Τέλος ή νέα αρχή;

Ενα παιχνίδι με τον Αρη την περσινή σεζόν. Κατά σύμπτωση; Το τρίτο κατά σειρά για τον Παναθηναϊκό στο πρωτάθλημα. Ενα αποτέλεσμα που έφερε τον Γιώργο Δώνη κοντά στην πόρτα της εξόδου. Παραιτήθηκε εκείνο το βράδυ του Σεπτέμβρη στη Θεσσαλονίκη. Πείστηκε να πάρει πίσω την απόφασή του με την παρέμβαση των παικτών. Οχι μόνο έμεινε ύστερα από εκείνο το βαρύ και ασήκωτο 4-0, αλλά ο Παναθηναϊκός έκανε πολύ καιρό να χάσει από τότε και μετά. Περισσότερους από τρεις μήνες.

Ενα παιχνίδι με τον Αρη τη φετινή σεζόν. Πάλι το τρίτο κατά σειρά για τον Παναθηναϊκό, έστω κι αν πρόκειται για την 4η αγωνιστική (οι Πράσινοι έχουν ματς λιγότερο με τον Απόλλωνα). Ο προπονητής ξανά πρωταγωνιστής. Τούτη τη φορά πριν από την έναρξη του αγώνα. Το αποτέλεσμα αυτού αλλά και η εικόνα του Παναθηναϊκού θα κρίνουν εν πολλοίς το μέλλον του στον πάγκο. Θα κρίνουν αν θα προκύψει το τέλος της συνεργασίας ή αν θα προκύψει μια νέα αρχή. Με χρόνο, αφού ακολουθεί διακοπή, με φιλοδοξία, με αλλαγή σκηνικού στην ψυχολογία ομάδας και κόσμου. Ενός κόσμου που εδώ και μέρες ζητάει την αλλαγή του Πογιάτος, θεωρώντας πως δεν μπορεί να γυρίσει την κατάσταση.

Οι ιδέες και η πράξη

Και αυτό είναι και το ερώτημα. Μπορεί ο Πογιάτος να γυρίσει την κατάσταση; Και πώς βρέθηκε μέσα σε ελάχιστο χρονικό διάστημα με την πλάτη κολλημένη στον τοίχο; Τι πήγε λάθος για τον Ισπανό, με αποτέλεσμα να παίζει έως και την παραμονή του σε ένα 90λεπτο, απέναντι μάλιστα στην ομάδα που τούτη την ώρα προπορεύεται στον βαθμολογικό πίνακα; Το ρεπορτάζ και οι πληροφορίες αναφέρουν πως οι ποδοσφαιρικές ιδέες που μεταφέρει στους παίκτες ο Πογιάτος είναι εξαιρετικές. Ο τρόπος με τον οποίο αντιλαμβάνεται το ποδόσφαιρο, ο τρόπος που δουλεύει, ο χρόνος που ξοδεύει δείχνουν έναν άνθρωπο ο οποίος είναι αποφασισμένος να κάνει σπουδαία καριέρα στο ποδόσφαιρο. Και έναν αληθινό γνώστη του ποδοσφαίρου. Ομως ο Πογιάτος φέρεται να χάνει το στοίχημα από τις ίδιες του τις ιδέες.

Παράδειγμα; Το σχήμα το οποίο χρησιμοποιεί. Ηταν ξεκάθαρο από την πρώτη μέρα πως ο Παναθηναϊκός που ο ίδιος θα έχτιζε θα βασιζόταν στο αγαπημένο του σύστημα: το 4-3-3. Ομως το ρόστερ που έχει να διαχειριστεί δεν μοιάζει να ταιριάζει σε αυτό το σχήμα. Ή τουλάχιστον οι παίκτες που ο Ισπανός θέλει να χωρέσει στην ενδεκάδα. Το να χρησιμοποιεί τον Καρλίτος σαν εξτρέμ μόνο και μόνο για να μην αφήσει είτε τον Ισπανό είτε τον Μακέντα στον πάγκο δείχνει έλλειψη προσωπικότητας. Τέτοιας που δεν θα διστάσει να αφήσει εκτός ένα μεγάλο όνομα και ένα μεγάλο συμβόλαιο. Δεν μπορεί κανείς από τους δύο να προσφέρει στις άκρες. Θέλουν να πατάνε περιοχή, να βρίσκονται σε θέση βολής, να εκτελούν με μία επαφή, όπως έκανε ο Μακέντα στη Λάρισα. Το να χρησιμοποιεί ο Πογιάτος όλα τα… βαριά συμβόλαια (όπως κάνει και με τον Αγιούμπ) επειδή δεν μπορεί να διαχειριστεί την κατάσταση γίνεται πρόβλημα για τον ίδιο και φυσικά ακόμα μεγαλύτερο για όλη την ομάδα του.

Οι βίαιες αλλαγές

Ποιο άλλο είναι το πρόβλημα για τον Ισπανό; Πιθανόν να μην το αντιλαμβάνεται και γι’ αυτό να ζητάει χρόνο, αλλά οι αλλαγές στις οποίες προχώρησε στην ομάδα ήταν βίαιες. Χωρίς να υπάρχει λόγος να κάνει κάτι τέτοιο, τουλάχιστον όχι μέχρι να έρθουν τα πρώτα θετικά αποτελέσματα και ο ίδιος να εξασφαλίσει στήριξη από διοίκηση και κόσμο. Ο Χατζηγιοβάνης από βασικός και αναντικατάστατος τα δύο τελευταία χρόνια βρέθηκε να παίζει… τρίλεπτα, για να βλέπουμε στη θέση του τον Σαβιέρ ή τον Αϊτόρ, που είναι φανερό πως θέλουν χρόνο προσαρμογής. Ο Ζαγαρίτης, που υποτίθεται πως είναι ένα από τα μεγάλα ταλέντα του Παναθηναϊκού, θα είχε φύγει αν είχε αποκτηθεί κι άλλο αριστερό μπακ, πλην του Χουάνκαρ. Ο Μπουζούκης είναι μεταξύ ενδεκάδας και πάγκου, ο Πούγγουρας το ίδιο, ο Εμμανουηλίδης δεν φαίνεται στον ορίζοντα. Με άλλα λόγια, μειώνονται οι Ελληνες. Ο Παναθηναϊκός στο ματς με τη Λάρισα είχε μόλις τρεις Ελληνες στην ενδεκάδα (Διούδης, Κουρμπέλης, Μπουζούκης). Και μιλάμε για την πιο «ελληνική» ομάδα του περσινού πρωταθλήματος.