Ωρα Πρεσπών

Η εμφάνιση του Αλέξη Τσίπρα στη Θεσσαλονίκη είχε βασικό στόχο τη συσπείρωση του πιο σκληρού πυρήνα του ΣΥΡΙΖΑ. Κάτι μοιάζει να κατάφερε – όχι στην ομιλία, αλλά στη συνέντευξη Τύπου. Η εκτίμηση δεν είναι «αστοιχειοθέτητη», όπως θα έλεγε και ο ίδιος: είτε κεντροαριστερός είτε βέρος αριστερός, από κάπου μπορούσες να πιαστείς για να δικαιολογήσεις την κομματική σου επιλογή. Το αστειάκι δημοσιογράφου για την «ώρα ΠΑΣΟΚ» το άφησε, βέβαια, να πέσει κάτω. Μόλις τη μάνταρε την εσωκομματική κάλτσα, γιατί να την ξηλώσει πάλι; Αυτές τις μέρες, άλλωστε, οι Πρέσπες είναι ο μπαλαντέρ της Κουμουνδούρου. Τον εμφάνισε στο συνέδριο του Economist, τον εμφάνισε στη Θεσσαλονίκη. Σύντομα και στην πρωτεύουσα.

Ονομαστικές ψηφοφορίες
Την περασμένη εβδομάδα κατατέθηκαν στη Βουλή προς κύρωση τρεις συμβάσεις, ήδη υπογεγραμμένες από το ελληνικό και το βορειομακεδονικό ΥΠΕΞ: η πρώτη αφορά την ενίσχυση της οικονομικής συνεργασίας ανάμεσα στις δύο χώρες, η δεύτερη το FIR των Σκοπίων και η τρίτη (η πιο σημαντική) την επιτάχυνση της ευρωπαϊκής ενταξιακής διαδικασίας για τη Βόρεια Μακεδονία. Οι συμβάσεις δεν έχουν πάρει ακόμα τον δρόμο για την αρμόδια Επιτροπή και την Ολομέλεια -ενδεικτικό της σχετικής αμηχανίας που υπάρχει στην κοινοβουλευτική πλειοψηφία. Ο μέχρι τώρα χειρισμός της ΝΔ στο Μακεδονικό κάνει δύσκολους τους ελιγμούς. Η αξιωματική αντιπολίτευση ρίχνει κρυφές ματιές στους σκληρούς «μακεδονομάχους» της άλλης πλευράς, ζυγίζοντας τις πιθανότητες. Θα αντέξουν όλοι να ψηφίσουν «ναι» σε ονομαστική ψηφοφορία; Δεν χρειάζονται πολλές απουσίες. Μία είναι αρκετή.

Ελλάδα – Κύπρος – συμμαχία(;)
Η άφιξη της Κατερίνας Σακελλαροπούλου στην Κύπρο συνοδεύτηκε από δήλωση για ενιαίο και αραγές μέτωπο Αθήνας – Λευκωσίας. Δεν είναι η μόνη κίνηση που έγινε το τελευταίο διάστημα προς αυτή την κατεύθυνση. Το πρόβλημα ξεκινά από την Αγκυρα, που επιχειρεί να διαχωρίσει τις δύο περιπτώσεις, επιδιώκοντας την αποφυγή κυρώσεων. Και βέβαια, τέτοιου είδους συμμαχίες φαίνονται πάντα στο τραπέζι. Δηλαδή στη Σύνοδο Κορυφής.

Επιτυχίες
Τριάντα χρόνια λειτουργίας κλείνει το Da Capo. Στην υγειά των πολιτικών συμφωνιών που κλείστηκαν στα τραπεζάκια της Πλατείας Κολωνακίου και δεν τηρήθηκαν ποτέ.