Η Λομβαρδία ξανά στο έλεος της πανδημίας

Με τον εφιάλτη της σειρήνας των ασθενοφόρων αρχίζει και πάλι να ζει το Μιλάνο, πρωτεύουσα μιας περιοχής, της Λομβαρδίας, που χτυπήθηκε όσο καμία άλλη στην Ευρώπη την περασμένη άνοιξη από την πανδημία του κορωνοϊού.

Πριν από μερικές εβδομάδες φαινόταν πως η Ιταλία θα κατάφερνε να περιορίσει το δεύτερο κύμα της πανδημίας. Η διαχείριση της υγειονομικής κρίσης από την κυβέρνηση Κόντε αποσπούσε τα εύσημα πολλών εκτός ιταλικών συνόρων, την ίδια ώρα που η επίσης μεσογειακή Ισπανία παραδιδόταν στο δεύτερο κύμα και η γειτονική Γαλλία έβλεπε επίσης τα κρούσματα να αυξάνονται με γεωμετρική πρόοδο. Οπως αποδείχθηκε, η επιτυχία αυτή ήταν πρόσκαιρη. Η κυβέρνηση έθεσε σε εφαρμογή αυστηρά περιοριστικά μέτρα, διαλύοντας κάθε ψευδαίσθηση. Ακόμη χειρότερα, αυτή τη φορά δεν είναι μόνο η Λομβαρδία στο έλεος της πανδημίας, αλλά ολόκληρη η χώρα.

Οπως όμως σημειώνει το Politico, είναι ειδικά στη Λομβαρδία που το ηθικό έχει πέσει στα τάρταρα. Από τα συνολικά 420.000 κρούσματα που μετρά ολόκληρη η Ιταλία, τα 98.000 είναι στην περιοχή που την περασμένη άνοιξη πλήρωσε βαρύ τίμημα. Η Λομβαρδία ανακηρύχθηκε την περασμένη Τρίτη «κόκκινη ζώνη», κάτι που σημαίνει πως απαγορεύεται η μετακίνηση από και προς την περιφέρεια, ενώ τα καταστήματα, τα μπαρ και τα εστιατόρια έκλεισαν για ακόμη μία φορά. Το ίδιο το Μιλάνο έχει «κοκκινίσει» ως εστία υπερμετάδοσης του ιού – στην πόλη του 1,5 εκατομμυρίου κατοίκων καταγράφονται 4.000 κρούσματα ημερησίως. Και μαζί με τον εφιάλτη των σειρήνων των ασθενοφόρων αρχίζουν να ξυπνάνε και οι εφιαλτικές μνήμες του Μπέργκαμο, της γειτονικής πόλης όπου επιστρατεύτηκαν καμιόνια του στρατού για να μεταφέρουν στα κοιμητήρια άλλων πόλεων τους νεκρούς.

Γιατί όμως ο εφιάλτης επιστρέφει και πάλι τόσο έντονα σε αυτήν την περιοχή; Η αντιπολίτευση κατηγορεί την τοπική κυβέρνηση, επικεφαλής της οποίας είναι ο εκλεγμένος με τη Λέγκα Ατίλιο Φοντάνα, πως δεν πήρε το μάθημα του πρώτου κύματος. «Η κατάσταση βρίσκεται εκτός ελέγχου, δεν ξέρουν καν πού είναι οι εστίες μετάδοσης» λέει η Εμίλια Ντε Μπιάζι, τοπική γραμματέας του Δημοκρατικού Κόμματος. Η περιφερειακή κυβέρνηση απαντά με την πρόσληψη γιατρών που μόλις έχουν ολοκληρώσει τις σπουδές τους. Η αίσθηση πολλών όμως συνοψίζεται σε μια φράση: πολύ λίγο και πολύ αργά.