Ο Μπόλονι είχε μια κακή μέρα στη δουλειά

Ο Λάζλο Μπόλονι έχει πιστωθεί όλη την αγωνιστική μεταμόρφωση του Παναθηναϊκού και μάλιστα με τα δεδομένα να μην είναι υπέρ του: ούτε τον χρόνο είχε, αφού ήρθε σε μια περίοδο που η ομάδα είχε ανάγκη από άμεσα αποτελέσματα, ούτε το ρόστερ που είχε να διαχειριστεί ήταν στα δικά του θέλω. Είχε να ανέβει έναν Γολγοθά. Και όλα όσα έκανε μοιάζουν με ένα μικρό ποδοσφαιρικό θαύμα.

Ο Παναθηναϊκός όχι μόνο έφερε αποτελέσματα, αλλά έγινε μια κανονική ομάδα στα χέρια του Μπόλονι. Για να ακριβολογούμε, έγινε μια καλή ομάδα. Με πλάνο στο γήπεδο, με συγκεκριμένους τρόπους ανάπτυξης, με εμπνεύσεις, με κάποιους αυτοματισμούς που όσο περνάει ο καιρός τόσο περισσότεροι γίνονται. Ηταν ανταγωνιστικός στο Καραϊσκάκη, πήρε νίκη απέναντι στην ΑΕΚ, έμπαινε στο γήπεδο σαν μεγάλη ομάδα. Και όχι σαν… κομπάρσος με πρωταγωνιστή τον εκάστοτε αντίπαλο.

Οπως ο Μπόλονι πιστώνεται αυτή τη μεταμόρφωση, λογικό είναι να του χρεώνονται και τα λάθη του. Και στην Τούμπα έκανε πολλά απ’ αυτά. Επί της ουσίας η δική του τακτική και οι δικές του επιλογές ήταν εκείνες που στέρησαν από τον Παναθηναϊκό τη δυνατότητα να διεκδικήσει καλύτερο αποτέλεσμα. Αλλαξε χωρίς προφανή λόγο ένα σχήμα που του ταίριαζε, όπως το 4-3-3. Εβγαλε από το γήπεδο έναν από τους πιο φορμαρισμένους παίκτες, τον Ζαγαρίτη. Δεν επέλεξε τον Αλεξανδρόπουλο ούτε όταν έμαθε πως ο Κουρμπέλης αδυνατεί να αγωνιστεί. Και μάλιστα προτίμησε να βάλει σαν αμυντικό μέσο έναν κεντρικό αμυντικό, όπως ο Βέλεθ.

Ο Μπόλονι περισσότερο μπέρδεψε, παρά βοήθησε την ομάδα του. Και μέχρι να… ξεμπερδευτούν, είχαν βρεθεί ήδη πίσω στο σκορ. Ούτε η διαχείριση του αγώνα, όμως, ήταν καλή. Σε ένα κρίσιμο σημείο, με τον Παναθηναϊκό να κυνηγά το σκορ, ο Ρουμάνος έβγαλε τον Βιγιαφάνιες και τον Μακέντα, αφαιρώντας δύο παίκτες που μπορούσαν να απειλήσουν. Ηταν σαφές πως το ματς δεν… ταίριαξε στον προπονητή του Παναθηναϊκού. Ηταν σαφές πως είχε μια κακή μέρα στη δουλειά.