Κερκυραίοι «πρωταγωνιστές» της πολιτικής

Κατά μία έννοια, ο Γιώργος Ρωμαίος, σε όλη την επαγγελματική και πολιτική του διαδρομή (γενικός διευθυντής ΕΡΤ, ευρωβουλευτής, υπουργός Δημόσιας Τάξης, εκτός άλλων) επιστρέφει μονίμως στο ημιορεινό χωριό Πάγοι της Κέρκυρας. Στην καταγωγική «στιγμή» από την οποία ξεκίνησε. Το τομίδιο «Κερκυραίοι πολιτικοί και στρατιωτικοί στη δίνη της Ιστορίας», που ανήκει στα δημοσιεύματα της Εταιρείας Κερκυραϊκών Σπουδών, είναι μία ακόμα επιβεβαίωση. Σε αυτό παραθέτει την πινακοθήκη 12 πρωταγωνιστών της ελληνικής ιστορίας στις αρχές του περασμένου αιώνα, με τους οποίους μοιράζεται την ίδια καταγωγή. Από τον πρώην πρωθυπουργό Γιώργο Θεοτόκη, τους Κωνσταντίνο Ζαβιτσιάνο και Νικόλαο Πολίτη, οι οποίοι συντάσσονται με την πολιτική του Ελευθέριου Βενιζέλου, ως τον αξιωματικό του Ναυτικού Σοφοκλή Δούσμανη, αρχηγό του Στόλου του Αιγαίου το 1921 – μετά την επιστροφή του Κωνσταντίνου -, και τον Ξενοφώντα Στρατηγό, που δικάστηκε ως ένας από τους πρωταιτίους της Μικρασιατικής Καταστροφής («Δίκη των Εξι») και καταδικάστηκε σε ισόβια δεσμά. Τα βιογραφικά που συγκεντρώνει και επιμελείται ο Γ. Ρωμαίος δεν αφορούν μόνο τη δράση πολιτικών και στρατιωτικών στην περίοδο του Εθνικού Διχασμού, αλλά και την προσωπική, επαγγελματική ή οικογενειακή τους ζωή. Γράφει για τον Σ. Δούσμανη σχετικά: «Θα νυμφευθεί τη Μαρία Δούρου και θα συγγενεύσει με τον Λάμπρο Ευταξία. Θα ζήσει στην οικία Δούρου, στην πλατεία Κλαυθμώνος, όπου κατοίκησε και ο Οθωνας, κατά την έλευσή του στην Αθήνα. Σήμερα στεγάζεται το Μουσείο της Πόλεως των Αθηνών, όπου εκτίθενται και πολλά προσωπικά αντικείμενα του Δούσμανη».

ΟΙ ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΙ. Στο Επίμετρο, από την άλλη, ο συγγραφέας συγκεντρώνει ομοίως τις περιπτώσεις έξι κερκυραίων δημοσιογράφων «που έγραψαν ιστορία», όπως αναφέρει ο υπότιτλος. Πρόκειται για τους Θεόδωρο Βελλιανίτη, Φώτο Γιοφύλλη, Γρηγόριο Δάφνη, Σπύρο Κούρκουλο, Θεμιστοκλή Φιλαδελφέα και Γεράσιμο Λύχνο. Αναφέρεται για τον τελευταίο, ο οποίος γεννήθηκε το 1894: «Υπήρξε από τα πρώτα επιτελικά στελέχη της εφημερίδας Ελεύθερον Βήμα, που εξέδωσε στις παραμονές της Επανάστασης του 1922 ο Δημ. Λαμπράκης, με συνιδρυτές τους Αλ. Καραπάνο, Γ. Ρούσσο, Αλέξ.  Διομήδη, Ερ. Τσουδερό, Γ. Εξηντάρη και Ιω. Ρέντη. Διετέλεσε συγκεκριμένα διευθυντής και αρθρογράφος της εφημερίδας, με την οποία συνεργάστηκε και πάλι μετά τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο, όταν άλλαξε ο τίτλος της και έγινε Το Βήμα».

Η έκδοση είναι η δεύτερη μέσα στη χρονιά που κυκλοφορεί από τη δραστήρια Εταιρεία Κερκυραϊκών Σπουδών. Είχε προηγηθεί, παραμονές της πανδημίας, η νουβέλα του Λουκιανού Ζαμίτ «Ο άρχοντας και η λιομαζώχτρα» (σειρά «Κερκυραίοι Δημιουργοί»). Μια τιμητική έκδοση για το αρχαιότερο μέλος της Εταιρείας.