Ουσία

Για να καταλάβουμε τι συνέβη στο Ευρωπαϊκό Συμβούλιο δεν χρειάζεται να ανατρέξουμε στις ξεκούδουνες δηλώσεις της αντιπολίτευσης, ούτε σε αυτοσχέδιους «αναλυτές» της κακιάς συμφοράς.
Αρκεί να ρωτήσουμε τους Τούρκους. Αυτοί σίγουρα κατάλαβαν. Κι όχι απλώς κατάλαβαν, αλλά τους είναι και δύσκολο να κρύψουν τι κατάλαβαν.
Μόνο πλερέζες δεν φόρεσαν.
Ο λόγος είναι απλός. Το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο υιοθέτησε πλήρως το ελληνικό και κυπριακό αφήγημα για την Ανατολική Μεσόγειο, τις ενέργειες και τις ευθύνες της Τουρκίας.
Αυτό ήταν το ζητούμενο και το μείζον.
Μόνο ηλίθιοι μπορεί να περίμεναν ότι η Ενωση θα έστελνε πεζοναύτες να καταλάβουν την Αμμόχωστο και τη Σμύρνη.
Ο Τσαβούσογλου δήλωσε ότι οι αποφάσεις του Συμβουλίου «ικανοποιούν και πάλι την Ελλάδα και την Κύπρο». Κι αυτό «παρά τις προσπάθειες της Γερμανίας, της Ιταλίας, της Ισπανίας και άλλων χωρών» – «έδωσε» στην ψύχρα δηλαδή το τουρκικό λόμπι…
Εξήγησε ότι «λόγω της νοοτροπίας να καταστεί όμηρος και λόγω των απειλών, η ΕΕ δεν κατάφερε να είναι αντικειμενική». Και αναρωτήθηκε αν «μπορεί να πει στα μέλη της ότι έχουν άδικο» (δηλώσεις 2/10).
Δεν ξέρω τι αναρωτιέται ο Τσαβούσογλου, αλλά μπορώ να του λύσω εύκολα την απορία: Οχι, δεν μπορεί κι ούτε πρέπει να μπορεί.
Διότι η Ευρωπαϊκή Ενωση δεν είναι διεθνές παρατηρητήριο ευθυδικίας, ούτε αναμορφωτήριο κακομαθημένων χωρών. Είναι καταρχήν μια ένωση των μελών της.
Καλώς Ή κακώς, η Ελλάδα και η Κύπρος ανήκουν στην Ευρωπαϊκή Ενωση. Η Τουρκία δεν ανήκει, ας πρόσεχε.
Κι αυτό είναι η ουσία της υπόθεσης.
Διάβασα προχθές ένα ενδιαφέρον αφιέρωμα για την προσφυγή στη Χάγη όπου έγραφαν δύο τούρκοι ειδήμονες και τέσσερις έλληνες του ΕΛΙΑΜΕΠ («ΤΑ ΝΕΑ Σαββατοκύριακο», 3-4/10/2020).
Είναι αξιοσημείωτο πως και οι έξι συμφωνούν ότι η Ελλάδα έχει άδικο. Η άποψή τους είναι (περίπου) ότι «η Ελλάδα θα χάσει αν πάει στην Χάγη, αλλά πρέπει να πάει διότι διαφορετικά θα χάσει»!
Ομολογώ ότι αυτές οι λογικές με εντυπωσιάζουν, αλλά έχω μια απλή απορία.
Αν το Δίκαιο της Θάλασσας (UNCLOS) και η σχετική νομολογία είναι τόσο καταφανώς αντίθετα με τους ελληνικούς ισχυρισμούς όσο περιγράφουν οι ημέτεροι και αλλότριοι ειδικοί, τότε γιατί η Τουρκία δεν το αναγνωρίζει;
Και μια δεύτερη απορία.
Αν οι ημέτεροι ειδικοί εισακουστούν και πάμε στη Χάγη κι αν η Χάγη βγάλει την απόφαση που προεξοφλούν, θα βγουν με ονόματα και διευθύνσεις να την υπερασπιστούν;
Διότι και στο Σκοπιανό φώναζαν για λύση κι όταν λύθηκε (όπως λύθηκε…) οι «λυσηματίες» κρύφτηκαν κι άφησαν μόνους τους άμοιρους συριζαίους να φάνε τα μπινελίκια.













