Αν δεν ξυπνήσει και τώρα η Ελλάδα

«Επεκτείναμε την περιοχή ευθύνης αναζήτησης και διάσωσης στη Γαλάζια Πατρίδα μας για να συμπεριλάβουμε τις περιοχές αναζήτησης των εθνικών μας πλοίων που λειτουργούν στην Ανατολική Μεσόγειο. Καλή τύχη στη χώρα μας στο νέο Εθνικό Σχέδιο Ερευνας και Διάσωσης. Χαιρετίσματα στα “Φατίχ”, “Γιαβούζ” και “Κανουνί”». Με αυτές τις φράσεις ο υπουργός Υποδομών της Τουρκίας Karaismailoğlu συνόδευσε την παρουσίαση χάρτη που χωρίζει το Αιγαίο στη μέση. Και όχι μόνον: επεκτείνει αυθαίρετα και σαρωτικά τη «γαλάζια πατρίδα» και προς δυσμάς και προς νότο δείχνοντας τι πραγματικά θέλει η Τουρκία: να αλλάξει βίαια τα σύνορα με την Ελλάδα. Τα παραπάνω ήρθαν μαζί με τις ωμές απειλές του Ερντογάν για πόλεμο και με τις εξόδους των πλοίων του στην ελληνική υφαλοκρηπίδα: των ερευνητικών, των πολεμικών, του πλωτού γεωτρύπανου. Ολα αυτά, μόλις λίγες ώρες μετά τη Σύνοδο της ΕΕ, όπου το Βερολίνο πάλι επέβαλε η Ευρώπη να παραμείνει άβουλος θεατής, αδιάφορος τρίτος. Που το μόνο που κάνει είναι να λέει ανώδυνες κουβέντες χωρίς αντίκρισμα. Για τον Ερντογάν, το μήνυμα της Συνόδου δεν είναι εκείνο που η κυβέρνηση θέλει να λέει ότι βγήκε. Είναι, αντιθέτως, ότι η Τουρκία βρίσκεται στο γερμανικό απυρόβλητο. Και ότι η Ελλάδα όχι απλώς δεν έχει να περιμένει τίποτα από την Ευρώπη, αλλά πρέπει και να αποκρούει τις πιέσεις της για εφ’ όλης της ύλης διάλογο με τελική απόληξη το πώς αυτός ο τερατώδης χάρτης θα γίνει πραγματικός.

Υπήρξε όμως και ένα καλό νέο με τις εξελίξεις τόσο στις Βρυξέλλες όσο και με όσα πράττει και λέει η Αγκυρα. Επιτέλους, για πρώτη φορά, σχεδόν οι πάντες σπεύδουν τώρα να αναγνωρίσουν ένα πρόβλημα που οι ίδιοι επί χρόνια υποτιμούν, ή κάνουν ότι δεν βλέπουν. Δύο δεδομένα έχουν αυτή τη στιγμή γίνει κατανοητά σε όλους: το πρώτο είναι το τι θέλει η Τουρκία και το πόσο αποφασισμένη είναι να το πάρει. Σήμερα ουδείς στην Ελλάδα τρέφει πια τις αυταπάτες του χθες. Οι περισπούδαστες ανοησίες που επί δεκαετίες ακούγονται ότι δήθεν ο Ερντογάν τα κάνει αυτά για… εσωτερική κατανάλωση, ή ότι… υπερβάλλει και ότι δεν πρόκειται να προχωρήσει σε επιθετική διεκδίκηση κατά της ελληνικής κυριαρχίας, έχουν σαρωθεί οριστικά από την πραγματικότητα. Το δεύτερο είναι ότι όλοι αντιλαμβάνονται πλέον ότι η λύση στο πρόβλημα δεν είναι ούτε οι πάσης φύσεως υπεκφυγές, ούτε το να κρύβεται η Ελλάδα πίσω από τρίτους που όμως ούτε θέλουν ούτε, πιθανότατα, μπορούν να επηρεάσουν την Τουρκία. Τα μέτρα, που ούτε καν τα αναφέρει πλέον η ΕΕ, ήταν έτσι κι αλλιώς γελοία – κι όμως ούτε καν αυτά τολμά να επιβάλει. Εξίσου γελοίο είναι να κοκορεύεται η κυβέρνηση ότι πέτυχε να… συζητηθεί η επιβολή εμπάργκο όπλων από τις χώρες της ΕΕ για την Τουρκία.

Οι Τούρκοι γελάνε με όλα αυτά. Και καλά κάνουν. Το μόνο που τους δείχνουν είναι ότι η ΕΕ δεν υπάρχει στην εξίσωση παρά μόνον στο μέτρο που τους εξυπηρετεί: στην επίμονη προσπάθεια της Γερμανίας να βάλει την ευρωπαϊκή Ελλάδα να συζητήσει με κάθε κόστος αυτά που απαιτεί η μη ευρωπαϊκή Τουρκία. Για την Ελλάδα υπάρχουν τρεις σύμμαχοι: απόλυτα η Γαλλία, όλο και περισσότερο οι ΗΠΑ, που είναι έξαλλες με την Τουρκία ειδικά μετά τη δοκιμή των ρωσικών S-400 και το Ισραήλ. Δεν υπάρχει άλλος. Αλλά και αυτοί, όσο κι αν είναι καθοριστικοί, δεν θα έχουν σημασία αν δεν ξυπνήσει η Ελλάδα. Αν δεν καταλάβει επιτέλους ότι οφείλει να υπερασπιστεί αποφασιστικά η ίδια τον εαυτό της. Οτι αν δεν αντιδράσει, θα υποστεί καταστροφή.