{T16}Η άνιση μάχη του Φρέιζε{T16}ρ

Συνήθως οι αντίπαλοί του έπεφταν νοκάουτ από τα τρομερά του χτυπήματα. Και πάλεψε δυνατά και κόντρα στον καρκίνο.
Αλλά τελικά, σαν σήμερα, στις 7 Νοεμβρίου 2011 ο Τζο Φρέιζερ έφυγε από τη ζωή. Νικημένος σε μια άνιση μάχη. Καθώς σε αυτές που μπορούσε να υπερασπίσει τον εαυτό του έχανε σπάνια.
Ενας εκ των μεγαλύτερων πυγμάχων, ο «SmokinJoe» όπως ήταν το παρατσούκλι του, έγραψε τη δική του ιστορία στην επαγγελματική πυγμαχία.
Ηταν ο πρώτος πυγμάχος που νίκησε τον Μοχάμεντ Αλι στην περίφημη «μάχη του αιώνα», στον αγώνα που διεξήχθη στο Μάντισον Σκουέρ Γκάρντεν της Νέας Υόρκης, στις 8 Μαρτίου 1971.
«Ο κόσμος έχασε έναν μεγάλο πρωταθλητή. Πάντα θα τον θυμάμαι με σεβασμό και θαυμασμό» έγραψε ο Μοχάμεντ Αλι, που ήδη είχε πάρκινσον και έφυγε πέντε χρόνια αργότερα για να συναντήσει εκεί ψηλά τον μεγάλο αντίπαλό του. Με τον οποίο δεν είχε πάντως καλές σχέσεις.
«Είμαι αυτός που είμαι και χτυπήθηκα τρεις φορές με τον Αλι. Ο οποίος πάντα λέει ότι δεν θα ήμουν τίποτα χωρίς αυτόν. Ποιος όμως αλήθεια θα ήταν αυτός χωρίς εμένα;» είχε δηλώσει στους «New York Times» ο Τζο Φρέιζερ, που συνολικά στην καριέρα του είχε 37 νίκες, τέσσερις ήττες και μία ισοπαλία.
Σε εκείνη τη «μάχη του αιώνα» ο Φρέιζερ, στον 15ο και τελευταίο γύρο, με χτύπημα με το αριστερό νίκησε τον μεγάλο αντίπαλό του. Ο αγώνας είχε επισκιάσει κάθε άλλο αθλητικό γεγονός! Οι δύο αντίπαλοι συναντήθηκαν πάλι στη Νέα Υόρκη, στις 28 Ιανουαρίου 1974, με τον Μοχάμεντ Αλι να νικάει στους δώδεκα γύρους.
Ο τρίτος μεταξύ τους αγώνας έμεινε γνωστός ως «The Thrilla in Manila» και διεξήχθη την 1η Οκτωβρίου 1975 στις Φιλιππίνες.
Οι αντίπαλοι είχαν από δύο ποινές ύστερα από 14 γύρους και τότε ο προπονητής του Εντι Φουτς διέκοψε τον αγώνα πριν από τον 15ο γύρο, όταν ο Φρέιζερ αποσύρθηκε στη γωνία του ρινγκ με πρησμένο το ένα μάτι.
Ο Φρέιζερ δεν συγχώρεσε ποτέ τον Φουτς επειδή έδωσε στον Αλι μία νίκη με τεχνικό νοκάουτ.
Ο μεγάλος αυτός πυγμάχος, που γεννήθηκε στις 12 Ιανουαρίου 1944 στο Μπιούφορτ της Νότιας Καλιφόρνιας, αποσύρθηκε από την ενεργό δράση το 1976 μετά την ήττα του από τον Τζορτζ Φόρμαν. Επειτα από τέσσερα χρόνια έκανε μια προσπάθεια επιστροφής, χωρίς όμως επιτυχία.














