«Σε κύπριο επιχειρηματία ανήκε το μοιραίο πλοίο»

Νέες αποκαλύψεις έρχονται στο φως για την καταστροφική έκρηξη της 4ης Αυγούστου στο λιμάνι της Βηρυτού με τους 200 νεκρούς και τους χιλιάδες τραυματίες. Το μοιραίο πλοίο «Rhosus» που μετέφερε στη λιβανέζικη πρωτεύουσα 2.750 τόνους νιτρικού αμμωνίου δεν ανήκε, σύμφωνα με το γερμανικό περιοδικό «Spiegel», στον Ρώσο Ιγκόρ Γκρεσούσκιν, αλλά σε κύπριο επιχειρηματία, τον Χαράλαμπο Μανώλη.

Βάσει των στοιχείων ο Μανώλης διατηρούσε σχέση με τράπεζα την οποία χρησιμοποιούσε η οργάνωση Χεζμπολάχ στον Λίβανο, ενώ ένα μεγάλο μέρος του εκρηκτικού φορτίου που είχε αποθηκευθεί στο λιμάνι της Βηρυτού φαίνεται να είχε εξαφανιστεί πριν από την έκρηξη του Αυγούστου.

Οταν ξεκίνησε το ταξίδι του «Rhosus» τον Σεπτέμβριο του 2013 από τη Γεωργία, με πλήρωμα οκτώ Ουκρανούς και έναν Ρώσο, είχε δηλωθεί ως προορισμός η εταιρεία κατασκευής εκρηκτικών FEM στη Μοζαμβίκη. Μήπως όμως ο τελικός αποδέκτης, αναρωτιούνται οι συντάκτες του γερμανικού δημοσιεύματος, ήταν η Χεζμπολάχ που λειτουργεί στον Λίβανο ως κράτος εν κράτει και εμπλέκεται στους πολέμους στη Συρία και το Ιράκ;

Οπως και να ‘χει, ο Χαράλαμπος Μανώλης φαίνεται να έκανε κάθε δυνατή προσπάθεια να καλύψει την πραγματική ιδιοκτησία του «Rhosus». Μια από τις εταιρείες του κανόνισε να καταγραφεί στη Μολδαβία, ενώ μια άλλη εταιρεία, η Maritime Loyd στη Γεωργία επιβεβαίωσε την ικανότητα πλεύσης του φορτηγού παρότι βρισκόταν σε άθλια κατάσταση. Τελικά, ο Ρώσος Ιγκόρ Γκρεσούσκιν ναύλωσε το πλοίο μέσω της εταιρείας του Teto Shipping, η οποία ήταν εγγεγραμμένη στα Νησιά Μάρσαλ.

Οταν ρωτήθηκε από τους δημοσιογράφους ο Μανώλης, αρχικά ισχυρίσθηκε ότι το πλοίο είχε πωληθεί στον Γκρεσούσκιν, αλλά μετά παραδέχθηκε ότι ο Ρώσος είχε απλά ζητήσει να το αγοράσει. Αρνήθηκε να δώσει οποιαδήποτε άλλη πληροφορία. Ο Γκρεσούσκιν ήταν εκείνος που έδωσε την εντολή στο πλήρωμα να κάνει μια απρογραμμάτιστη στάση στη Βηρυτό, ισχυριζόμενος ότι δεν είχε αρκετά χρήματα για να πληρώσει το πέρασμα από το Κανάλι του Σουέζ. Και γι’ αυτό θα έπαιρναν και άλλο φορτίο από τη Βηρυτό που θα το παρέδιδαν στην Ιορδανία. Τελικά το πλοίο δεν έφυγε ποτέ από τον Λίβανο, αλλά στην αλληλογραφία του Γκρεσούσκιν με τις Αρχές δεν εμφανίστηκε ποτέ το όνομα του Μανώλη.

Αντίθετα με τον Γκρεσούσκιν, ο Μανώλης είχε εμπορικές σχέσεις με τον Λίβανο. Δικαστικά έγγραφα δείχνουν ότι είχε λάβει το 2011 δάνειο 4 εκατομμυρίων δολαρίων από την τράπεζα FBME της Τανζανίας για να αγοράσει ένα άλλο πλοίο, το «Sakhalin». H FBME δεν είναι μια απλή τράπεζα αλλά, σύμφωνα με αμερικανούς ερευνητές, λειτουργεί ως «πλυντήριο χρημάτων» για τη Χεζμπολάχ. Μόλις έναν μήνα μετά το δάνειο, η εταιρεία του Μανώλη Seaforce Marine Limited, με έδρα το Μπελίζ της Κεντρικής Αμερικής, δεν μπόρεσε να πληρώσει την πρώτη δόση. Ο Μανώλης πρόσφερε το «Rhosus» ως ενέχυρο, αλλά η FBME υποπτεύθηκε ότι ήθελε να το πουλήσει και κατέσχεσε ακίνητα περιουσιακά στοιχεία του επιχειρηματία στην Κύπρο. Εγγραφα της εταιρείας δείχνουν ότι ο Μανώλης χρωστούσε ακόμα στην τράπεζα 962.000 ευρώ τον Οκτώβριο του 2014. Εκείνος αρνείται οποιαδήποτε σχέση των χρεών του με το γεγονός ότι το πλοίο σταμάτησε στη Βηρυτό. Ομως η έρευνα δείχνει πως η FBME είναι γνωστή για τις πιέσεις που ασκεί σε πτωχευμένους δανειολήπτες να κάνουν «χάρες» σε «πελάτες» της όπως η Χεζμπολάχ.