Δύο κρούσματα αναστατώνουν τη Βουλή

Κόπηκε μαχαίρι η χαρά στη Βουλή για τα αποτελέσματα των τελευταίων τεστ Covid-19 που έγιναν στο προσωπικό, αφού πάνω που ανακοινώθηκαν τα καλά αποτελέσματα την Παρασκευή, λίγες ώρες μόνο μετά έγινε γνωστό πως υπάρχουν δύο κρούσματα, σε υπαλλήλους που εργάζονται σε υπηρεσίες που στεγάζονται εκτός του κεντρικού κτιρίου. Προχθές, ειδικότερα, έγινε γνωστό πως τα 1.478 τεστ που έγιναν στη Βουλή, στο πλαίσιο των τακτικών εξετάσεων βουλευτών, προσωπικού κ.λπ., ήταν όλα αρνητικά. Το ίδιο βράδυ όμως προέκυψε ότι υπάλληλος που εμφάνισε συμπτώματα είναι θετικός και λίγες ώρες μετά βρέθηκε θετικός και δεύτερος υπάλληλος, σύζυγος του πρώτου. Οπως καταλαβαίνετε «χτύπησε» αμέσως κόκκινος συναγερμός και άρχισε η ιχνηλάτηση και μαζί με αυτήν η σχετική αναστάτωση.

Προληπτική καραντίνα
Ενημερώνομαι πάντως αρμοδίως πως η ιχνηλάτηση προχώρησε ταχύτατα και δόθηκαν οδηγίες σε περίπου 25 άτομα, εκ των οποίων κάποιοι θα μπουν σε προληπτική καραντίνα και σε όλους θα γίνουν συμπληρωματικά τεστ τις επόμενες μέρες, ενώ χθες έγινε και απολύμανση στα κτίρια όπου εργάζεται το ζευγάρι των υπαλλήλων. Συνεχίζει, λοιπόν, να είναι ασφαλής η Βουλή και πάλι καλά να λέμε, μιας και αναμένεται να ζήσει μεγάλες στιγμές με την ψήφιση του Πτωχευτικού την Πέμπτη, για το οποίο, από ό,τι μου λένε, ακονίζουν τα μαχαίρια τους όλα τα κόμματα της αντιπολίτευσης και προβλέπονται υψηλοί τόνοι αντιπαράθεσης.

Ελληνοτουρκικά και Διαμαντοπούλου
Μπορεί ο Κυριάκος Μητσοτάκης να πέρασε το περασμένο διήμερο στον Εβρο και τη Σαμοθράκη, αλλά στην κυβέρνηση ακόμη ζυγίζουν τον απόηχο της Συνόδου Κορυφής και της προσυνόδου του ΕΛΚ, όπου επίσης τέθηκαν ζητήματα που μας καίνε. Να σας πω μάλιστα ότι με το ΕΛΚ ασχολήθηκε πολύ ο Τάσος Χατζηβασιλείου, ο βουλευτής Σερρών που έχει ενεργοποιηθεί στις διεθνείς σχέσεις και ήταν αυτός που έκανε την προεργασία για την προσύνοδο της ευρωομάδας, βάζοντας στο τραπέζι τα ελληνοτουρκικά, αλλά και το θέμα της υποψηφιότητας της Αννας Διαμαντοπούλου στον ΟΟΣΑ, μιας και από την πλευρά της κυβέρνησης έχει ξεκινήσει μια διαδικασία προώθησης της ελληνικής πρότασης και αναζήτησης στηριγμάτων για την προεδρία του οργανισμού. Σε ό,τι αφορά τα ελληνοτουρκικά δε, η στήριξη του ΕΛΚ είναι σημαντική γιατί είχε προηγηθεί και η αρνητική ψήφος του επικεφαλής του, Μάνφρεντ Βέμπερ, στην τροπολογία που είχαν καταθέσει στην Ευρωβουλή οι Σοσιαλιστές, με πρωτοβουλία του Νίκου Ανδρουλάκη, για το εμπάργκο όπλων στην Τουρκία, θέμα που έθεσε και ο Μητσοτάκης στους ομολόγους του στη Σύνοδο…

Επαναφέρει το θέμα της περιουσίας
Στην εκκλησιαστική περιουσία, στις σχέσεις Εκκλησίας – Πολιτείας και στην ανάγκη συνεργασίας των δύο πλευρών επανήλθε χθες από τον Γοργοπόταμο ο Αρχιεπίσκοπος Αθηνών και πάσης Ελλάδος Ιερώνυμος. Λέω «επανήλθε» διότι ότι ο Ιερώνυμος ήταν αυτός που είχε κάνει συμφωνία με τον Αλέξη Τσίπρα, όταν ήταν πρωθυπουργός, για την εκκλησιαστική περιουσία, μια συμφωνία που τελικά έμεινε στα χαρτιά λόγω αντιδράσεων εντός της Εκκλησίας. Φαίνεται, λοιπόν, ότι το θέμα δεν έχει βγει από τη σκέψη του και παρατηρώ ότι το επαναφέρει τακτικά δημόσια τώρα τελευταία… Μάλιστα εξέδωσε βιβλίο πριν από λίγες μέρες, με τίτλο «Συνοπτική θεώρηση της εκκλησιαστικής περιουσίας», που έχει μεγάλο ενδιαφέρον καθώς δεν είναι θεωρητικό εκκλησιαστικό, αλλά αναφέρεται από το περιβάλλον του ως «ντοκουμέντο» και «καμπανάκι» του Αρχιεπισκόπου και περιλαμβάνει τη μαρτυρία του για το παρασκήνιο της συμφωνίας εκείνης, με εκτενείς αναφορές στη σεβαστική στάση του Τσίπρα, επιμένοντας, μεταξύ άλλων, ότι ο Μητσοτάκης ήταν ενήμερος και σύμφωνος.

«Δεν θέλουν να φάνε»
Διόλου τυχαία, προφανώς, επέλεξε να αφιερώσει και την ομιλία της αναγόρευσης του σε επίτιμο δημότη Λαμιέων στο θέμα αυτό, λέγοντας ότι πάγια επιδίωξή του είναι η αξιοποίηση της εκκλησιαστικής περιουσίας και συμπόρευση Εκκλησίας και Πολιτείας, αλλά με ανεξάρτητη λειτουργία των δύο φορέων. «Η Εκκλησία και οι αρχιερείς δεν θέλουν χρήματα, δεν θέλουν να φάνε, τους φτάνουν» είπε συγκεκριμένα και αρκετά γλαφυρά, προσθέτοντας πως «στην καρδιά των αρχιερέων είναι το όραμα, οι πέτρες, το χώμα αυτό το λίγο που υπάρχει που μας έμεινε, που άφησαν οι πρόγονοί μας, να το αξιοποιήσουμε και να το κάνουμε πνεύμα, να το κάνουμε δύναμη, που να μπορεί η Εκκλησία να έχει τον λόγο της, για να προχωρεί και να μη στέκεται στα σκαλοπάτια της κάθε εξουσίας με το χέρι εκλιπαρώντας μία μικρή βοήθεια».