Ενσυναίσθηση

Είμαστε στον περασμένο Φεβρουάριο, στο Νιου Χαμσάιρ, σε μια από τις εκατοντάδες επισκέψεις που κάνουν οι υποψήφιοι για τις αμερικανικές εκλογές. Ενας άνδρας πλησιάζει τον Τζο Μπάιντεν, του συστήνεται, του λέει ότι το παιδί του τραυλίζει και τον κοροϊδεύουν στο σχολείο, του ζητάει να του πει μια κουβέντα, έχει ακούσει ότι κι εκείνος τραύλιζε όταν ήταν νεότερος. Ο υποψήφιος των Δημοκρατικών σκύβει μπροστά στον 13χρονο Μπρέιντεν Χάρινγκτον, του λέει ότι τον καταλαβαίνει και θα τον βοηθήσει, θα του πει τα κόλπα, γράφει το τηλέφωνό του αναγνωρίζοντας ότι δεν θα το απαντήσει εκείνος, «αυτό είναι το πιο δύσκολο, το ξέρω, ξέρω επίσης τι σημαίνει να σε κοροϊδεύουν, πίστεψέ με, αλλά είσαι πανέξυπνος, φίλε, και ωραίο τυπάκι, μην το αφήσεις λοιπόν να σε καθορίσει ούτε να σε πάρει από κάτω».

Λένε πολλοί ότι ο Μπάιντεν είναι άχρωμος και άοσμος. Οτι είναι γέρος και χάνει τα λόγια του. Οτι, εν πάση περιπτώσει, το Δημοκρατικό Κόμμα θα μπορούσε να επιλέξει έναν καλύτερο υποψήφιο, νεότερο, πιο μαχητικό, που μαγνητίζει τα πλήθη και κάνει λιγότερες γκάφες. Κι ότι ένας τέτοιος υποψήφιος θα έκανε περίπατο.

Δεν έχουν δίκιο. Κι όχι επειδή ο Μπρέιντεν πάει πολύ καλύτερα και οι γονείς του, που εκείνη την ημέρα ήταν αναποφάσιστοι, ξέρουν πια τι θα ψηφίσουν. Αλλά επειδή η βασική μάχη σε αυτές τις εκλογές δεν εκτυλίσσεται στον χώρο της οικονομίας ή της ιδεολογίας, αλλά του συναισθήματος. Είναι μια μάχη μεταξύ ενός επιχειρηματία που τρέφει βαθιά περιφρόνηση για τους γύρω του και ενός πολιτικού που γνωρίζει τι σημαίνει ενσυναίσθηση και ανθρώπινος πόνος, γιατί έχει πονέσει κι εκείνος πολύ στη ζωή του. Ολοι οι πολιτικοί φωτογραφίζονται με παιδάκια, η εικόνα αυτή αυξάνει τη δημοτικότητά τους. Λίγοι το κάνουν όμως επειδή το νιώθουν.

Η ενσυναίσθηση έχει ιδιαίτερη βαρύτητα στην περίοδο που ζούμε, πολύ περισσότερο μάλιστα σε μια χώρα που μετρά 240.000 νεκρούς εξαιτίας ενός ιού τον οποίο ο πρόεδρός της αγνόησε, υποτίμησε, εκμεταλλεύτηκε, ακόμη κι όταν προσέβαλε τον ίδιο. Ο ηγέτης που θα αναδειχθεί από τις σημερινές εκλογές θα κληθεί να σκύψει όχι μόνο μπροστά σε παιδιά που υποφέρουν από τραύλισμα, όχι μόνο μπροστά σε μαύρους που υφίστανται διακρίσεις και πυροβολούνται εν ψυχρώ από την αστυνομία, αλλά και μπροστά σε ανθρώπους που φοβούνται τι θα φέρει η επόμενη ημέρα. Θα πρέπει να δείξει σεβασμό, να επιδιώξει συναίνεση, να χτίσει γέφυρες.

Δεν υπάρχει πιο κατάλληλος άνθρωπος από τον Μπάιντεν σε αυτόν τον ρόλο από την εποχή του Λίντον Τζόνσον, λέει ο καθηγητής Δικαίου στο Χάρβαρντ Λόρενς Τράιμπ, που για χρόνια συμβούλευε τον Δημοκρατικό υποψήφιο σε συνταγματικά θέματα. Οπως δεν υπάρχει φυσικά πιο ακατάλληλος από τον Τραμπ.

Να άλλος ένας λόγος που οι εκλογές αυτές είναι οι πιο κρίσιμες στη σύγχρονη ιστορία.