Ανυπότακτος αριστερισμός

Πριν από λίγες ημέρες, ο Χρήστος Σπίρτζης και άλλα τέσσερα στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ (Καλαματιανός, Λάππας, Ξανθόπουλος και η αγαπημένη μας τροφοδότρια ανεκδότων Σουλτάνα Ελευθεριάδου) κατέθεσαν τροπολογία στη Βουλή με την οποία ζητούσαν να δοθεί έκτακτο μπόνους ενός μισθού στους αστυνομικούς για τον κόπο που καταβάλουν «στην κρίσιμη μάχη κατά της πανδημίας του κορωνοϊού». Η πασοκικής και πελατειακής εμπνεύσεως πρωτοβουλία προσεταιρισμού μερίδας μιας μεγάλης επαγγελματικής κατηγορίας που έχει βαπτιστεί σοσιαλδημοκρατία σκόνταψε στην αριστερή κοινοτοπία: ε, όχι και στην αστυνομία. Επικράτησε ένας εσωκομματικός αναβρασμός, η πρωτοβουλία αποσύρθηκε και οι εμπνευστές της πρόσθεσαν μερικές ακόμα επαγγελματικές κατηγορίες στους διεκδικητές μπόνους. Το αφεντικό τρελάθηκε και μοιράζει (στα λόγια) λεφτά. Αλλά έλα που και στο κόμμα πολλοί πιστεύουν ότι η αστυνομία είναι κάτι κακό – και στη νεολαία όλοι. Κι ότι δίνοντας λεφτά στους αστυνομικούς, συμβάλλεις (όπως λέει η ανακοίνωση της νεολαίας ΣΥΡΙΖΑ) στην «ενίσχυση ενός καθεστώτος αστυνομοκρατίας και εντεινόμενης καταστολής». Ο κλασικός αριστερισμός, δηλαδή, ακόμα μια φορά φαίνεται να νικά τη σοσιαλδημοκρατία, ακόμα και σε θέματα πελατειακών χειρισμών και ρουσφετιού. Ο ΣΥΡΙΖΑ πορεύτηκε και συνεχίζει να πορεύεται πίσω από το κλισεδάκι περί «μπάτσων κ.λπ.». Τέτοιες ιδεολογικές μάχες έχουν μάθει να δίνουν, τέτοιες θα συνεχίζουν να δίνουν. Εκτός τόπου και εκτός χρόνου.