Ακροβασίες Τσίπρα σε τρία μέτωπα

Ο Αλέξης Τσίπρας έχει μπροστά του τρεις δύσκολες εξισώσεις ή ασκήσεις ισορροπίας. Το φανερώνουν οι εξελίξεις, το επίπεδο πολιτικής αντιπαράθεσης και τα νέα επίδικα που διαμορφώνει το πανδημικό κύμα και η κυβερνητική πολιτική. Εν πολλοίς από αυτά θα καταδειχθεί ο βαθμός ετοιμότητας του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ αλλά και το αν θα αρχίσει να εκταμιεύει πολιτικά και να απαγκιστρώνεται από το μόνιμο δημοσκοπικό τέλμα. Δεδομένου δε, πως οι οργανωτικές διεργασίες του κόμματος αργούν και λόγω Covid-19, το νέο αφήγημα που επιζητεί η Κουμουνδούρου περνά από το πώς θα χειριστεί τη λεπτή γραμμή των γεγονότων και των προκλήσεων και θα μετασχηματιστεί όντως σε δυνητικό κυβερνητικό πόλο.

Ασκηση ισορροπίας, πρώτη: Το αντιεμβολιαστικό κίνημα. Ολες οι τάσεις δείχνουν πως οι πολέμιοι του εμβολίου δεν είναι μια αμελητέα κοινωνική κατηγορία. Δεν μιλούμε για τους καλοπροαίρετους σκεπτικιστές του εμβολίου, αλλά τη μάζα των αρνητών του ιού που καταγράφονται σε όλες τις νέες δημοσκοπήσεις και με διαβαθμίσεις διαμορφώνουν και μια νέα πολιτική συμπεριφορά. Ο Αλέξης Τσίπρας ήταν εκ των πρώτων που μίλησε για τον κίνδυνο του νέου ρεύματος. Και επειδή παραδοσιακά τα στρώματα που απευθύνεται το κόμμα του είναι πιο ευάλωτα σε τέτοιες συμπεριφορές (αν και είναι πολιτικά οριζόντια η νέα ρητορική), αλλά και γιατί ο ίδιος και οι επιτελείς του έχουν τη δύσκολη αποστολή να διαχωρίσουν ένα νέο ρεύμα πολιτικής ανυπακοής από το ρεύμα αρνητών του ιού. «Ο ερχομός του εμβολίου είναι πάρα πολύ θετική εξέλιξη, ωστόσο, δεν μπορεί να γίνεται άλλοθι από την κυβέρνηση για να μην ενισχύει το Εθνικό Σύστημα Υγείας», είπε με νόημα ο Νάσος Ηλιόπουλος (Mega), εκφράζοντας την κεντρική γραμμή του κόμματος.

Ασκηση ισορροπίας, δεύτερη: Η γραμμή Κέντρο ή Αριστερά είναι κρίσιμη. Το πού θα πάει ο ΣΥΡΙΖΑ το επόμενο διάστημα δεν είναι εύκολα απαντήσιμο αφού και η βάση θέλει μια πιο ριζοσπαστική στροφή (ακόμη και συμπράξεις με άλλες δυνάμεις της Αριστεράς, όπως το MέΡΑ25). Kαι το επιτελείο του πρόεδρου του ΣΥΡΙΖΑ βλέπει με προσοχή πως διαμορφώνεται σταθερά μια κρίσιμη εκλογικά μάζα στο Κέντρο που είναι καθοριστική για τις κάλπες, αλλά δεν θέλει και ακρότητες. «Τις εκλογές δεν τις κερδίζει ο καταγγελτικός λόγος, αλλά το θετικό διακύβευμα, η προοπτική αλλαγών που θα φέρουν καλύτερες συνθήκες για την οικονομία και την κοινωνία. Με μια λέξη: το «μεγάλο αφήγημα», είπε ο Γιώργος Σταθάκης («Εφ.Συν»), εκ των πρωταγωνιστών των ημερών αφού είναι επιφορτισμένος με το σχέδιο αντι-Πισσαρίδη αλλά και με το πρόγραμμα του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ.

Ασκηση ισορροπίας, τρίτη: Συναρτώμενη με την προηγούμενη εξίσωση, καθώς ο αντιπολιτευτικός λόγος που θα επιλέξει ο ΣΥΡΙΖΑ είναι επίσης υπό διαμόρφωση και ο Αλέξης Τσίπρα λαμβάνει υπόψη και τις φωνές που θέλουν μια πιο οξύτατη ρητορική και μια πιο ήπια. Φαίνεται πως στην παρούσα φάση πάντως έχει επιλέξει έναν ιδιότυπο «τρίτο δρόμο» που δεν φείδεται οξύτητας αλλά διατηρείται εντός πολιτικού πλαισίου. Θα λέγαμε σχηματικά πως έχει επικρατήσει η λογική του Ανδρέα Ξανθού και του Γιώργου Σταθάκη και όχι μια ασύμμετρη ρητορική που θα στοχοποιεί χωρίς βάθος τον πολιτικό αντίπαλο. Η γραμμή αυτή έχει υποστηρικτές εντός, με αυτήν τάσσονται ιστορικά στελέχη όπως ο Αλέκος Φλαμπουράρης ή ο Γιάννης Δραγασάκης και ένα μέρος της Προοδευτικής Συμμαχίας, το πιο μεταρρυθμιστικό θα λέγαμε. Μπορεί η βούληση Τσίπρα να είναι να φέρει στη Βουλή την αντιπαράθεση αλλά και να στοχεύει στον Κυριάκο Μητσοτάκη και το επιτελικό κράτος, ο ίδιος όμως έχει κηρύξει ένα σιωπητήριο εσωτερικά και μια «γραμμή» ομοφωνίας. Παρά την κριτική που δέχεται αποσπασματικά πως η εν λόγω στρατηγική δεν αποδίδει και απαιτείται σκληρό ροκ.