Χαμένα ραντεβού

Μεγαλώσαμε με ένα «Ραντεβού τον Σεπτέμβριο»: Από τα σινεμά και τα θέατρα ως το σχολείο, συμπεριλαμβανομένων εμπορικών καταστημάτων και μαγαζιών που έκλειναν για τις καλοκαιρινές τους διακοπές αφήνοντας μια χειρόγραφη, συχνά, ταμπελίτσα στην πόρτα.

Και ξαφνικά φέτος, όλα άλλαξαν. Οι μεγάλες εκπτώσεις αντικατέστησαν τις «διακοπές» και τα ραντεβού είναι πολύ πιθανόν είτε να ακυρωθούν είτε να μετατεθούν, ξεκινώντας από τα σχολεία και τα πανεπιστήμια… Οσο για τους κινηματογράφους βιώσαν την πανδημία με σκληρό τρόπο – ξεκινώντας από την περασμένη άνοιξη και διανύοντας ένα δύσκολο καλοκαίρι. Ποιο σινεμά θα κρατήσει την υπόσχεσή του για το «ραντεβού τον Σεπτέμβριο;».

Οσο για τα θέατρα, λίγα πράγματα μπορεί να προβλεφθούν και το φθινόπωρο είναι στην αναμονή για τις πρεμιέρες: Αν και οι περισσότερες θεατρικές σκηνές ετοιμάζονται, και μάλιστα ορισμένες με μεγάλες και φιλόδοξες παραγωγές, ένα «αλλά» πλανάται στην ατμόσφαιρα. Είναι ένα «αλλά» σιωπηλό, βουβό, εσωτερικό, που δύσκολα αρθρώνεται δημοσίως και παραμένει κοινό μυστικό ανάμεσα στους ανθρώπους του χώρου. Ετοιμάζονται, κάνουν πρόβες, σχεδιάζουν παραστάσεις, αλλά…

Να όμως που το θέατρο, και κυρίως οι άνθρωποί του, δεν το έβαλαν κάτω κι ούτε σκοπεύουν να το κάνουν. Αντιμετώπισαν με τόλμη το καλοκαίρι – και, για να πούμε την αλήθεια, στους ανοιχτούς χώρους όπου δόθηκαν οι παραστάσεις, τα πράγματα κύλησαν με υποδειγματικό τρόπο. Βέβαια οι νέες παραγωγές δίνουν «ραντεβού» σε κλειστές αίθουσες κι αυτό εγείρει ερωτήματα, κυρίως σε ό,τι αφορά στη συμπεριφορά του κοινού. Λογικό.

Αυτό όμως που πρέπει να φροντίσει η πολιτεία – και δεν το έχει κάνει σε όλες της τις εκφάνσεις – είναι να μη σπέρνει τον τρόμο επιλεκτικά… Σαν εύκολη λεία, το θέατρο, μοιάζει να είναι το πρώτο που επέλεξε η περιφέρεια (στην Αττική) να κλείσει. Στα μέτρα, την προσοχή και την ψυχραιμία που απαιτούνται από όλους μας, δεν χωρούν εκπτώσεις. Αλλά δεν υπάρχει και κανένας λόγος να γίνει ο χώρος της τέχνης ο εύκολος στόχος. Ας αφήσουμε σε αυτό το «ραντεβού» την πιθανότητα της συνάντησης…