Με το βλέμμα εντός και εκτός

Στον ΣΥΡΙΖΑ, ενόψει φθινοπώρου, γνωρίζουν ότι χρειάζονται μια κίνηση ματ: μια κίνηση αντιπολιτευτική, που θα αναδείξει τις θέσεις του δημόσια, η οποία θα είναι παράλληλα κίνηση εσωκομματική. Θα λειτουργήσει, δηλαδή, ως εισαγωγή στις άλλες αλλαγές, αυτές που αναμένονται μετά το συνέδριο, και θα δώσει μια πρώτη αίσθηση του ανοίγματος που επιχειρεί ο Αλέξης Τσίπρας προς το πασοκικό κοινό. Η δημιουργία μιας επιτροπής που θα αναλάβει να αποδομήσει το πόρισμα της Επιτροπής Πισσαρίδη θεωρήθηκε ιδανική. Αφενός γιατί βολεύει το αντιπολιτευτικό man to man που έχει επιλεγεί – στον ΣΥΡΙΖΑ θα χρειαστούν ένα αντίβαρο στην έκθεση, την οποία θεωρούν «βγαλμένη από εγχειρίδιο νεοφιλελευθερισμού». Αφετέρου, η αντι-επιτροπή που ετοιμάζεται έχει σημασία γιατί το πρόσωπο που θα αναλάβει επικεφαλής θα δώσει το στίγμα του ΣΥΡΙΖΑ την επόμενη μέρα: σύμφωνα με όσα ο ίδιος ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ ανέφερε δημόσια, και πριν ακόμα η απόφαση «περάσει» από τα όργανα του κόμματος, η Λούκα Κατσέλη θα ηγηθεί του σχήματος. Ο Τσίπρας πήρε την πρωτοβουλία να της προτείνει να συντάξει ένα προσχέδιο στο οποίο θα αποτυπώνονται οι θέσεις του ΣΥΡΙΖΑ για τον τρόπο αξιοποίησης των πόρων που δικαιούται η χώρα από το Ταμείο Ανάκαμψης, οι οποίες θα γίνουν και σημείο διαλόγου με επιχειρηματικούς και εργασιακούς φορείς. Η ίδια η «αντι-επιτροπή», επομένως, θα λειτουργήσει ως αφορμή επαφής με χώρους και οργανώσεις στους οποίους ο ΣΥΡΙΖΑ δεν είχε ποτέ μεγάλη εκπροσώπηση, αλλά αντιθέτως οι πασοκικές δυνάμεις παραμένουν ισχυρές.

Αυτό που ακόμα δεν έχει γίνει σαφές είναι κατά πόσο αυτή η στρατηγική, εφόσον επιβεβαιωθεί, ενδεχομένως θα διαταράξει τις ήδη εύθραυστες εσωκομματικές ισορροπίες. Στα προγράμματα του ΣΥΡΙΖΑ «Μένουμε Ορθιοι» και «Μένουμε Ορθιοι ΙΙ» που προηγήθηκαν, ως δέσμες μέτρων για την αντιμετώπιση της πανδημίας, τόσο ο Ευκλείδης Τσακαλώτος, ως τομεάρχης Οικονομικών και πρώην υπουργός Οικονομικών, όσο και οι Νίκος Παππάς και Εφη Αχτσιόγλου, ως τομεάρχες Οικονομίας και Εργασίας, είχαν εκεί τον πρώτο λόγο. Πλέον, αυτός περνάει σε μια επιτροπή της οποίας το σχέδιο θα είναι άλλης νοοτροπίας και άλλης έμπνευσης, ακόμα κι αν υποστεί την ανάλογη επεξεργασία εντός των οργάνων. Αυτό μπορεί να μην αποτελεί πρόβλημα για κάποιους εξ αυτών, όμως όσον αφορά την επιλογή των προσώπων, ενόψει και της διαμάχης που αναπόφευκτα θα λάβει χώρα στο συνέδριο, η «αντι-επιτροπή Πισσαρίδη» μπορεί να δημιουργήσει εσωκομματικά όσα προβλήματα επιχειρεί να λύσει.