«Θα έπαιρνα ευχαρίστως το όνομα Αλεν»
Ο θετός γιος της Μία Φάροου και του διάσημου σκηνοθέτη στην πρώτη του συνέντευξη για την υπόθεση της οικογένειάς του
Ο Μόουζες Φάροου είναι το μοναδικό από τα 13 παιδιά της Μία Φάροου – υιοθετημένα και βιολογικά – που στρέφεται κατά της μητέρας του
Είναι 42 ετών, εργάζεται ως επιτυχημένος ψυχοθεραπευτής στο Κονέκτικατ και ειδικεύεται στα «τραύματα της υιοθεσίας». Μοιάζει σαν να ήταν μονόδρομος αυτή η επαγγελματική επιλογή του Μόουζες (Μωυσής) Φάροου, του υιοθετημένου γιου της Μία Φάροου και του Γούντι Αλεν. Ο κορεατικής καταγωγής Μόουζες έζησε την επώδυνη «διαφυλετική υιοθεσία» μαζί με όλους τους κραδασμούς από το περιβόητο διαζύγιο του διάσημου ζευγαριού το 1992. Είχε υιοθετηθεί έναν χρόνο νωρίτερα, το 1991. Εχει όμως ιδιαίτερη σημασία το γεγονός ότι είναι το μοναδικό από τα 13 παιδιά της Μία Φάροου – υιοθετημένα και βιολογικά – που στρέφεται κατά της μητέρας του, αποκαλύπτοντας μια άλλη πλευρά αυτής της πολύκροτης υπόθεσης.
Ο Μόουζες παρόλο τον πόλεμο που επικρατούσε ανάμεσα στους θετούς γονείς του και τις κατηγορίες που αντιμετώπισε ο Γούντι Αλεν – περί κακοποίησης της κόρης τους Ντίλαν – τάσσεται υπέρ του. Και δεν είναι η πρώτη φορά, αφού το 2018 είχε υπερασπιστεί τον εμβληματικό σκηνοθέτη μέσα από το blog του γράφοντας: «Δεν μπορώ να μείνω σιωπηλός ενώ (σ.σ.: ο πατριός του) συνεχίζει να κατηγορείται για ένα έγκλημα που δεν διέπραξε». Η αδελφή του Ντίλαν Φάροου απάντησε θιγμένη, χαρακτηρίζοντας τον Μόουζες διαταραγμένο. Ο Μόουζες για εκείνη την περίεργη περίοδο έχει τη δική του άποψη δηλώνοντας ότι θυμάται να παρακολουθεί τον θετό πατέρα του έπειτα από εντολή της μητέρας του: «Κανείς από εμάς δεν έπρεπε να αφήσει την Ντίλαν να βγει από το δωμάτιό της με τον Γούντι, έστω κι αν αυτός είχε προσπαθήσει».
Σε ό,τι αφορά το επίμαχο περιστατικό, της επίθεσης που – σύμφωνα με τους ισχυρισμούς της πρώην συζύγου του – έκανε ο Γούντι Αλεν στην Ντίλαν Φάροου όταν εκείνη έπαιζε με το τρενάκι της στη σοφίτα, ο Μόουζες έχει τις αμφιβολίες του. Λεπτομέρειες της κακοποίησης μάλιστα είχε δημοσιεύσει η Ντίλαν στους «New York Times» με πολλές λεπτομέρειες, το 2014. Ο Μόουζες όμως υποστηρίζει: «Δεν υπήρχε ηλεκτρικό τρενάκι στη σοφίτα. Είχε μείνει μόνη με τον Γούντι στο διαμέρισμά του αμέτρητες φορές επί χρόνια χωρίς καμία υποψία για ανάρμοστη συμπεριφορά. Κάποιοι θα ήθελαν να είναι πιστευτό ότι στα 56 του χρόνια ο Γούντι ξαφνικά άρχισε να παρενοχλεί σεξουαλικά παιδιά μέσα σε ένα σπίτι όπου παρακολουθούνταν στενά. Αυτή η δημόσια καταγγελία του πατέρα μου παραμένει η μεγαλύτερη τύψη της ζωής μου».
ΤΥΡΑΝΝΟΣ Η ΦΑΡΟΟΥ. Χαρακτηρίζει τη Μία Φάροου τύραννο: «Η μητέρα μου ήταν υβριστική απέναντί μας. Μας έκανε πλύση εγκεφάλου, μας τιμωρούσε μέχρι να ακούσει ό,τι ήθελε εκείνη, ακόμα και αν αυτό ήταν ένα ψέμα. Θα έπαιρνα ευχαρίστως το επώνυμο του πατέρα μου». Είχε μάλιστα δηλώσει σε εκείνη την παλιά ανάρτησή του αρκετές λεπτομέρειες για τις τιμωρίες που αντιμετώπιζαν αυτός και τα αδέλφια του. Η Φάροου χτυπούσε συχνά-πυκνά τα παιδιά της, τα έσερνε στο πάτωμα, τα οδηγούσε πότε στην τουαλέτα και πότε σε ένα ντουλάπι και τα κλείδωνε για πολλές ώρες.
Αυτή η αφήγηση αρκεί για να πειστεί κάποιος ότι το επάγγελμα που διάλεξε δεν ήταν τυχαίο. Ο κορεατικής καταγωγής γιος της Μία Φάροου και του Γούντι Αλεν βίωσε την υιοθεσία των εύπορων Αμερικανών, μια διαδικασία που έχει πια τον δικό της όρο, «το σύνδρομο του ευεργέτη»: ο καλός άνθρωπος της Δύσης ο οποίος με τη βοήθειά του ανακουφίζει από την πείνα και τη δυστυχία τα παιδιά του αναπτυσσόμενου κόσμου. Ουδέν καλό αμιγές κακού. Σχεδόν σε όλες τις ανάλογες περιπτώσεις εμφανίζονται – στα παιδιά πάντα – πνευματικές και συναισθηματικές διαταραχές, ενδίδουν σε εθισμούς, αντιμετωπίζουν κεκαλυμμένο – και απροκάλυπτο πολλές φορές – ρατσισμό και βέβαια ζήτημα ταυτότητας.














