Ο… καταραμένος αγώνας

Λίγα χιλιόμετρα από τη φετινή εκκίνηση του Ράλι Ντακάρ στις 3 Ιανουαρίου (ο αγώνας τερμάτισε χθες, 15 Ιανουαρίου) στη Σαουδική Αραβία και μια εβδομάδα πριν από την εκκίνηση του σκληροτράχηλου αγώνα, το δικαστήριο της αφρικανικής χώρας καταδίκασε σε κάθειρξη πέντε ετών και οκτώ μηνών, τη Λουτζέιν Αλ Χαδλούλ, μια ακόμη υπέρμαχο για τα δικαιώματα των γυναικών τα οποία καταπατώνται συστηματικά και απροκάλυπτα στο «δικτατορικό» βασίλειο, ενώ μόνο πρόπερσι 180 άνθρωποι αποκεφαλίστηκαν, συμπεριλαμβανομένου ενός παιδιού. Και αν ο πρίγκιπας του βασιλείου Μοχάμεντ Μπιν Σαλμάν πιστεύει ότι το Ντακάρ αποτελεί μια καλή διαφήμιση για τον τόπο του – παρά τις αντιδράσεις και της Διεθνούς Αμνηστίας – με τουριστικά οφέλη, σήμερα η αίγλη του συγκεκριμένου αγώνα έχει ατονήσει, ενώ το ενδιαφέρον των περισσότερων αυτοκινητοβιομηχανιών – που κάποτε πόνταραν τεράστια μπάτζετ στη σκληροτράχηλη δοκιμασία – έχει ξεθωριάσει.

Ετσι, παρά τις προσπάθειες των οργανώσεων για τα ανθρώπινα δικαιώματα να σταματήσουν τον αγώνα, το Ράλι Ντακάρ ξεκίνησε με εκατοντάδες αυτοκίνητα, φορτηγά και μοτοσικλέτες να παλεύουν στα πιο ερημικά σημεία, κάτω από αντίξοες συνθήκες και με σύμμαχο την ανεβασμένη αδρεναλίνη. Οι συμμετέχοντες διέσχισαν για χιλιάδες χιλιόμετρα την έρημο, ενώ κινήθηκαν κατά μήκος της Ερυθράς Θάλασσας, όντας μια πρόκληση, που όπως έχει αποδειχθεί και στο παρελθόν δεν συγχωρεί τα λάθη. Αλλωστε, το Ντακάρ δεν έχει γίνει τόσο γνωστό για τους νικητές που άντεξαν, αλλά για τα θύματά του, που δεν κατάφεραν να τερματίσουν, μιας και αποτελεί τον αγώνα με τα περισσότερα δυστυχήματα σε όλο το φάσμα του μηχανοκίνητου σπορ.

Το όραμα και η στροφή

Αποτελεί τον αγώνα, όπου οι αμμουδιές, οι ατέλειωτες κόντρες στην έρημο βάφονται συχνά – πυκνά με αίμα ή τα θύματά του «χαλάνε» τη γεύση της σαμπάνιας των νικητών: Φέτος το Ράλι Ντακάρ κλείνει τα 43 χρόνια, όμως, πάνω από εβδομήντα άνθρωποι έχουν χάσει τη ζωή τους (είτε θεατές, είτε αγωνιζόμενοι), από την πρώτη εκκίνηση του 1978 έως και σήμερα.

Για την ιστορία, το Ράλι Ντακάρ αποτέλεσε ένα όραμα του μοτοσικλετιστή Τιερί Σαμπινέ. Για τριάντα και πλέον χρόνια (από το 1978 έως και το 2008) ο αγώνας ξεκινούσε παραδοσιακά από το Παρίσι με τελικό προορισμό το φημισμένο Ντακάρ της Αφρικής.

Η μεγάλη στροφή έγινε το 2008, όταν οι πόλεμοι στην Αφρική, οι παραστρατιωτικές οργανώσεις, η ακατάσχετη βία έδιωξαν τον αγώνα που μεταφέρθηκε σε χώρες της Λατινικής Αμερικής. Φέτος, ο αγώνας επέστρεψε στο «σπίτι» του, εκεί όπου έγινε πιο γνωστός.

Οταν έκλεψαν τον Βάτανεν!

Στα πιο περίεργα και ευτράπελα του Ράλι Ντακάρ, η κλοπή του αγωνιστικού αυτοκινήτου του πρωτοπόρου Αρι Βάτανεν, το 1988! Μάλιστα, η αφρικανική «μαφία» της εποχής είχε ζητήσει λύτρα 25 εκατομμυρίων γαλλικών φράγκων για να επιστρέψουν το αυτοκίνητο στην ομάδα του πολυπρωταθλητή. Ενώ δεν ήταν λίγοι οι οδηγοί, που έχασαν τον προσανατολισμό τους στις αχανείς ερήμους και χρειάστηκε η συνδρομή σωστικών μέσων και ελικοπτέρων για να τους εντοπίσουν.

Αξιο αναφοράς, ότι στο πέρασμα των χρόνων και στον αγώνα που οι οδηγοί γίνονται ήρωες και τα αυτοκίνητα… γκρέιντερ, τον λάμπρυναν ακόμα περισσότερο οι συμμετοχές παγκόσμιων πρωταθλητών στο WRC (όπως του Κάρλο Σάινθ) αλλά και της Formula 1, που διαπίστωσαν ότι όμοιά του μηχανοκίνητη δοκιμασία δεν υπήρχε πουθενά αλλού, σε όλο τον κόσμο.