Ομοιότητες και διαφορές

Τελικά, είναι συνταγή Σημίτη η τακτική του Κυριάκου Μητσοτάκη να προσεγγίζει την άλλη πλευρά; Υπάρχουν σίγουρα κοινά μεταξύ τους. Οπως ο πρώτος, έτσι και ο δεύτερος κάνει «ανοίγματα» στα αριστερά του κόμματός του: ο Σημίτης είχε δεσμούς με τη μεταρρυθμιστική, ανανεωτική Αριστερά και ο Μητσοτάκης δημιουργεί τέτοιους με ένα κομμάτι του προοδευτικού Κέντρου. Οπως ο πρώτος, έτσι και ο δεύτερος, ακόμα και από τη θέση του Πρωθυπουργού, θεωρείται οριακά πλειοψηφικός στο εσωτερικό του κόμματος, αλλά ευρέως αποδεκτός στην κοινωνία. Υπάρχουν, όμως, και διαφορές. Ο Σημίτης, για παράδειγμα, κυβέρνησε κατά κύριο λόγο με στελέχη και τεχνοκράτες προσκείμενους στη δική του παράταξη.
Χιουμοράκι
Μιλώντας για το «καρφί» του Ανδρέα Λοβέρδου στο Τwitter, η Φώφη Γεννηματά μίλησε (ΕΡΤ) για «άστοχο χιούμορ». Είναι σαφές πως η πρόεδρος του Κινήματος Αλλαγής (αλλά και ο Λοβέρδος, που ψιλοανασκεύασε) θέλει να κρατήσει το θέμα χαμηλά. Γιατί αυτό που ενόχλησε περισσότερο από την ίδια τη δήλωση ήταν το τάιμινγκ. Το εκμεταλλεύτηκε και ο ΣΥΡΙΖΑ, που βρήκε να ασχοληθεί με κάτι άλλο πέρα από τα δικά του εσωκομματικά.
«Πράσινο» όνειρο
Να ένα σενάριο που συζητείται ως όνειρο θερινής νυκτός: αν το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο αποφασίσει πως η αναγνώριση της Χρυσής Αυγής ως εγκληματικής οργάνωσης είναι αρκετή για να την αποκλείσει από τις τάξεις του, τότε η μία έδρα που περισσεύει από τη θέση για την Ελλάδα, αυτή του Γιάννη Λαγού, πάει στο τρίτο κόμμα – και για την ακρίβεια στο Κίνημα Αλλαγής και στον Νίκο Παπανδρέου. Το όνειρο, βέβαια, δεν είναι μόνο παρατραβηγμένο, διαλύεται από τη νομική πραγματικότητα: η ιδιότητα του (ευρω)βουλευτή ορίζεται από την εθνική νομοθεσία. Για να χάσει την έδρα του ο Λαγός σε αυτή τη φάση, η καταδίκη του πρέπει να είναι αμετάκλητη.
Το άλλο όνομα
Ο μεγαλύτερος φόβος για την επόμενη μέρα στην υπόθεση της Χρυσής Αυγής είναι μήπως, μετά το τέλος της δικαστικής διαδικασίας και παρά τις ποινές για φυλάκιση, ξεκινήσει μια προσπάθεια ανασύστασης του μορφώματος, πολύ πιθανόν με άλλο όνομα και συμμετοχή κύκλων των καταδικασθέντων. Σε αυτό δεν βοηθάει, ευτυχώς, η κακή σχέση που έχει διαμορφωθεί ανάμεσα σε όσους μοιράζονται την απόφαση για τη διεύθυνση της εγκληματικής οργάνωσης.













