«Ζω το όνειρό μου στον Ολυμπιακό»

Δεν γνωρίζουμε εάν πρόλαβε καθόλου να κοιμηθεί στο πούλμαν κατά την επιστροφή από τον Βόλο ο Κωνσταντίνος Τζολάκης.

Πάντως, αν το έκανε, αποκλείεται να είδε καλύτερα όνειρο από αυτό που έζησε διά ζώσης στο Πανθεσσαλικό σε ένα μαγικό ντεμπούτο σε τελικούς, κρατώντας ανέπαφη την εστία του.

«Ζω το όνειρό μου, είναι αλήθεια, και μάλιστα είμαι ξύπνιος, δεν χρειάζεται καν να με… τσιμπήσουν. Πραγματικά ένα όνειρο που έγινε πραγματικότητα από το πουθενά» λέει μιλώντας στα «ΝΕΑ» ο ούτε καν 18χρονος πορτιέρο, τον οποίο εμπιστεύθηκε για τα δύσκολα ο Πέδρο Μαρτίνς, ο οποίος μάλιστα ήταν ο πρώτος που τον αποθέωσε.

Αμέσως στα βαθιά

Σε μια σεζόν που πρόλαβε να τα δει… όλα αφού κολύμπησε άμεσα στα βαθιά, λίγο έλειψε να έχανε τον τελικό (καθώς είχε πέσει και αυτός θύμα του κορωνοϊού), αλλά ευτυχώς για τον ίδιο οι συνεχόμενες αναβολές του τελικού τού έδωσαν την ευκαιρία και να τον προλάβει και να κρατήσει «καθαρή» την εστία του.

Οσο για το πρώτο συναίσθημα που ένιωσε όταν ακούστηκε το σφύριγμα της λήξης από τον Κάιπερς;

«Ανακούφιση σίγουρα, γιατί καταφέραμε να κάνουμε το νταμπλ σε μια διαφορετική και δύσκολη χρονιά που είχαμε και τον κορωνοϊό. Παίζουμε από τον Ιούλιο του 2019 και τα θυμάμαι όλα πολύ έντονα. Ομως είμαι πολύ χαρούμενος που κατακτήσαμε και το Κύπελλο, γιατί το αξίζαμε, όπως και όσα καταφέραμε μέσα στη σεζόν» λέει ο νεαρός πορτιέρο που καλά καλά δεν έχει κλείσει τα 18, καθώς έχει γενέθλια στις 8 Νοεμβρίου, οπότε και θα ενηλικιωθεί με βάση τον νόμο…

Διότι ποδοσφαιρικά μεγάλωσε απότομα εκείνο το βράδυ στην Τούμπα τον περασμένο Μάρτιο σε μια… συλλεκτική εμφάνιση στον πρώτο ημιτελικό Κυπέλλου με τον ΠΑΟΚ, καθώς ήταν το τελευταίο παιχνίδι με κόσμο στην Ελλάδα προ της επέλασης του κορωνοϊού.

Μπορεί ο Ολυμπιακός να ηττήθηκε με 3-2, αλλά ο νεαρός είχε πραγματοποιήσει πολύ καλή εμφάνιση χωρίς να φταίει σε κανένα γκολ. Και κόντρα στο σύνηθες όπου οι προπονητές, ιδιαίτερα σε αυτή τη θέση του τερματοφύλακα, ξεκινούν τους νεαρούς σε πιο εύκολα παιχνίδια ο Μαρτίνς τον έβαλε και στον τελικό.

«Ευχαριστώ τον προπονητή μου μέσα από την καρδιά μου για την εμπιστοσύνη του. Προσπάθησα για το μέγιστο όταν μου ζητήθηκε και νομίζω έβγαλα ασπροπρόσωπο και τον κόουτς και τους συμπαίκτες μου» λέει ο Κωνσταντίνος Τζολάκης που μετά το αρχικό τρακ, στην πρώτη και μοναδική ουσιαστική ευκαιρία της ΑΕΚ, όπου δεν συγκράτησε την μπάλα, ήταν άψογος.

Με σωστές τοποθετήσεις, σιγουριά και δύο θετικές επεμβάσεις σε ένα επικίνδυνο – με πολλά φάλτσα – κόρνερ του Βέρντε και στο σουτ του Μάνταλου.

«Τεράστια τιμή μου»

Στην εξέδρα ο Βαγγέλης Μαρινάκης τον χειροκρότησε έντονα.

«Τεράστια τιμή και χαρά για μένα να με στηρίζει ο κ. Μαρινάκης που έχει δώσει τόσα πολλά στον Ολυμπιακό. Η δική μου ευχή να παραμείνω για χρόνια ακόμα και να πανηγυρίσουμε πολλούς τίτλους».

Πάντως στον Βόλο «λάμπουν» γενικότερα οι τερματοφύλακες του Ολυμπιακού, με τον Χρήστο Αρβανίτη να κάνει σπουδαίες επεμβάσεις στο μπαράζ με τον Αρη το 1980 (με τον τερματοφύλακα των Ερυθρολεύκων να έχει προωθηθεί σε βασικό στο τέλος εκείνης της σεζόν, καθώς νωρίτερα βρισκόταν στη σκιά του Παναγιώτη Κελεσίδη).

Αλλά και το 1982 ήταν ο Νίκος Σαργκάνης και πάλι στον Βόλο που ήταν «κέρβερος» κάτω από τα δοκάρια στο μπαράζ με τον Παναθηναϊκό.

Απλά η διαφορά ήταν ότι τόσο ο Χρήστος Αρβανίτης όσο και ο Νίκος Σαργκάνης είχαν ήδη διαγράψει μια σημαντική πορεία, ενώ ο νεαρός Κωνσταντίνος Τζολάκης βρίσκεται τώρα στο ξεκίνημά του. Και έχει όλο το μέλλον μπροστά του.