθες στο Περιστέρι, όπου ο Πέδρο Μαρτίνς τον εμπιστεύτηκε δίνοντάς του μια θέση στην ενδεκάδα, αντί του Ραφίνια.

Γιατί επικαλούμαστε τον Απρίλη και την «Ομάδα»; Προφανώς όχι για να ευλογήσουμε τα γένια μας. Σε άλλον ανήκει η επιβεβαίωση. Στον τρόπο που ο Ολυμπιακός σκέφτεται, σχεδιάζει και εκτελεί ποδόσφαιρο. Διότι αυτό που συμβαίνει την τελευταία εβδομάδα είναι μια ιστορία που ο Ρέντης την επεξεργάζεται καιρό τώρα βλέποντας τα αγωνιστικά skills του Ανδρούτσου.

Από την πρώτη του σεζόν στην Ελλάδα, ο Πέδρο Μαρτίνς έλεγε για τον διεθνή άσο πως έχει μπόλικα χαρακτηριστικά, ικανά να τον μετατρέψουν από μεσοεπιθετικό σε παίκτη γραμμής. Σε έναν επιθετικό μπακ που θα μπορούσε να δώσει πλάτος στο παιχνίδι. Ο Ομάρ, και ο Ραφίνια, η επιστροφή του ποδοσφαιριστή Τοροσίδη, ο Γκασπάρ, ο Ντρέγκερ σχημάτισαν όλα αυτά τα χρόνια μια σειρά από λύσεις στο δεξί άκρο της άμυνας που δεν επέτρεπε αυτή τη δοκιμή. Μέχρι που με έναν τρόπο ήρθε το πλήρωμα του χρόνου.

Την άνοιξη ο προπονητής και ο αρχισκάουτ κουβέντιαζαν για τον Ανδρούτσο επηρεασμένοι από δύο γεγονότα. Από την έκρηξη του Κώστα Τσιμίκα, ενός παιδιού της ακαδημίας που το μέλλον τον εκτόξευσε ως τη Λίβερπουλ. Και από την κίνηση της Νότιγχαμ Φόρεστ να εμπιστευθεί έναν κεντρικό χαφ, στο δεξί της άκρο της άμυνας. Τον Μάτι Κας, παιδί της ακαδημίας και εκείνος. Το καλοκαίρι μετακόμισε στην Αστον Βίλα σε μια μεταγραφή των 20 εκατ. ευρώ. Ο Τσιμίκας είναι της τάξης του ’96. Ο Κας και ο Ανδρούτσος του ’97.

Μαζί με τον Μάριο Βρουσάι, Ελληνες που μπορούν να σταθούν στην πρώτη του γραμμή. Ελληνες που ήδη είναι δικοί του. Το προνόμιο να δουλεύει το ίδιο τιμ σε μια ομάδα, μια ολόκληρη τριετία.