«Θα πάω σ’ εκείνον»

ΑΚΟΜΗ ΕΝΑ ΒΙΒΛΙΟ. Στο κεφάλαιο που αναφέρεται στον θάνατο των παιδιών, η Χόλινγκερ παραπέμπει, όπως θα περίμενε ίσως κανείς, στο βιβλίο «Στο τέλος της γης» που έγραψε ο ισραηλινός συγγραφέας Ντάβιντ Γκρόσμαν μετά τον θάνατο του γιου του στον Λίβανο. Ενα βράδυ, στο τραπέζι του φαγητού, ο απαρηγόρητος πατέρας λέει στη γυναίκα του πως πρέπει να φύγει. «Πού θα πας;» τον ρωτάει. «Σ’ εκείνον», απαντάει. «Τι εννοείς;». «Δεν ξέρω». Ακούει τότε, μέσα από τη φωνή ενός αγοριού, κάποια λόγια: «Υπάρχει/ Πνοή/ υπάρχει πνοή μέσα στον πόνο». Κι αρχίζει να αντιλαμβάνεται ότι υπάρχει αλήθεια στις λέξεις κι ότι η αλήθεια είναι πως το αγόρι είναι νεκρό. Υστερα από «πέντε χρόνια στον προθάλαμο του θανάτου», ο πατέρας ήρθε αντιμέτωπος με την πραγματικότητα του θανάτου του γιου του. Και βρήκε τον τρόπο να πενθήσει.